جدیدترین مطالب
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
أحدث المقالات
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
انگیزههای اوباما از عادیسازی رابطه با کوبا
ژان ژاک کور لیاندسکی، محقق ایریس نوشت: این تصمیمی واقعا غافلگیرکننده بود، زیرا هیچ کس انتظار نداشت که روابط آمریکا و کوبا که از سال 1962 قطع بود، 17 دسامبر 2014 از سر گرفته شود.
اعلام عادی سازی رابطه مانند یک انفجار یک بمب بود، زیرا اگر چه برخی عناصر مساعدساز عادیسازی روابط دیده می شد، اما هیچ کس انتظار نداشت این عناصر به گونهای همگرا شوند که به چنین نتیجهای بینجامد.
اولین نتیجه این عادی سازی روابط که مورد توجه جدی کوباییها بوده است، شناسایی ویژگی کوبایی از سوی آمریکا بوده است، مانند همان شناسایی که آمریکایی ها در قبال چین و ویتنام ابراز داشتند.
بر این اساس مقامات کوبایی انتظار دارند که روابط بر پایه احترام متقابل به تفاوتها (انتخابهای اقتصادی، الگوی اجتماعی و غیره) باشد. اگر بخواهیم از تعبیری متعلق به دوران جنگ سرد استفاده کنیم باید بگوییم “همزیستی مسالمت آمیز با حفظ تفاوتها”.
آن سوی همه این عناصر، هدف اصلی مقامات کوبایی از این عادیسازی رابطه با همسایه آمریکایی رهاورد اقتصادی و آثار مالی مهمی است که به دنبال دارد.
محقق ایریس درباره اینکه آیا ازسرگیری رابطه دو کشور را باید اعلام پایان جنگ سرد در قاره آمریکا دانست؟ نوشت: همچنانکه اوباما گفته است ادامه خط مشی سیاسی بر جای مانده از جنگ سرد علیه کوبا در حالی ادامه مییافت که دشمن اصلی آمریکا در جنگ سرد یعنی اتحاد شوروی از بین رفته و آمریکا امروز روابط عادی با کشورهای بلوک شرق سابق مانند چین و ویتنام دارد.
دشمن شماره یک امروز آمریکا کوبا نیست، بلکه داعش است. حفظ چنین تحریم و چنین سیاستی علیه کوبا با این اوصاف یک ناهنجاری مبتنی بر عناصر سیاست داخلی آمریکا بود و یک تصمیم منطقی نبود. تمام کشورهای منطقه روابطشان را با کوبا عادی کرده بودند و فقط آمریکا جا مانده بود.
ژان ژاک کور لیاندسکی درباره انگیزه های باراک اوبا از عادی سازی روابط با کوبا ادامه داد: واقعیت این است که کوبایی ها از مدت ها قبل برای این نزدیکی روابط آماده بود و سوال این است که چرا رییس جمهور آمریکا چنین زمانی را برای این کار برگزید.
به نظر من باید بعد تاثیرگذاری سیاست داخلی آمریکا را در نظر گرفت که و از جهاتی این اتفاق را ناشی از شکست دموکراتها در انتخابات میان دوره ای کنگره آن هم در فاصله دو ساله تا انتخابات ریاست جمهوری بعدی دانست.
می توان مشاهده کرد که از آن زمان به این طرف باراک اوباما با جسارت بیشتری بسیاری از پرونده ها را شخصا در دست گرفته است که از آن جمله می توان به قانونی سازی وضعیت اقامت میلیون ها مهاجر فاقد مدارک قانونی اقامت اشاره کرده که واقعا یک رویکرد جدید در سیاست های مهاجرتی آمریکاست یا می توان به محکومیت رفتار پلیس های ایالتی در قبال آفریقایی تبار های آمریکا از سوی اوباما اشاره کرد که همه اینها برای جلب افکار عمومی آمریکا انجام می شود و اینکه اوباما می خواهد به روشنی تمایز میان حزب دموکرات و حزب جمهوری خواه را مورد تاکید قرار دهد.
این بار وی تصمیم گرفت با از سر گیری روابط عادی با کوبا، دست دوستی به سوی جمعیت کوبایی – آمریکایی دراز کند. با این کارها وی می خواهد جمهوری خواهان را وادار کند وارد دعوای سیاسی شوند که همه این ها به نظر می رسد به پیشواز رفتن مبارزات انتخابات ریاست جمهوری سال 2016 است.
0 Comments