پایگاه اینترنتی ایرفورس تایمز گزارش داد: نیروی هوایی آمریکا بر روی یک بازی ویدئویی آنلاین کار می‌کند که امیدوار است به کمک آن کودکان مستعد را کشف و استخدام کند.

ژنرال استیون کواست، رییس فرماندهی آموزش و پرورش هوایی در یک ضیافت صبحانه با حضور خبرنگاران در واشنگتن گفت که امیدوار است اولین چرخه تکرار این بازی برای تابستان سال جاری آماده شود.

او در پاسخ به این سوال که آیا این بازی یک شبیه‌سازی پروازی خواهد بود یا اینکه شامل دیگر انواع چالش‌های انتزاعی و حل مسئله می شود، گفت: «همه این‌ها هست.»

کواست گفت که نیروی هوایی اسامی بازیکنان را نمی‌بیند، اما اگر شخصی مهارت‌ها و ویژگی‌های مناسب برای خلبان شدن یا دیگرانواع فعالیت‌های مربوطه را به نمایش گذارد، نیروی هوایی می‌تواند پیامی ارسال کند تا آن فرد با والدینش درباره مشغول شدن به حرفه‌ای در نیروی هوایی صحبت کند.

کواست گفت: «وقتی کسی می‌گوید «میخوام خلبان نیروی هوایی باشم» و در دبیرستان یا کالج است، من می‌توانم آن‌ها را در یک بازی آنلاین ببینم و این بازی بینشی را درباره مهارت، دانش و ویژگی‌های آن‌ها در اختیار من قرار می دهد.»

وی ادامه داد: لازم نیست نام آنها را بدانم، اما می‌دانم که فلان آدرس IP مهارت‌های منحصر به فردی را برای خلبان هلیکوپتر یا جنگنده اف-35 شدن یا هر چیز دیگری که ممکن است، دارد و سپس می توانم جذب آن فرد را آغاز کنم و شور و شوق و استعدادهایش را با نیازهای خود در نیروی هوایی پیوند بزنم.

اگر این سناریو شما را به یاد فیلم های «پایان دهندگان به بازی» یا «آخرین مبارز ستاره‌ای» انداخت که در آنها جوانانی که در یک بازی ویدئویی شبیه‌سازی پروازی امتیازات بالایی را به دست می‌آوردند و برای ناوبری سفینه‌های جنگی به استخدام در می‌آمدند، این قیاس برای کواست نیز رخ داده است.

کواست سازندگان «فیلم پایان دهندگان به بازی» را به دلیل توانشان برای پیش‌بینی کاربردهای نوآورانه فن‌آوری در آینده و آثار آن افرادی «واقعا باهوش» خواند. این فیلم با کارگردانی گاوین هود ساخته شده و داستان آن برگرفته از کتابی با همین نام به قلم اورسون اسکات کارد است.

کواست گفت: در طول تاریخ داستان‌پردازان و آینده‌نگرها  توانسته‌اند عمق طبیعت و فن‌آوری بشری را بسیار فراتر از حد متوسط انسان‌ها ببینند. آنها همیشه همین طور بوده‌اند به همین دلیل است که فیلم‌ها برای ما بسیار جالب هستند.

کواست همچنین گفت که نیروی هوایی برای ساخت این بازی با تیمی از جامعه‌شناسان، روانشناسان و انسان‌شناسان فرهنگی همکاری کرده است.

بنا بر اظهارات او، برای ساخت این بازی از داده‌های برگرفته از یک بازی به نام آموزش خلبانان آینده که در ماه فوریه آغاز شد و از سیستم های پیشرفته بیومتریک، هوش مصنوعی و واقعیت مجازی برای یافتن راه‌های جدید برای آموزش خلبانان نیروی هوایی استفاده می کند، بهره و کمک گرفته شده است.

این بازی ویدئویی می‌تواند بیش از تشخیص میزان هماهنگی دست و چشم یک بازیکن به نیروی هوایی کمک کند. این بازی همچنین می‌تواند ظرفیت تفکر انتقادی و خلاقانه کارکنان فعلی و نیز دیگر جنبه‌های شخصیت یک بازیکن را بسنجد.

کواست گفت: (بر اساس این بازی) می‌توانم بگویم که آیا شما فردی همدل هستید یا خیر. می‌توانم بگویم که آیا میان‌بر می‌زنید یا خیر. می‌توانم بگویم که آیا زمانی که تحت فشار هستید، به لحاظ اخلاقی فردی شجاع هستید یا اینکه آیا خودتان را نجات می‌دهید. آیا از جان گذشته هستید؟ می‌توانم تمامی انواع تمایلات، ویژگی‌ها، دانش و مهارت شما را متوجه شوم. این کاری است که انجام می‌دهیم، زیرا من فردی را می خواهم که دارای صداقت بالا، قوه درک بالا و احساسات صحیح  باشد.

وی افزود که نیروی هوایی می تواند نتایج بازیکنان مختلف را با ویژگی های خاص که به شغل خاصی مربوط می‌شود، فیلتر کند و سپس متوجه شود که کدام بازیکنان بهترین ویژگی‌ها را دارند و برای جذب آنها تلاش کند.

کواست تاکید کرد، در حالی که ممکن است نیروی هوایی پیام‌هایی را برای بازیکنان ارسال کند، اما نمی‌داند که چه کسی است که بازی را انجام می‌دهد یا اینکه مستقیما افراد زیر سن قانونی را بدون مشورت با والدین‌شان برای کار در نیروی هوایی به کار نمی‌گیرد.

کواست گفت: اگر بچه 15 ساله‌ای باشد که به لحاظ فکری و شناختی برای خلبان جنگنده شدن مناسب باشد، من هیچ حقی ندارم بدانم او کیست. حریم خصوصی آن‌ها، استقلال شان، آزادی های مدنی آنها مطرح است. سیاست ها به این قرار است که ما می‌توانیم داده‌ها را بررسی کنیم، اما نمی‌دانیم شما چه کسی هستید.

کواست ادامه داد: اما اگر من بچه 15 ساله ای را پیدا کنم که نابغه باشد، احتمالا پیامی را برای آن IP می‌فرستم  که می‌گوید «به مادر و پدرت بگو تو خاص هستی و من یک امتیاز 100000 دلاری به تو می دهم و اگر بخواهی به والدینت بگویی به ایستگاه جذب یا به فرودگاهی بیایی که جذب کنندگان ما آنجا هستند تا با کسی ملاقت کنی که او را به نام میشناختی، تو را برای چهار سال به رایگان به هاروارد می‌فرستم». اما البته سراغ والدین هم می رویم.