جدیدترین مطالب

ترامپ و افول جایگاه آمریکا در نظام بین‌الملل

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: دو روایت متضاد از سیاست خارجی ترامپ، یکی «بحران به‌مثابه دکترین» و دیگری «دکترین منسجم»، تصویری پیچیده از تلاش آمریکا برای بازتعریف نقش خود در نظام بین‌الملل ارائه می‌دهند.

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

Loading

أحدث المقالات

ترامپ و افول جایگاه آمریکا در نظام بین‌الملل

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: دو روایت متضاد از سیاست خارجی ترامپ، یکی «بحران به‌مثابه دکترین» و دیگری «دکترین منسجم»، تصویری پیچیده از تلاش آمریکا برای بازتعریف نقش خود در نظام بین‌الملل ارائه می‌دهند.

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

Loading

تاثیر بحران کرونا بر سیاست داخلی و خارجی انگلیس

شورای راهبردی آنلاین – رصد: شوک همه‌گیری کووید-19 در انگلیس، احتمالا به سیاست تقابل فرهنگی ناشی از همه‌پرسی برگزیت پایان خواهد داد که موجب دودستگی این کشور بین موافقان و مخالفان برگزیت، شهر و شهرستان و پیر و جوان شده بود.

مارک لئونارد در یادداشتی که وب سایت شورای روابط خارجی اروپا آن را منتشر  کرد؛ نوشت: بسیاری از مردم انگلیس به دلایل فرهنگی به حزب محافظه کار بوریس جانسون رای دادند، در حالی که در مسائل اقتصادی به حزب اپوزیسیون یعنی حزب کارگر نزدیک‌تر بودند. با این حال، کووید-19 احتمالا موجب تجدید نظر رای‌دهندگان انگلیس خواهد شد، زیرا دولت انتظارات آن‌ها را برآورده نکرده است.

به طور متناقضی، موافقان و مخالفان برگزیت به دستور کار داخلی جناح چپ و همکاری هرچه بیشتر با شرکای بین‌المللی متمایل هستند، مسائلی که حزب کارگر معمولا بر آن‌ها تاکید بیشتری دارد. کووید-19 باعث شده است که امید رای دهندگان انگلیس به شرکای تجاری پسابرگزیت نظیر آمریکا و چین کم‌رنگ‌تر شود و بیشتر به کشورهایی مانند آلمان فکر کنند. از این رو، شکاف سیاسی میان موافقان و مخالفان برگزیت احتمالا به همان سرعتی که پدید آمد، ناپدید خواهد شد.

کووید-19 همچون همه پرسی برگزیت از پتانسیل تغییر بازی در انگلیس برخوردار است. درست همانطور که بسیاری از مفسران پیش بینی کرده‌اند، سیاست انگلیس در دهه 2020 حول برگزیت خواهد چرخید، به‌طوری‌که محافظه‌کاران رای‌دهندگان محافظه‌کار شهرستان‌ها و روستاها را نمایندگی کرده و حزب کارگر نیز نماینده تحصیلکرده‌های کلانشهرها و اقلیت‌های قومی خواهد بود. همه‌گیری کووید-19 و پیامدهای آن چشم‌انداز سیاست انگلیس را به طور کامل تغییر شکل خواهد داد.

مدیریت دولت انگلیس در کووید-19 احتمالا باعث تجدید نظر رای دهندگانی شود که از کارآمدی دولت تحت رهبری بوریس جانسون نگران هستند. بحران کووید-19 ممکن است توجه رای دهندگان را به همکاری واقع گرایانه بین‌المللی و سیاست‌های بازتوزیع اقتصادی سوق دهد. همه این‌ها زمینه را برای رفع شکاف فرهنگی بین موافقان و مخالفان برگزیت هموار خواهد کرد، چراکه بحران بهداشتی ممکن است بحران شدیدتر اقتصادی را به دنبال داشته باشد.

از این رو، در چند سال آینده، رقابت اصلی احتمالا بین طرفداران بازقطبی سازی کشور از طریق تقابل فرهنگی در حزب محافظه کار با طرفداران رفع این شکاف‌ها و رجوع به ارزش‌های بین‌المللی و اقتصادی در حزب کارگر، روی خواهد داد. این‌ها یافته‌های نظرسنجی معتبری است که با موضوع چگونگی تاثیر کرونا ویروس بر نگرش انگلیس به جهان، اروپا و دولت، توسط موسسه ECFR از 2000 رای دهنده انجام شده است. این یافته‌ها نشان می دهد که همه‌گیری کرونا ویروس (بطور متناقضی) حتی در این زمان غیرعادی تا حدی باعث بازبرقراری روال عادی در سیاست انگلیس شده است.

چهارشنبه سیاه، شیطان جدایی‌طلبی از اروپا (Euroscepticism) را در حزب محافظه کار بیدار کرد و راه را برای شکاف سیاسی جدید در اروپا باز کرد، شکافی که در فراندوم 2016 به اوج رسید، اما کووید-19 از این پتانسیل برخوردار است که سیاست‌های واقع گرایانه همکاری بین‌المللی و حل و فصل نابرابری‌های ساختاری داخلی را جایگزین ملی‌گرایی برگزیت کند. در عین حال که هنوز پیامدهای مخرب رکود اقتصادی به شکل کامل ظاهر نشده است (و احتمالا در آینده مخرب تر خواهد بود)، بحران 2020 بطور متتاقضی باعث عادی شدن سیاست‌ها در انگلیس خواهد شد.

شکاف قومی بین موافقان و مخالفان برگزیت لزوما با پایان برگزیت از بین نخواهد رفت، اما به نظر می رسد که شدت کووید-19 مسائل سیاسی جدیدی را مطرح می کند که هویت جدایی طلبی موجود در رای دهندگان را به تحلیل برده و رای دهندگان مخالف را به همراهی با یکدیگر سوق خواهد داد. با این حال، چگونگی شکل گیری این هویت جدید و پیوند آن با احزاب همچنان نامعلوم است. برای بوریس جانسون و حزب محافظه کار وی، افول برگزیت و ظهور کرونا ویروس، تهدیدی برای ائتلاف تازه شکل گرفته آن‌ها محسوب می شود. از این رو، آن‌ها احتمالا تلاش خواهند کرد تا دو قطبی جامعه را با استفاده از شکاف‌های فرهنگی حفظ کرده و گام‌های بعدی برگزیت را بر استدلال‌های مربوط به نظم و قانون، تاریخ و نژاد استوار سازند. به احتمال زیاد، حزب محافظه کار تلاش خواهد کرد تا مسئولیت بحران را بر دوش کارشناسان مشاور، کارمندان دولت و دیگر گروه‌ها انداخته و همزمان به یافتن راهی برای جذب نظر رای دهندگان از طریق تقابل فرهنگی ادامه دهد.

با این حال، اگر رای دهندگان انگلیسی بطور اساسی به ارزیابی امور مهم خویش بپردازند، این امر باعث موفقیت آن احزاب سیاسی در جذب رای دهندگان خواهد شد که به تغییر موضع خویش و بازطرح مسائل خاص بپردازند. یافته‌های موسسه ECFR حاکی از آن است که قدرت مسائل فرهنگی کاملا کاهش خواهد یافت. شوک همه‌گیری سوالات اساسی در مورد کارآمدی دولت مطرح کرده است. اکنون با توجه به مشکلات اقتصادی به نظر می رسد که دستورکار بازتوزیع، بین مردم انگلیس طرفداران زیادی دارد.

از همه مهمتر، احتمالا بیشتر مردم انگلیس از انزواگرایی، به حمایت از دستورکار واقعگرایانه بین‌المللی روی آورده‌اند. بطور کلی، عصر جدیدی در رقابت‌های سیاسی انگلیس به وجود آمده و پرانتز برگزیت را بسته است.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *