جدیدترین مطالب

علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که  در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد ‌شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»

تحلیلی بر اخراج نیروهای آمریکایی از عراق و پیامدهای احتمالی آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، پایان حضور نظامی مستقیم واشنگتن در این کشور را رقم زده است؛ اما اهرم‌های مالی، سیاسی و امنیتی آمریکا همچنان می‌تواند بر آینده این کشور اثرگذار و مشکل‌آفرین باشد.

موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳

شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»

چشم‌انداز تنش‌های ایران و آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پس از ماه‌ها جنگ و فشار اقتصادی، وضعیت ایران و آمریکا میان دو منطق متعارض قرار گرفته است؛ واشنگتن بر تشدید فشار برای کسب امتیاز تأکید دارد و تهران مذاکره تحت‌فشار را نمی‌پذیرد.

دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»

فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»

Loading

أحدث المقالات

علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که  در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد ‌شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»

تحلیلی بر اخراج نیروهای آمریکایی از عراق و پیامدهای احتمالی آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، پایان حضور نظامی مستقیم واشنگتن در این کشور را رقم زده است؛ اما اهرم‌های مالی، سیاسی و امنیتی آمریکا همچنان می‌تواند بر آینده این کشور اثرگذار و مشکل‌آفرین باشد.

موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳

شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»

چشم‌انداز تنش‌های ایران و آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پس از ماه‌ها جنگ و فشار اقتصادی، وضعیت ایران و آمریکا میان دو منطق متعارض قرار گرفته است؛ واشنگتن بر تشدید فشار برای کسب امتیاز تأکید دارد و تهران مذاکره تحت‌فشار را نمی‌پذیرد.

دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»

فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»

Loading

بدبینی اروپا به بهبود روابط فراآتلانتیکی در میان‌مدت

شورای راهبردی آنلاین – رصد: انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، به‌طور بی‌سابقه‌ای توجه ناظران اروپایی را جلب کرده است. اروپا از انتخابات 2016 آمریکا درس گرفته و می‌داند که صرف‌نظر از برنده انتخابات 2020، باید برای مدیریت پیامدهای آن آماده شود.

اریک براتبرگ و دیوید وینری در یادداشتی که وب‌سایت موسسه کارنگی آن را منتشر کرد، نوشتند: پیروزی دونالد ترامپ در آمریکا بسیاری را در اروپا غافلگیر کرد. برای دیپلمات‌های اروپایی در واشنگتن، شخصیت ترامپ و مواضع سیاسی تیم وی عمدتا ناشناخته بود. این امر بسیاری از کشورهای اروپایی را بر آن داشت تا با اعضای دولت جدید تماس برقرار کرده و اولویت‌های آن را بشناسند. اکنون دولت‌های اروپایی مصمم هستند تا از تکرار این اشتباه اجتناب کرده و برای پیامدهای احتمالی انتخابات آینده آمریکا برنامه‌ریزی راهبردی داشته باشند؛ بنابراین، سفرای کشورهای اروپایی و معاونان آن‌ها در واشنگتن، وضعیت فعلی روابط فراآتلانتیک را چگونه ارزیابی می‌کنند؟ از نظر آن‌ها انتخاب دوباره ترامپ و یا پیروزی دموکرات‌ها چه پیامدهایی برای روابط فراآتلانتیک خواهد داشت؟

به اعتقاد بسیاری از سفرای اروپایی مستقر در واشنگتن، روابط فراآتلانتیک در زمان ریاست جمهوری ترامپ در بدترین وضع خود در تاریخ اخیر قرار دارد. بسیاری از آن‌ها معتقدند که بین دولت‌های اروپایی و دولت ترامپ اختلافات سیاسی جدی وجود دارد که تنش‌ها بر سر تعرفه‌ها، بودجه دفاعی و خروج یکجانبه آمریکا از توافق اقلیمی پاریس و توافق هسته‌ای ایران از مهم‌ترین آن‌ها است.

 

دیپلمات های اروپایی نگران عدم شایستگی دیپلماسی امریکا در قبال اروپا

بسیاری از این سفرا از شکاف ایدئولوژیکی بی‌سابقه بین متحدان فراآتلانتیک خبر می‌دهند. اگرچه دولت قبلی آمریکا با اروپا اختلافات سیاسی داشت، اما امروز ازنظر ایدئولوژیکی نیز باهم اختلاف پیدا کرده‌اند. مخصوصاً، مخالفت ترامپ با چندجانبه‌گرایی بیانگر تفاوت فلسفی بین واشنگتن و پایتخت‌های اروپایی است.

دیپلمات‌های اروپایی از «عدم شایستگی» دیپلماسی آمریکا در قبال اروپا شدیداً نگران هستند. آن‌ها اظهارات مکرر ترامپ را به معنای توصیف اتحادیه اروپا به‌عنوان «دشمن»، «رقیب» و «مهاجم» از سوی طرف دیگر فراآتلانتیک قلمداد می‌کنند. برخی از این دیپلمات‌ها همراهی با دولت ترامپ را دشوار می‌دانند. آن‌ها رئیس‌جمهور آمریکا را «دمدمی مزاج» و «غیرقابل‌پیش‌بینی» توصیف می‌کنند که تصمیم وی به خروج نیروهای آمریکایی از سوریه در دسامبر 2019 و حمله پهپادی به مقام ارشد نظامی ایران بدون مشورت با متحدان اروپایی، سند این مدعاست.

بسیاری از دیپلمات‌های ارشد اروپا به چالش‌های ناشی از «ناهماهنگی بین ترامپ و مقامات وزارت امور خارجه دولت وی» اشاره می‌کنند که طرف‌های اروپایی را به تجدیدنظر در مورد موضع سیاسی واقعی آمریکا در خصوص یک موضوع معین وادار می‌سازد. سیاست دولت ترامپ در قبال روسیه نیز نمونه بارز دیگری است که در آن، تغییرات زیاد در پرسنل دولت آمریکا موجب می‌شود تا دیپلمات‌های اروپایی در تعامل با آمریکا برای تعیین سیاست خارجی دچار مشکل شوند.

دیپلمات‌های اروپایی از روابط بیش‌ازحد تعاملی و انفرادی امریکا با اروپا ابراز نگرانی می‌کنند. کاخ سفید به‌جای پیگیری اهداف راهبردی کلی و مشترک، به دنبال اهداف کوتاه‌مدت نظیر کاهش کسری تجاری بوده و اعضای ناتو را وادار می‌کند تا 2 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف هزینه‌های دفاعی کنند. حتی در مسائلی نظیر چین، ترامپ از کمک به اتحادیه اروپا کوتاهی کرده و اتحادیه اروپا را «بدتر از چین» می‌خواند.

بااین‌حال، علیرغم این ارزیابی‌های منفی، نظر اروپا نسبت به روابط فرا آتلانتیک کلاً منفی نیست. اظهارات برخی از این دیپلمات‌ها مؤید آن است که روابط دوجانبه کشور متبوع آن‌ها با دولت ترامپ در پشت درهای بسته بهتر است. روابط دوجانبه امنیتی بسیاری از کشورها (به‌ویژه در شمال، شرق و مرکز اروپا) با آمریکا رشد داشته و هزینه‌های نظامی آمریکا در اروپا از سال 2017 افزایش یافته است.

بااین‌وجود، دیپلمات‌های اروپایی در مورد بهبود روابط فراآتلانتیک در مدت باقیمانده دوره اول ترامپ تردید دارند؛ اما آن‌ها نمی‌خواهند دست روی دست گذاشته و منتظر پایان دوره ترامپ شوند، بلکه تداوم تعامل با آمریکا را ضروری می‌دانند. همچنین، رهبری جدید اتحادیه اروپا نیز از قصد خود برای بهبود روابط فرا آتلانتیک در سال 2020 خبر داده است هرچند که نمایندگان اروپا در واشنگتن چندان به آن امیدوار نیستند.

دیپلمات‌های اروپایی در مورد چشم‌انداز دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ نظرات مختلفی دارند. ازیک‌طرف، آن‌ها معتقدند که تنش‌های فراآتلانتیک در دوره دوم ترامپ به‌ویژه در مسائل مورد مناقشه نظیر تغییرات اقلیمی و تجارت و هزینه‌های دفاعی افزایش خواهد یافت. حتی برخی در مورد آینده ناتو و تعهد ترامپ به ماده 5 این ائتلاف نگران هستند. به‌طورکلی، بسیاری از آن‌ها احتمال می‌دهند که گفتمان خصمانه ترامپ در قبال اروپا ادامه یافته و حتی بدتر خواهد شد.

از طرف دیگر، برخی دیپلمات‌ها نسبت به بهبود روابط فراآتلانتیک در دوره دوم ریاست جمهوری ترامپ ازجمله در کنترل تسلیحات، چین، 5 جی، امنیت انرژی، عملیات ضدتروریسم و حفاظت از اقلیت‌های دینی ابراز امیدواری کرده‌اند.

به‌طورکلی، صرف‌نظر از انتخاب مجدد ترامپ یا پیروزی دموکرات‌ها، شرکا و متحدان اروپایی آمریکا در خصوص بهبود چشمگیر روابط فرا آتلانتیک طی دوره میان‌مدت خوش‌بین نبوده و احتمال می‌دهند که تنش‌های جاری در فرا آتلانتیک ادامه خواهد داشت. به‌زعم آن‌ها، دولت دموکرات‌ها در بیان و در سبک سیاسی بیشتر از دولت ترامپ به همکاری روی خواهند آورد، اما اختلافات طرفین در برخی مسائل کلیدی نظیر چین، تجارت و بودجه دفاعی بین طرفین همچنان ادامه خواهد داشت.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *