جدیدترین مطالب

علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که  در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد ‌شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»

تحلیلی بر اخراج نیروهای آمریکایی از عراق و پیامدهای احتمالی آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، پایان حضور نظامی مستقیم واشنگتن در این کشور را رقم زده است؛ اما اهرم‌های مالی، سیاسی و امنیتی آمریکا همچنان می‌تواند بر آینده این کشور اثرگذار و مشکل‌آفرین باشد.

موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳

شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»

چشم‌انداز تنش‌های ایران و آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پس از ماه‌ها جنگ و فشار اقتصادی، وضعیت ایران و آمریکا میان دو منطق متعارض قرار گرفته است؛ واشنگتن بر تشدید فشار برای کسب امتیاز تأکید دارد و تهران مذاکره تحت‌فشار را نمی‌پذیرد.

دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»

فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»

Loading

أحدث المقالات

علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که  در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد ‌شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»

تحلیلی بر اخراج نیروهای آمریکایی از عراق و پیامدهای احتمالی آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، پایان حضور نظامی مستقیم واشنگتن در این کشور را رقم زده است؛ اما اهرم‌های مالی، سیاسی و امنیتی آمریکا همچنان می‌تواند بر آینده این کشور اثرگذار و مشکل‌آفرین باشد.

موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳

شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»

چشم‌انداز تنش‌های ایران و آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پس از ماه‌ها جنگ و فشار اقتصادی، وضعیت ایران و آمریکا میان دو منطق متعارض قرار گرفته است؛ واشنگتن بر تشدید فشار برای کسب امتیاز تأکید دارد و تهران مذاکره تحت‌فشار را نمی‌پذیرد.

دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»

فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»

Loading

ابعاد پیشنهاد‌های امنیتی روسیه برای آمریکا و ناتو

شورای راهبردی آنلاین – رصد: روسیه بزرگ‌ترین زرادخانه هسته‌ای جهان و قدرتمندترین نیروهای نظامی متعارف در اروپا را در اختیار دارد. در حال حاضر، نیروهای روسیه در اوکراین، گرجستان و مولداوی مستقر هستند. درحالی‌که با افزایش قدرت نظامی روسیه در نزدیکی اوکراین جرقه بحران‌زده شد، رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین خواستار تضمین‌های امنیتی الزام‌آور برای روسیه شده است.

استیون پیفر در یادداشتی که وب‌سایت اندیشکده آمریکایی بروکینگز آن را منتشر کرد؛ نوشت: در 17 دسامبر، وزارت امور خارجه روسیه در اقدامی غیرمعمول، پیش‌نویس توافق‌نامه‌های امنیتی میان روسیه – آمریکا و روسیه ناتو را منتشر کرد که تضمین‌های موردنظر مسکو را در برمی‌گیرد. ماهیت تضمین‌های درخواستی و نحوه اعلام آن توسط روس‌ها، پیشنهاد جدی برای مذاکره مطرح نمی‌کند؛ اما اگر کرملین در مذاکرات جدی باشد و تنش‌ها در نزدیکی مرزهای اوکراین را کاهش دهد، غرب ممکن است به برخی از این تضمین‌ها متعهد شود. بااین‌حال، بسیاری از آن‌ها عملی نخواهند شد؛ همچنان که خود پوتین نیز به آن آگاه است.

 

پیش‌نویس توافق‌نامه ناتو و روسیه

بر اساس پیش‌نویس پیشنهادی روسیه، کشورهای ناتو نسبت به عدم الحاق اوکراین به ناتو و گسترش بیشتر این ائتلاف متعهد می‌شوند. اگرچه در ناتو اشتیاق کمی برای قرار دادن اوکراین در مسیر عضویت وجود دارد، اما بااین‌حال، این ائتلاف سیاست درهای باز دیرینه خود را تغییر نخواهد داد. روسیه و ناتو همچنین متعهد می‌شوند که موشک‌های میان‌برد و کوتاه‌برد را در مناطقی که ازآنجا امکان هدف قرار دادن قلمرو یکدیگر وجود دارد، مستقر نکنند. در پیش‌نویس توافق آمده است، روسیه به ناتو پیشنهاد می‌دهد برای حفظ تماس‌های ضروری «خط ارتباطی» ایجاد شود. همچنین روسیه به ناتو پیشنهاد داده است تا به‌طور منظم در مورد تمرینات و مانورهای نظامی تبادل اطلاعات صورت گیرد.

پیشنهاد ممنوعیت هرگونه فعالیت نظامی ناتو در اوکراین، اروپای شرقی، قفقاز یا آسیای مرکزی، اگرچه زیاده‌خواهانه است، اما ممکن است برخی اقدامات برای محدود کردن تمرین‌ها و فعالیت‌های نظامی به‌صورت متقابل امکان‌پذیر باشد.

 

پیش‌نویس توافق‌نامه آمریکا و روسیه

پیش‌نویس توافق‌نامه امنیتی بین آمریکا و روسیه نیز حاوی مفاد غیرقابل قبولی است که بعید است واشنگتن با برخی مفاد آن موافقت کند. به‌ویژه آنکه مسکو نشان داده تعریف بسیار گسترده‌ای از آنچه معتقد است می‌تواند امنیت آن را تضعیف کند، دارد. به همین ترتیب، درخواست مسکو از آمریکا برای جلوگیری از گسترش بیشتر ناتو غیرواقعی است. واشنگتن با بستن «درهای باز» ناتو موافقت نخواهد کرد و حتی اگر هم بپذیرد، نمی‌تواند تمام 29 متحد دیگر خود را متقاعد کند که با این تغییر سیاست موافقت کنند.

علاوه بر این، بعید است آمریکا با ممنوعیت موشک‌های میان‌برد خود در اروپا موافقت کند و از اروپا خارج می‌شود. همچنان که روسیه نیز آزاد است که چنین موشک‌هایی را علیه کشورهای ناتو مستقر کند.

بر اساس این پیش‌نویس، روسیه به ایالات‌متحده پیشنهاد می‌کند که در شرایط برابر امنیتی تعامل داشته باشند، نه اینکه امنیت یکدیگر را تحت تأثیر قرار دهند.

سایر مفاد مربوط به فعالیت‌های نظامی نیز باید موردبحث قرار گیرند.

 

هدف روسیه از انتشار پیش‌نویس توافق‌نامه‌های امنیتی

مفاد غیرقابل‌پذیرش در هر دو پیش‌نویس توافق‌نامه، انتشار سریع آن‌ها توسط دولت روسیه و کلیدواژه‌هایی که توسط مقامات روسی برای توصیف خواسته‌های مسکو استفاده شده است، این نگرانی را ایجاد می‌کند که کرملین ممکن است به دنبال رد آن باشد. چراکه مسکو به دلیل برخورداری از قدرت نظامی قابل‌توجه در نزدیکی اوکراین، می‌تواند آن را بهانه دیگری برای اقدام نظامی علیه همسایه خود قرار دهد.

از سوی دیگر، اگر این پیش‌نویس توافق‌نامه‌‌ها یک پیشنهاد اولیه باشد و روس‌ها به دنبال توافق جدی باشند که نگرانی‌های امنیتی دیگر کشورها را نیز برطرف کند، برخی از مفاد پیش‌نویس می‌تواند مبنایی برای بحث و مذاکره باشد. اخیراً، سخنگوی شورای آتلانتیک شمالی اظهار داشت که ناتو «آماده گفتگوی معنادار با روسیه است». جیک سالیوان، مشاور امنیت ملی ایالات‌متحده نیز، این ادعا را چنین تکرار کرد: «ما در 20 سال گذشته با روسیه درباره مسائل امنیتی اروپا گفت‌وگو کرده‌ایم… این گفت‌وگوها گاهی منجر به پیشرفت و گاهی بن‌بست شده است؛ اما ما اساساً برای گفتگو آماده‌ایم.»

تنش‌زدایی در مرزهای اوکراین کمک زیادی به گفت‌وگوهای امنیتی خواهد کرد. مقامات ایالات‌متحده و ناتو درحالی‌که روسیه تهدیدی نظامی برای اوکراین است، سعی در آرام کردن اوضاع دارند.

واشنگتن و مسکو می‌توانند گفتگوهای دوجانبه داشته باشند، اما مذاکرات باید شامل همه کشورهای درگیر ازجمله اوکراین باشد. آمریکا و روسیه بدون حضور سران اروپایی‌ها و اوکراینی‌ها نمی‌توانند معامله کنند.

طرفین باید پشت میز بنشینند و آماده پاسخگویی به نگرانی‌های امنیتی مشروع طرف مقابل باشند. توافق بر سر معنای «مشروع» ساعت‌ها طول می‌کشد.

موضوع فعالیت‌های نظامی در منطقه ناتو-روسیه موضوع دیگری است که البته ناتو قبلاً آمادگی خود را برای تعهد در این زمینه نشان داده است.

این گفتگوها احتمالاً طولانی، پیچیده و دشوار خواهد بود. این همان کاری است که دیپلمات‌ها انجام می‌دهند. بااین‌حال، آغاز این مسیر به نشانه‌های بسیار متفاوتی با نشانه‌هایی که غرب و اوکراین از مسکو در چند هفته اخیر دیده‌اند، نیاز دارد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *