کنسوکا یاناجیدا در یادداشتی که وب سایت موسسه امور بین‌الملل ژاپن آن را منتشر کرد، نوشت: برآوردها نشان می‌دهد هر قدر تداوم شیوع کووید-19 و گسترش ابتلا به آن بیش‌تر باشد، پیامد منفی آن بر اقتصاد جهان نیز بیش‌تر خواهد بود. پیش‌بینی می‌شود که تاثیر این همه‌گیری حتی از سطح «شوک لمان برادرز» نیز فراتر رود.

برخلاف بلایای طبیعی نظیر زلزله و توفان، بیماری‌های همه‌گیر تاسیسات تولید را نابود نمی‌کنند (شوک سرمایه) و از این رو، شوکی نسبتا کوتاه‌مدت قلمداد می‌شوند. با این حال، تاثیر شوک کرونا بسیار گزاف و عمیق بوده و شرکت‌ها، کارگرها، و زنان خانه‌دار سراسر جهان را به شدت تحت تاثیر قرار داده است.

مهم‌ترین اولویت همه کشورها تلاش برای جلوگیری از گسترش کووید-19 و کنترل هرچه سریع‌تر آن است. هم‌زمان، کشورها باید سیاست‌های اقتصادی اتخاذ کنند که بسیار موثر و به موقع باشد تا فعالیت‌های اقتصادی بتواند پس از کنترل شیوع همه‌گیری به شکل اولیه خود بازگردد. در حمایت از این تلاش‌ها، بسیار مهم است که جامعه بین‌المللی همکاری‌ها را تقویت و به کشورها و مناطق آسیب پذیر کمک کند.

کانال‌های تاثیر کووید-19 بر اقتصاد واقعی عبارتند از: 1) رکود مصرف داخلی (بعد تقاضا)؛ 2) کاهش تقاضای خارجی به خاطر وخامت اقتصادهای خارجی (بعد تقاضا)؛ 3) رکود تجارت خدماتی نظیر گردشگری و حمل و نقل(بعد تقاضا)؛ 4) رکود تولید داخلی (بعد تولید)؛ 5) اختلال در زنجیره عرضه (بعد تولید) و 6) افزایش هزینه‌ها به خاطر اختلال در سامانه‌‌های تدارکاتی.

در چنین شرایطی دو سناریو می‌تواند مورد توجه قرار گیرد:

 سناریوی نخست: تاثیر کاهش تقاضای خارجی (تحلیل بعد تقاضا)

تولید ناخالص داخلی واقعی ژاپن در بیشترین حالت 5.4 درصد و در کمترین حالت 1.9 درصد کاهش خواهد یافت. تولید ناخالص داخلی واقعی آمریکا و اتحادیه اروپا به اضافه انگلیس در بیشترین حالت به ترتیب 4.8 درصد و 8.3 درصد و در کمترین حالت 1.4 درصد و 2.2 درصد کاهش خواهد یافت. رکود آمریکا و اروپا تاثیر منفی عظیمی بر اقتصاد جهان برجای خواهد گذاشت.

تولید ناخالص داخلی واقعی چین در بیشترین حالت 11.2 درصد و در کمترین حالت 2.9 درصد کاهش خواهد یافت. با این حال، انتظار می‌رود که اکنون اجرای اقدامات مالی مشابه برای چین بخاطر پسا-تاثیر وام‌ها و کاهش رشد اقتصادی آن، دشوار باشد.

همچنین، کشورهای شرق آسیا از طریق زنجیره عرضه تاثیر عظیمی بر صنعت تولید خواهند گذاشت و به‌ویژه کشورهای وابسته به صادرات، رشد منفی قابل توجهی تجربه خواهند کرد. از آنجا که شوک کرونا، بحرانی اقتصاد محور بوده و تاثیر قابل توجهی بر زنجیره عرضه برجای می‌گذارد، این شوک بر اقتصاد شرق آسیا که پایگاه‌های تولید در آنجا متمرکز شده است، تاثیری جدی‌تر خواهد داشت.

سناریوی دوم: تاثیر رکود تولید و اختلال در سامانه‌های لجستیکی (تحلیل بعد عرضه)

تولید ناخالص داخلی واقعی ژاپن در بیشترین حالت 3.9 درصد و در کمترین حالت 1.7 درصد کاهش خواهد یافت و تاثیر کلی آن به خاطر تاثیر منفی آن بر صادرات، چند برابر خواهد بود. تولید ناخالص داخلی واقعی آمریکا در بیشترین حالت 2.9 درصد و در کمترین حالت 1.2 درصد کاهش خواهد یافت. همچنین، صادرات کشاورزی تحت تاثیر قرار خواهد گرفت. تغییر جهت به تولید داخلی موجب رشد مثبت صنعت تولید خواهد شد اما صنعت خدمات شدیدا تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

تولید ناخالص داخلی واقعی چین در بیشترین حالت 6.1 درصد و در کمترین حالت 2.5 درصد کاهش خواهد یافت. همچنین، تولید ناخالص داخلی واقعی اتحادیه اروپا به اضافه انگلیس در بیشترین حالت 6.5 درصد و در کمترین حالت 3.0 درصد کاهش خواهد یافت. با این حال، تاثیر کلی این همه‌گیری به واسطه تاثیر قابل توجه آن بر صادرات تولیدی، چند برابر خواهد شد. تولید ناخالص داخلی واقعی آسه آن، کره جنوبی، تایوان و هنگ کنگ نیز بخاطر تاثیر بر صادرات تولید، عمدتا کاهش خواهد یافت. از آنجایی که شرق آسیا و روسیه اقتصادی نسبتا داخلی محور هستند، رکود صنایع داخلی تاثیر منفی قابل توجهی برجای خواهد گذاشت. در جنوب آسیا (به‌ویژه هند) صنعت خدمات شدیدا تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.

تاثیر تخمینی همه‌گیری بی‌سابقه کووید-19 بر اقتصاد جهان به اندازه شوک لمان برادرز و حتی بیش‌تر از آن خواهد بود. قبل از این، اقتصاد کل جهان هرگز همزمان متوقف نشده بود، به‌طوری‌که هر دو بخش تولید و مصرف به‌طور همزمان منقبض شود. سیاستگذاران در طراحی سیاست‌های مقابله با این همه‌گیری، باید میزان شوک کرونا را به درستی دریابند تا برای مقابله با پیامدهای غیرمنتظره آن سیاست‌های نوآورانه و انعطاف‌پذیر اتخاذ کنند.

برای غلبه بر این همه‌گیری نامتوازن، جامعه بین‌المللی باید همبستگی خود را تقویت کند. گروه 7 و  گروه 20 باید به پیشبرد همکاری‌های سیاست پولی و مالی ادامه دهند. رویکردهای اقتصادی بهینه باید به اشتراک گذاشته شود و اهمیت شبکه‌های ایمنی اجتماعی به‌طور فعال در انجمن‌ها و سازمان‌های مختلف بین‌المللی مورد بحث قرار گیرد.