جدیدترین مطالب

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

شکل‌گیری نظم جدید در روابط بین قدرت‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ روسیه و اوکراین و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، با اهداف و بازیگران متفاوتی شکل‌گرفته‌اند، اما تحولات میدانی و سیاسی نشان می‌دهد که به طور کامل از یکدیگر جدا نیستند.

Loading

أحدث المقالات

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

شکل‌گیری نظم جدید در روابط بین قدرت‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ روسیه و اوکراین و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، با اهداف و بازیگران متفاوتی شکل‌گرفته‌اند، اما تحولات میدانی و سیاسی نشان می‌دهد که به طور کامل از یکدیگر جدا نیستند.

Loading

نشست سوری- سوری؛ پایانی بر سقوط اسد

۱۳۹۳/۱۱/۰۷ | موضوعات

شورا آنلاین – گزارش خبری: گروه‌های مخالفان سوری سرانجام پس از رایزنی با یکدیگر، به این نتیجه رسیدند که باید در«نشست مسکو» برای حل بحران کشورشان، شرکت کنند.

اولین مرحله مذاکرات سوریه در مسکو در ماه فوریه سال 2014 برگزار شد، وقتی که دور دوم روند صلح ژنو به پایان رسید. در آن زمان طرفین نتوانستند درباره حل و فصل درگیری مسلحانه آغاز شده در سال 2011 به توافق خاص برسند.

روسیه از روز دوشنبه میزبان نشست مخالفان (گروه‌های مخالف مستقر در داخل سوریه) و دولت سوریه است و تمایل دارد تا این نشست بدون حضور بیگانگان و صرفا در قالب سوری – سوری برگزار شود.

با ورود هیات مخالفان سوریه به روسیه، نشست مشورتی و یا آن طور که روس‌ها می گویند “گردهمایی مسکو” از روز دوشنبه آغاز شد تا شاید روزنه‌ امیدی برای حل خونین‌ترین بحران خاورمیانه در سال‌های اخیر، باز شود.

این اجلاس ابتدا با برگزاری گفت‌وگوهایی میان شخصیت‌های مخالف آغاز شد و هیات دولت سوریه و مخالفان روز چهارشنبه دیدار می‌کنند. جلسه روز دوشنبه درسالن پذیرایی وزارت امور خارجه روسیه با حضور نمایندگان کمیته ملی تغییرات دموکراتیک (لجنة التنسیق) و جبهه ملی تغییرات و آزادی سوریه (جبهة التغییر والتحریر) برگزار شد.

روسیه اصرار دارد که از نام “گردهمایی” برای دیدار مخالفان سوری و دولت این کشور در مسکو استفاده کند تا بگوید که این رخداد، مذاکره یا نشست سیاسی نیست و بدون دستور جلسه یا برنامه تعیین شده خاصی برگزار می‌شود و هدف از آن تنها اجرای گفت‌وگو میان طرفین برای نزدیک کردن آرای آنهاست.

درهمین حال، سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه با اشاره به این گردهمایی تاکید کرد: ما امیدواریم که این گردهمایی بتواند نقش سازنده‌ای در بحران سوریه داشته باشد.

لاوروف افزود: گردهمایی مسکو برای فراهم کردن زمینه گفت‌وگوی فراگیر میان تمامی گروه‌های درگیر در سوریه است و همه گروه‌های شرکت‌کننده در آن بر ضرورت تحقق صلح و مبارزه با تروریسم در سوریه متفق هستند.

وزیر خارجه روسیه ادامه داد: آنچه که در مسکو آغاز شده مذاکرات یا گفت‌وگوی فراگیر نیست، تنها یک گردهمایی است که در آن شرکت‌کنندگان بدون هیچ پیش‌شریطی حاضر شده‌اند و به گفت‌وگو با یکدیگر می‌پردازند. ما امیدواریم که این گردهمایی در آینده‌ای نزدیک به مذاکرات جدی میان دو طرف تحت نظارت سازمان ملل بینجامد.

البته جان کری، وزیر امور خارجه آمریکا نیز حمایت واشنگتن را از نشست مسکو بین نمایندگان دولت سوریه و گروه‌های مخالف اعلام کرده است.

برخی منابع خبری هم از غیبت دی میستورا ، نماینده ویژه دبیرکل سازمان ملل در امور سوریه در نشست مسکو ، خبر داده و تاکید کرده اند، معاون وی در نشست مشورتی سوری – سوری حضور خواهد داشت.

از سوی دیگر، سوریه موافقت خود را با شرکت در گردهمایی مسکو اعلام کرده و قرار است هیات سوری به ریاست بشار الجعفری و متشکل از معاون وزیر خارجه، دو حقوقدان از وزارت خارجه، سفیر سوریه در روسیه و چند سیاستمدار دیگر سوری که همان هیات شرکت‌کننده در مذاکرات ژنو هستند، فردا چهارشنبه در نشست مسکو حضور یابند.

منذر خدام، رئیس دفتر اطلاع رسانی هیئت هماهنگی مخالفان، متشکل از 12 حزب و گروه مخالف داخلی سوریه، اعلام کرد، صفوان عکاش، احمد العسراوی، عبدالمجید منجونه، ماجد حبو و خالد عیسی از سوی این ائتلاف در مذاکرات مسکو شرکت دارند.

کمیته همکاری ملی سوریه نیز ابتدا برای حضور در مسکو جهت شرکت در این گفت‌وگوها موافقت خود را اعلام کرد، اما بعد منصرف شد.

هیأت هماهنگی ملی سوریه به ریاست حسن عبدالعظیم به عنوان یکی از بزرگ ترین گروه های معارض داخلی در سوریه هم اعلام کرد: اعضای این گروه آزادند در کنفرانس مشورتی مسکو برای حل بحران سوریه شرکت کنند.

از مخالفان سوری نیز تمامی گروه‌های مخالف داخلی سوریه به غیر از “ائتلاف ملی معارضان” (مخالفان خارج نشین) آمادگی خود را برای شرکت در این نشست اعلام کرده‌اند و برخی از آنها هم‌ اکنون در مسکو هستند.

خالد الخوجه ، رئیس جدید ائتلاف ملی معارضان خارج نشین سوریه گفته است، این ائتلاف با نظام سوریه بر سر یک میز نمی‌نشیند، اما در همین حال تاکید کرد: ما آمادگی داریم تا بر اساس گفتگوهای ژنو 1 مذاکره کنیم.

هجدهمین دور نشست گروه موسوم به ائتلاف ملی معارضان سوریه روز ۱۲ دی در استانبول ترکیه برگزار و در جریان آن «هادی بحره» از ریاست این گروه کنار گذاشته شد و جای وی را الخوجه گرفت.

تاکنون چند بار رییس معارضان خارج نشین تغییر کرده و به نظر می رسد تغییر مداوم رئیس این ائتلاف به نوعی ناشی از تزلزل و اختلاف‌های درونی شدید آن‌ها باشد و تغییرات سیاسی صرفاً سرپوشی بر شکست تروریست‌ها و حامیان‌شان است.

به گفته کارشناسان، روسیه طرحی را برای حل بحران سوریه مبتنی بر گفت‌وگوی سوری-سوری در مسکو ارائه کرده است که به نظر می‌رسد آمریکا نیز با آن مخالفتی ندارد.

نکته قابل تامل اینکه امروز دیگر صحبت از رفتن بشار اسد نیست و مخالفان سوری بر این موضوع متمرکز هستند که نقاط افتراق و اختلاف خود را با دولت سوریه کمرنگ کنند.

رسانه های خارجی نیز از این نشست استقبال کردند و برای نمونه، در این راستا نیویورک تایمز که دو سال پیش اصرار شدید داشت که باید آمریکا به سوریه حمله کند و سال 2011 خواستار دخالت آمریکا برای سرنگونی حکومت اسد شده بود، این بار در سرمقاله خود با انتخاب عنوان “واقعیت در سوریه تغییر کرده است”، نوشت: تهدید بزرگ‌تر اکنون بشار اسد نیست، بلکه داعش است، به ویژه اگر بنا باشد درگیری‌ها در خاک سوریه ادامه یابد و مبارزان خارجی بیشتری را به سمت خود جذب کند.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *