دکتر خرازی در سخنرانی خود تحت عنوان نقش منطقه ای ایران: ثبات دهنده یا بی ثبات کننده اظهار داشت که نقش ایران در صحنه پرتلاطم خاورمیانه، حمایت از حکومت های مستقر، جلوگیری از توسعه تروریسم، بی ثباتی و فروپاشی حکومتهای سوریه و عراق است. ایشان گفت باید روشن شود چه کسانی در این منطقه از بی ثباتی سود می­برند و چه کسانی در پی تثبیت وضع موجود هستند؟ آیا ایران می­توانست نسبت به بی ثباتی در عراق و سوریه بی تفاوت باشد؟ و آیا بی ثباتی در این دو کشور منجر به بی ثباتی در ایران نمی شد؟ و اگر ایران به این کشورها کمک نمی ­کرد و بغداد و دمشق به دست داعش سقوط می­ کردند، سرنوشت منطقه در برابر یک تروریسم وحشی عنان­ گسیخته چون داعش چه بود؟ اگر بغداد و دمشق سقوط می­کردند آیا شما امروز اروپای امن ­تری داشتید؟

دکتر خرازی توضیح داد که انقلابهای عربی و سقوط رژیم های تونس و مصر منجر به پیدایش یک خلأ سیاسی در منطقه گردید. در چنین شرایطی عربستان ابتدا با حمایت از کودتای نظامی مصر حکومتی را که با آرای مردم انتخاب شده بود سرنگون ساخت و سپس با حمایت از گروه های تروریستی در سوریه و عراق هدف سرنگونی دولتهای مستقر سوریه و عراق را دنبال کرد. طبعاً سقوط حکومت های مزبور می توانست منطقه را با خطرات مهمی روبرو سازد که ایران به دعوت حکومت های مزبور به کمک آنها شتافت. حمایت ایران از دولت های سوریه و عراق با هدف حفظ وضعیت موجود، حفظ تمامیت ارضی و ثبات کشورهای منطقه بود.

دکتر خرازی ادامه داد که جای تاسف است که دولت بریتانیا به خاطر منافع مادی خود اجازه انتشار نتایج تحقیقاتی را که در زمینه نقش عربستان در گسترش وهابیت و حمایت مالی آن از گروههای تروریستی انجام گرفته است، نمی دهد، در حالی که برای ریشه­ کن کردن تروریسم تکفیری- وهابی باید عربستان را به عنوان خاستگاه وهابیت تحت فشار قرار داد. در غیر این صورت ادامه نشر چنین تفکراتی می تواند امنیت منطقه و جهان و از جمله بریتانیا را با خطر مواجه سازد. متاسفانه ما در آمریکا نیز شاهد همین سیاست بوده­ ایم که به دلیل منافع مادی از انتشار گزارش محرمانه کنگره درباره نقش عربستان در  حادثه 11 سپتامبر جلوگیری به عمل آمده است.

دکتر خرازی گفت که کمک ایران به دولتهای سوریه و عراق در مبارزه با گروه های تروریستی تکفیری و موفقیت های حاصله در این کارزار آمریکا و متحدانش در حوزه خلیج فارس، به ویژه عربستان را به شدت عصبانی کرد و لذا ریشه اختلاف عربستان با ایران و تلاش آن رژیم در تبلیغ ایران هراسی، ایراد فشار بر ایران، تطمیع کشورهای دیگر برای قطع رابطه با ایران، اقدام نظامی در بحرین و یمن علیه مردم آنها را، که صرفاً خواستار حق طبیعی خود در ایفای نقش مثبت در اداره کشورشان، و نه سرنگونی رژیم ها هستند، در شکست آنها در سوریه و عراق باید جستجو کرد.

رئیس شورای روابط خارجی در درباره نفوذ ایران درمنطقه توضیح داد که نفوذ ایران در منطقه یک امر جدید نیست، از زمان صفویه رابطه بسیار قوی بین مردم ایران و عراق و شامات وجود داشته است و حتی ایران در دوران حکومت عثمانی ها نفوذ بالایی در شهرهای عراق چون نجف، کربلا و بغداد داشته است. امروز نیز نفوذ ایران به دلیل حمایت از مردم این کشورها در برابر تروریسم تکفیری است که امنیت منطقه را با خطر روبرو ساخته است. بنابراین این یک نفوذ معنوی است و نمی توان چنین نفوذی را با ارسال اسلحه و پول برای تروریستها که سیاست آمریکا و متحدان آن در منطقه چون عربستان است به دست آورد.

دکتر خرازی در پایان بر نکات زیر تأکید کرد :

• تغییر رژیم ها از طریق دخالت نظامی، آن­طور که در لیبی اتفاق افتاد و یا کمک به گروههای مذهبی و قومی برای جدایی از سرزمین اصلی خود، آن طور که در عراق و سوریه دنبال می­شود، نه تنها گره­ای از گره­های منطقه را باز نخواهد کرد، بلکه شاهد نا امنی بیشتر در این منطقه، تقویت گروههای تروریستی و گسترش تروریسم به کشورهای مجاور و نقاط دیگر جهان خواهیم بود.
• برای مبارزه با تروریسم یک همکاری واقعی و صادقانه بین المللی، و نه تشکیل ائتلاف های نمایشی ضروری است و لازمه آن تعریف دقیق تروریسم، احتراز از استانداردهای دوگانه در نحوه برخورد با گروههای تروریستی و عدم استفاده ابزاری از این پدیده شوم برای اهداف سیاسی است.
• برای مبارزه با تروریسم باید ریشه ­های آن را خشکاند و منابع مالی آنرا قطع کرد. عدم خشکاندن ریشه­ های تروریسم تکفیری، عدم جدیت در معرفی عاملان و حامیان گروه های تروریستی و عدم همکاری واقعی جامعه بین الملل در مبارزه با تروریسم، جهان را با ناامنی بیشتری روبرو خواهد ساخت.