آنتونیوس دبلیو. دو وریز، کلارا پرتلا و بورژا گویجارو-اوسوبیاگا در مقاله‌ای برای مرکز مطالعات سیاست اروپا نوشتند: این پرسش ها شامل شناسایی منابع مرتبط با سیاست های مورد ایراد، استفاده از اهرم فشار اتحادیه اروپا، هزینه های این اقدام برای اتحادیه اروپا، مشروعیت این تدابیر، اثرات ناخواسته آنها، منجر شدن احتمالی به اهداف اتحادیه اروپا، وابستگی آنها به روابط خارجی اتحادیه اروپا و ارتباط این سیاست هاست.

استفاده رو به افزایش از تحریم ها در سیاست خارجی و امنیتی مشترک اتحادیه اروپا

معمولا تحریم ها توسط اتحادیه اروپا در پاسخ به چیزی اعمال می شود که اتحادیه آن را رفتاری سزاوار سرزنش، نقض حقوق بشر و اصول دموکراتیک یا یک تهدید امنیتی بالقوه نظیر حمایت از تروریسم و اشاعه سلاح های کشتار جمعی در نظر بگیرد.

تحریم ها برای نشان دادن مخالفت اتحادیه اروپا با اقدام خطا یا برای پاسخ به تهدید موجود استفاده می شود و اغلب در صدد خاتمه دادن به این اقدام یا عقب راندن آن است. اعمال تحریم ها به عنوان یک ابزار سیاست خارجی و امنیتی مشترک اتحادیه اروپا (CFSP) از اوایل دهه 1990 تا کنون و به ویژه در یک دهه گذشته افزایش داشته است. این گرایش تصاعدی در تعداد تحریم های اعمال شده به دو دلیل قابل توجه است: اول، این اقدام به شدت در تضاد با این باور عمیق است که تحریم ها غیر موثر هستند. دوم، برخی از تدابیر اخیر شامل تحریم هایی “سخت ” بوده که تاثیراتی منفی و جدی بر منابع مربوط به اقدام مورد سرزنش داشته است.

در واقع استفاده رو به افزایش اتحادیه اروپا از تحریم های سخت از سال 2007 به بعد نشانگر فاصله گرفتن جدی از اکراه بلندمدتش در خصوص به اجرا درآوردن چیزی جز تحریم های نرم بوده که عاری از تاثیری واقعی بوده‌ا‌ند. مهم‌تر اینکه این تغییر مسیر بر پیچیدگی طراحی و اجرای رژیم تحریم ها افزوده و به تدریج بر لزوم یک برنامه ریزی بهتر در این خصوص تاکید کرده است.

در مواجهه با احکام مکرر دیوان دادگستری اروپا علیه قرار دادن افراد در فهرست سیاه تحریم، لزوم یک برنامه ریزی بهتر حتی برای تحریم‌های نرم نیز وجود دارد.

راهی به سوی جلو

تحریم های مستقل (Autonomous) در برابر دور زدن و تدابیر جبران کننده آسیب پذیر هستند. هر قدر تحریم ها جامع تر باشد، هزینه بیشتری خواهد داشت. ارزیابی قبلی و برنامه ریزی برای احتمالات، بیشترین سود را در تصمیم گیری درباره تحریم های مستقل و غیرهدفمند خواهد داشت.

این گزارش یک سری مولفه های کلیدی را شناسایی کرده است که اتحادیه اروپا باید در مرحله ارزیابی قبلی و برنامه ریزی برای احتمالات به آن پاسخ دهد. این سوالات می تواند به عنوان یک فهرست بررسی در نظر گرفته شود که تک تک اجزایش باید مورد بررسی قرار گیرد تا یک ارزیابی قابل اعتماد و موثق از تاثیر و کارایی هر سلسله خاص از تحریم ها انجام گیرد .

آغاز مرحله ارزیابی قبلی و برنامه ریزی برای احتمالات بدون افزایش قابل توجه منابع موجود امکان پذیر است. یک جریان ثابت اطلاعات وجود دارد که از منابع باز و خصوصی به دست می آید و می تواند مورد استفاده قرار گیرد تا به پاسخ هایی برای سوالات مطرح رسید از جمله آنها گزارش‌های معمول نمایندگان هیات های اتحادیه اروپا و نمایندگان دولت های عضو اتحادیه در کشورهای ثالث؛ سیستم هشدار سریع اتحادیه اروپا؛ تحقیقات دانشگاهی درباره تحریم ها و گزارش‌های رسانه ای – به ویژه رسانه های اقتصادی و مالی – است. مشکل موجود، در دسترس بودن اطلاعات نیست، بلکه سازماندهی اطلاعات و ارزیابی های جمع آوری شده است.

همان طور که تحریم های اخیر اعمال شده بر فدراسیون روسیه نشان می دهد، اتحادیه اروپا قادر است منابعی را برای این اقدام اختصاص دهد و انواع اقدامات و توزیع هزینه ها میان دولت عضو اتحادیه را بررسی کند. چالش پیش رو، تبدیل این اقدامات به عادت و رویه است.

همچنین می توان با برقراری کارگروه‌های کارشناسی به پرسنل اتحادیه اروپا کمک کرد. نظام موجود در سازمان ملل که در آن یافته‌های کارگروه‌های کارشناسی اصلاحات عمیقی در رژیم تحریم های تحت نظارت‌شان به دنبال داشته است، می تواند الهام بخش تدوین ساز و کاری مشابه در سطح اتحادیه اروپا باشد.

می توان کارگروه‌های کارشناسی با عملکردهای تحقیقاتی و دستورکاری برای نظارت بر اجرای تحریم های اتحادیه اروپا ایجاد کرد که به طور منظم به شورای وزیران گزارش دهند.

فهرست ارایه شده در این گزارش، شامل ابزارهای مفیدی برای تشخیص مناسب ترین تحریم هایی است که می تواند مورد استفاده قرار گیرد. این فهرست با شفاف سازی تعدادی از معیارهای کلیدی مربوط به اعمال تحریم ها، رسیدن به توافق در سطح شورا درباره طراحی و تطابق تحریم ها با تاثیرات مورد نظر آنها – مثبت یا منفی- و نیز تاثیرات ناشی از دیگر ابزارهای سیاست خارجی را که به سیاست های مورد ایراد پاسخ می دهند، تسهیل می کند.

فهرست پیشنهادی این گزارش به جای اینکه محصول نهایی باشد، باید نقطه آغاز برای رسیدن به ابزاری پیچیده‌تر و مبتنی بر شواهد باشد که تصمیم‌گیری درباره تحریم‌ها در اتحادیه اروپا را بهینه سازی کند.

در نهایت این فهرست می تواند الهام بخش مذاکراتی در پارلمان اروپا، پارلمان‌های ملی دولت های عضو و میان افکار عمومی اروپایی باشد.

این گزارش فهرستی 9 مرحله ای را برای بهبود اعمال تحریم ها ارایه داده است:

1- شناسایی منابع

الف. به کار گرفته شده در اقدامی خطا

• چه منابعی مستقیما در رفتار مورد ایراد مربوطه به کار رفته است؟
• کدام یک از این منابع ضروری، غیرقابل تعویض، فرعی یا قابل تعویض هستند؟
• این منابع تا چه حدی می تواند در داخل تولید شود؟
• قدرت سازمانی منابع انسانی دخیل در این اقدام خطا چیست؟
• قدرت روانی، معنوی، مذهبی، اخلاقی، مالی/مادی یا دیگر تعلقات این اقدام قابل سرزنش این اشخاص چیست؟
• این اقدام خطا تا چه اندازه منابع مستقیما به کار رفته در آن را افزایش می دهد؟

ب. مرتبط با اقدام خطا

• کدام منابع ارتباط نزدیکی با منابعی دارد که مستقیما به اقدامات مورد ایراد منجر می شود؟
• این رفتار مورد ایراد تا چه اندازه منابعی را افزایش می دهد که مستقیما با این رفتار مورد ایراد مرتبطند؟
• این منابع تا چه اندازه می تواند به راحتی برای خود این رفتار مورد ایراد استفاده شود؟
• کدام منابع داخلی می تواند توسط دولت هدف برای ارتکاب این اقدام خطا اختصاص داده شود؟

2- استفاده از اهرم فشار و قدرت اتحادیه اروپا

• نهادهای اتحادیه اروپا تا چه حد در ارایه سرمایه ها / منابع مرتبط با این سیاست های مورد ایراد دخیل هستند؟
• میزان مشارکت دیگر فراهم کنندگان خارجی چقدر است؟
• کدام یک از این فراهم کنندگان ممکن است بخواهد سرمایه‌هایی را که اتحادیه اروپا از ارایه آن خودداری کرده است تامین کند؟
• هر یک از انواع تحریم های اتحادیه اروپا را با چه سرعتی و چه میزان سهولت می توان دور زد؟
• چطور می توان تحریم های اتحادیه اروپا را دور زد؟
• کدام فراهم کنندگان غیر اروپایی تمایل دارند منابع مربوطه را تامین کنند؟
• دور زدن یا جایگزینی تا چه اندازه هزینه های دستیابی به منابع مربوطه را افزایش می دهد؟
• حجم موجودی این منابع پیش از اداره این تحریم ها چقدر است؟
• ارتقاء یا کاهش هر یک از انواع تحریم ها ی اتحادیه اروپا با چه سرعت و با چه میزان سهولت انجام می گیرد؟

3- مشروعیت منابع

• آیا تمامی تحریم ها با تعهدات بین المللی اتحادیه اروپا سازگار است؟
• آیا هر یک از مجموعه تحریم ها الزامات قانونی دادرسی عادلانه را رعایت می کند؟

4- هزینه تحریم های اتحادیه اروپا

• هزینه سیاسی، اقتصادی و / یا مالی مورد انتظار تحریم های اتحادیه اروپا، تدابیر مقابله ای احتمالی علیه اتحادیه اروپا؛ تدابیر جبرانی احتمالی از جمله تدابیر برای متحدان و اقدامات اجرایی توسط بخش های دولتی و خصوصی کدام است؟
• این هزینه ها چطور میان دولت های عضو اتحادیه و میان بخش های خصوصی و دولتی توزیع می شود؟
• آیا باید سازوکارهای جبرانی برای بخش های تحت تاثیر قرار گرفته برقرار شود؟

5- اثرات ناخواسته

• احتمال چه اثرات منفی ناخواسته / موازی در کوتاه، میان و بلند مدت وجود دارد؟
• تحریم ها چگونه بر منابعی تاثیر خواهد گذاشت که اپوزیسیون در مقاومت در برابر رفتار مورد ایراد به کار می گیرد یا با اپوزیسیون در این مقاومت ارتباط نزدیکی دارد؟
• بعد از پایان تحریم صدمات ناشی از تحریم ها با چه سهولتی می تواند جبران شود؟
• برای کدام یک از منابع هدف باید استثناء قایل شد؟
• چه انتظاراتی برای اجرای تحریم ها باید مجاز باشد؟
• انتظار می رود که تحریم ها چگونه بر وضعیت حقوق بشر در کشور هدف تاثیر گذارد؟
• کدام سازو کارهای تطابقی می تواند به تاثیرات ناخواسته و تدابیر ضد تحریم پاسخ دهد؟

6- موثق بودن اطلاعات و تعهدات

• منابع اطلاعات در زمینه منابع مستقیما مرتبط با سیاست های مورد ایراد، اهرم فشار اتحادیه اروپا و تاثیر تحریم ها، هزینه های تحریم برای اتحادیه و متحدانش و آثار ناخواسته آن چیست و میزان موثق بودن و دقت این اطلاعات چقدر است؟
• آیا نیازی به تقویت گردآوری اطلاعات وجود دارد؟
• تعهدات مورد تاکید برای کارایی هر مجموعه از تحریم ها چیست؟
• قابل اتکا بودن این فرضیات چطور بررسی شده است؟

7- وابستگی تحریم ها با روابط بیرونی کلی اتحادیه

• آیا میان تحریم های مورد بررسی و دیگر ابزارهایی که به اقدام خطا پاسخ می دهند؛ میان تحریم ها و سیاست هایی غیر از سیاست خارجی و امنیتی مشترک اتحادیه اروپا یا سیاست های بخش خصوصی اروپا در راستای منابع به کار رفته در رفتار محکوم شده نا سازگاری وجود دارد؟
• آیا هر یک از این تضادها کارآیی تحریم ها را تضعیف می کند؟

8- منجر شدن احتمالی تحریم ها به اهداف اتحادیه اروپا

• هر یک از تحریم های احتمالی مفروض چگونه و با چه جدول زمانی به اهداف اتحادیه اروپا منتهی می‌شود؟
• کدام مجموعه از تحریم ها بهترین نسبت هزینه – فایده را در کوتاه، میان و بلند مدت خواهد داشت؟
• اتحادیه اروپا تهدید امنیتی ناشی از اقدام خطایی را که در صدد پاسخگویی به آن است، چه اندازه بحرانی می بیند؟
• آیا تحمیل تحریم ها اهداف اتحادیه نظیر حمایت از متحدانش را پیش می برد؟

9- ارتباطات

• کدام مقامات مسوولیت راهبرد ارتباطات درونی اتحادیه اروپا، ارتباطات درونی کشوری که اقدام خطا در آن صورت می گیرد، و نیز ارتباطات با دیگر طرف های سوم حامی یا مخالف تحریم ها را بر عهده دارد؟
• مناسب ترین ابزارهای ارتباطاتی کدام هاست؟