شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل اوراسیا و روسیه با بیان اینکه واکنش غرب به تهدیدات روسیه در قبال هرگونه اعزام نیروی خارجی در قالب ناتو یا نیروی مستقل به اوکراین، ترکیبی از احتیاط و بازدارندگی خواهد بود، گفت: با وجود تمایل اروپا و آمریکا برای استقرار نیروی نظامی در اوکراین، اما آنها بر حمایت غیرمستقیم از اوکراین، تحریم‌های اقتصادی و فشارهای دیپلماتیک بیشتر بر مسکو و در بهترین حالت، پیشنهاد استقرار ناظران بی‌طرف در اوکراین تاکید دارند.

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: پرواز پهپادهای ناشناس بر فراز آسمان لهستان، زنگ خطری تازه برای امنیت اروپا به صدا درآورد؛ حادثه‌ای که با وجود مقیاس محدودش، لرزه‌ای جدی بر ارکان ناتو و مناسبات آمریکا و اروپا انداخت. ماجرا زمانی پیچیده‌تر شد که مقامات لهستانی، روسیه را به نقض حریم هوایی خود متهم کردند؛ درحالی‌که کرملین چنین اتهامی را رد کرده و حتی برخی منابع، منشأ این پهپادها را اوکراین دانسته‌اند. اهمیت موضوع از آن جهت است که لهستان، برخلاف اوکراین، عضو ناتو است و هرگونه حمله به خاک آن می‌تواند موضوع دفاع جمعی این پیمان را فعال کند. اما واکنش سرد و مبهم دونالد ترامپ به ماجرای پهپادها، اروپایی‌ها را با این پرسش مواجه کرد که آیا در صورت گسترش بحران، واشنگتن حاضر به دفاع از متحدانش خواهد بود یا نه؟ در همین حال، ناتو با آغاز عملیات «نگهبان شرقی»، درصدد نمایش قدرت در مرزهای شرقی خود برآمده، اما همزمان نشانه‌هایی از تردید و چنددستگی در میان کشورهای غربی دیده می‌شود. این تحولات، توازن قوا در جنگ اوکراین را وارد مرحله‌ای تازه کرده است؛ جنگی که نه مسکو از مواضعش عقب‌نشینی می‌کند، نه اروپا راهبرد روشنی برای مهار بحران دارد و نه آمریکا تمایلی به تقابل مستقیم با روسیه نشان می‌دهد.

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: برخلاف ادعای دولت ترامپ مبنی بر اینکه از حمله رژیم اسرائیل به قطر بی‌اطلاع بوده‌ و در انجام آن نقشی نداشته، واقعیت این است که رژیم صهیونیستی با چراغ سبز آمریکا، کشوری را هدف قرار داد که از پیشگامان عادی‌سازی روابط با این رژیم بود. این یک فرض مسلم است که رژیم صهیونیستی به‌ویژه در زمینه اقدامات نظامی و امنیتی علیه یک کشور متحد آمریکا بدون هماهنگی با دولت آمریکا دست به هیچ اقدامی نمی‌زند.

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تشدید احتمال تقابل میان قدرت‌های شرق و غرب جهان به مساله‌‌ای تهدیدآمیز برای جهان غرب به رهبری آمریکا و اروپا بدل شده است. جنگ روسیه و اوکراین و همچنین تثبيت روایت چین از خود این تلقی را برای غرب ایجاد کرده است. چین خود را به عنوان بزرگترین کشور در حال توسعه که توان رهبری جهان جنوب را دارد، تصویر می‌کند.

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: کارشناس مسائل آمریکا گفت: در هفته‌های اخیر، سیاست ایالات متحده در قبال ونزوئلا با چرخشی آشکار به سمت ابزارهای سخت تعریف شده است. مطابق گزارش‌های رسانه‌ای، کاخ سفید در دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، گزینه‌های عملیات نظامی «علیه کارتل‌های مواد مخدر» را بررسی کرده و حتی حمله مرگبار به یک قایق مظنون در مسیر خروج از ونزوئلا را سرآغاز مرحله‌ای تازه از کارزار خود معرفی کرده است. این رویکرد با اعزام تجهیزات قابل‌توجه نظامی به حاشیه کارائیب، از ناوهای مجهز به موشک‌های کروز و زیردریایی تهاجمی تا استقرار جنگنده‌های اف-۳۵ در پورتوریکو، تقویت شده و با برچسب‌گذاری «نارکو-تروریست» بر نیکولاس مادورو و دو برابر کردن جایزه برای دستگیری او تکمیل می‌شود.
هرچند ترامپ در پاسخ به پرسش‌ها درباره «تغییر رژیم» گفت «درباره آن صحبت نمی‌کنیم»، اما با پیوند زدن ونزوئلا به مأموریت ضد مواد مخدر، عملاً راهبرد «فشار حداکثری» را در قالبی امنیتی-نظامی بازتعریف کرده است. در سطح منطقه‌ای، بازگشت مفهوم قدیمی «دیپلماسی کشتی جنگی» در حیاط خلوت آمریکا، از یک‌سو حامل پیام بازدارندگی برای کاراکاس و متحدانش است و از سوی دیگر، خطر لغزش به سمت درگیری‌های نیابتی و فرسایشی را افزایش می‌دهد. در سطح ساختاری نیز، تلفیق ملاحظات داخلی آمریکا از جمله دستور کار «سخت‌گیری علیه قاچاق مواد مخدر» با محاسبات ژئوپلیتیکیِ کنترل بر منابع انرژی و مسیرهای نفوذ، نشان می‌دهد پرونده ونزوئلا صرفاً یک موضوع جنایی-امنیتی نیست، بلکه بازتابی از رقابت قدرت‌های بزرگ و آزمون تاب‌آوری نظم منطقه‌ای آمریکای لاتین است؛ نظمی که هر بار با تشدید بحران، فرصت و تهدیدی هم‌زمان برای بازیگران فرامنطقه‌ای و منطقه‌ای می‌آفریند.

شورای راهبردی آنلاین – کفتگو: تحلیلگر ارشد مسائل بین‌الملل گفت: اروپا امروز بیش از همیشه نیازمند یک راهبرد واحد است؛ بدون چنین راهبردی، نه‌تنها صلحی به دست نخواهد آمد، بلکه خود اروپا به صحنه اصلی پیامدهای این جنگ تبدیل خواهد شد.
حدود هشت ماه از بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید می‌گذرد؛ بازگشتی که بسیاری آن را نقطه عطفی برای پایان دادن به جنگ اوکراین می‌دانستند. ترامپ در جدیدترین تلاش های خود برای «پایان سریع جنگ» تلاش کرد تا از طریق دو مسیر موازی، یکی مذاکره مستقیم با ولادیمیر پوتین در آلاسکا و دیگری رایزنی گسترده با سران اروپایی در واشنگتن، مسیر صلح را هموار سازد. اما امروز روشن شده است که این معادله پیچیده‌تر از آن است که رئیس‌جمهور آمریکا تصور می‌کرد. دیدار با پوتین نه‌تنها امید به توافق را تقویت نکرد، بلکه سختی‌های کار را بیشتر نمایان ساخت؛ و دیدار با رهبران اروپایی نیز نشان داد که اروپا در موضوع اوکراین بیش از هر زمان دیگری دچار شکاف و چنددستگی است. در این میان، امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه با ابتکار اعزام نیروهای اروپایی به اوکراین، آتش اختلافات درون اروپا را شعله‌ور کرده است؛ ابتکاری که با واکنش‌های تند متحدان و مخالفان روبه‌رو شده و پرسش‌های مهمی درباره سرنوشت جنگ یا صلح اوکراین پیش‌روی جامعه بین‌المللی قرار داده است.