شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
اندیشکده بروگل، مستقر در بروکسل که در حوزه تخصصی اقتصاد فعالیت می کند، در مطلبی به قلم آلسیو ترزی، آورده است: نمودار زیر میانگین کیفیت علمی دانشمندانی را نشان می دهد که بین سال های 1996-2011 (برای اولین بار) از یک کشورخارج یا به یک کشور وارد شده اند. اندازه دایره ها گردش کلی (ورود به علاوه خروج ) را نشان می دهد. کشورهای به رنگ قرمز، فرستنده صرف به بازار بین المللی دانشمندان و کشورهای آبی رنگ، پذیرندگان صرف هستند.
یک کشور اگر بخواهد در حالت ایده آل قرار گیرد، باید روی خط 45 درجه یا پایین تر از آن باشد؛ این خط نشان می دهد که کیفیت علمی تازه واردها به اندازه کیفیت آنهایی است که کشور را ترک کرده اند یا اینکه به نسبت آنها کیفیتی بالاتر دارند. دایره ای بزرگ تر نشاندهنده میزان گردش قابل توجه دانشمندان است و بهره برداری کامل از هم افزایی حاصل از همکاری بین المللی را نشان می دهد.
در نهایت کشورها باید قرار گرفتن در ربع بالا در سمت راست را هدف خود قرار دهند که نشاندهنده کیفیت بالای هر دو دسته از دانشمندانی است که از یک کشور خارج می شوند یا به آن وارد می شوند.
در طول دوره مورد بررسی اسپانیا و انگلیس ظاهرا بهترین مکان برای جذب دانشمندانی با کیفیت علمی بالا بوده اند. فرانسه و آلمان حتی از نظر کیفیت هم با شکست روبرو بوده اند، اگرچه خاطر نشان می شود که آنها مانند انگلیس با خروج قابل توجه دانشمندان روبرو بوده اند.
در کل در نمونه ای که اینجا ارایه شده است، در حالی که آمریکا از نظر ورود دانشمندان با کیفیت علمی بالا در راس قرار دارد، ایتالیا از این نظر بسیار ضعیف است. این کشور نه تنها فرستنده دانشمندان است، بلکه دانشمندان بسیار با کیفیتی را در ازای آنهایی که کیفیت پایین تری دارند، مبادله کرده است. پس آیا اکنون زمان اصلاح نظام دانشگاهی نیست؟
0 Comments