جدیدترین مطالب

بحران آب در آسیای مرکزی؛ تهدیدی برای امنیت منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «کمبود آب در پنج کشور آسیای مرکزی همچنان رو به تشدید است. این بحران اکنون به مرحله‌ای رسیده که حتی دو کشور بالادست، یعنی قرقیزستان و تاجیکستان که پیش‌تر از آنها به‌عنوان کشورهای دارای «مازاد آب» یاد می‌شد، دیگر آب کافی برای انتقال بیشتر به سه کشور پایین‌دست، یعنی قزاقستان، ترکمنستان و ازبکستان که با کمبود آب مواجه‌اند، در اختیار ندارند.

تحلیلی بر به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه از سوی رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که منطقه غرب آسیا به‌ویژه در ماه‌های اخیر دستخوش پیچیده‌ترین تحولات سیاسی و امنیتی در نیم‌قرن اخیر است، تصمیم ناگهانی کابینه رژیم صهیونیستی برای به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه توسط ترکیه که با محکومیت و مخالفت شدید آنکارا و باکو روبرو شده، سؤال برانگیز است.

ناتو پس از جنگ رمضان؛ ائتلافی دچار بحران هویت و سردرگمی راهبردی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ تجاوزکارانه اخیر ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، نه تنها ناتو را تقویت نکرد، بلکه ناتوانی‌های ساختاری، شکاف‌های عمیق و بحران هویت این ائتلاف را بیش از پیش عریان ساخت.

چرخش اوراسیایی هند: چرایی اهمیت یافتن بیشتر آسیای مرکزی برای هند

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سال‌هاست که آسیای مرکزی برای هند از نظر راهبردی اهمیت داشته، اما دسترسی به آن دشوار بوده است. پاکستان مسیرهای زمینی مستقیم را مسدود کرده، افغانستان همچنان بی‌ثبات است و اتصال ترانزیتی اوراسیا نیز محدود مانده است. سیاست «ارتباط با آسیای مرکزی» هند از همان ابتدا این محدودیت‌ها را شناسایی کرد و توسعه اتصال فیزیکی را در کانون رویکرد منطقه‌ای خود قرار داد. اما امروز، شوک‌های ژئوپلیتیکی دهلی‌نو را واداشته‌اند تا با فوریت بیشتری به اوراسیا بنگرد.»

توافق صلح لبنان؛ تثبیت‌کننده اشغال

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق سه‌جانبه واشنگتن، با گره‌زدن پایان اشغال به شروط سیاسی و امنیتی، بیش از آنکه صلحی پایدار را رقم بزند، اشغال را تثبیت می‌کند.

Loading

أحدث المقالات

بحران آب در آسیای مرکزی؛ تهدیدی برای امنیت منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «کمبود آب در پنج کشور آسیای مرکزی همچنان رو به تشدید است. این بحران اکنون به مرحله‌ای رسیده که حتی دو کشور بالادست، یعنی قرقیزستان و تاجیکستان که پیش‌تر از آنها به‌عنوان کشورهای دارای «مازاد آب» یاد می‌شد، دیگر آب کافی برای انتقال بیشتر به سه کشور پایین‌دست، یعنی قزاقستان، ترکمنستان و ازبکستان که با کمبود آب مواجه‌اند، در اختیار ندارند.

تحلیلی بر به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه از سوی رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که منطقه غرب آسیا به‌ویژه در ماه‌های اخیر دستخوش پیچیده‌ترین تحولات سیاسی و امنیتی در نیم‌قرن اخیر است، تصمیم ناگهانی کابینه رژیم صهیونیستی برای به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه توسط ترکیه که با محکومیت و مخالفت شدید آنکارا و باکو روبرو شده، سؤال برانگیز است.

ناتو پس از جنگ رمضان؛ ائتلافی دچار بحران هویت و سردرگمی راهبردی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ تجاوزکارانه اخیر ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، نه تنها ناتو را تقویت نکرد، بلکه ناتوانی‌های ساختاری، شکاف‌های عمیق و بحران هویت این ائتلاف را بیش از پیش عریان ساخت.

چرخش اوراسیایی هند: چرایی اهمیت یافتن بیشتر آسیای مرکزی برای هند

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سال‌هاست که آسیای مرکزی برای هند از نظر راهبردی اهمیت داشته، اما دسترسی به آن دشوار بوده است. پاکستان مسیرهای زمینی مستقیم را مسدود کرده، افغانستان همچنان بی‌ثبات است و اتصال ترانزیتی اوراسیا نیز محدود مانده است. سیاست «ارتباط با آسیای مرکزی» هند از همان ابتدا این محدودیت‌ها را شناسایی کرد و توسعه اتصال فیزیکی را در کانون رویکرد منطقه‌ای خود قرار داد. اما امروز، شوک‌های ژئوپلیتیکی دهلی‌نو را واداشته‌اند تا با فوریت بیشتری به اوراسیا بنگرد.»

توافق صلح لبنان؛ تثبیت‌کننده اشغال

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق سه‌جانبه واشنگتن، با گره‌زدن پایان اشغال به شروط سیاسی و امنیتی، بیش از آنکه صلحی پایدار را رقم بزند، اشغال را تثبیت می‌کند.

Loading

جنگ اوکراین به کدام سو می‌رود؟

شورای راهبردی آنلاین – رصد: درحالی‌که سه ماه از آغاز حمله نظامی گسترده روسیه به اوکراین سپری شده است، روس‌ها هنوز نتوانسته‌اند به اهداف مدنظر خود دست یابند.

وب‌سایت اندیشکده آمریکایی بروکینگز در یادداشتی نوشت: مقامات آمریکا اکنون انتظار دارند جنگ فرسایشی تشدید شود، چراکه هیچ‌یک از طرفین روسی و اوکراینی قادر به پیشرفت نظامی واقعی نبوده‌اند. از همین رو، پیش‌بینی چگونگی پایان جنگ هنوز دشوار است.

نیروهای روسیه از سمت شمال، به‌ویژه از بلاروس، از جنوب و از شرق به اوکراین حمله کرده‌اند. محورهای متعدد حملات نشان می‌دهد که ارتش روسیه قصد داشته پایتخت اوکراین را به‌سرعت تصرف کند، دولت منتخب این کشور را سرنگون کند و نزدیک به دوسوم از مناطق شرقی اوکراین را به اشغال خود درآورد؛ اما نیروهای روسیه در حومه کی یف شکست خوردند و مجبور به عقب‌نشینی شدند.

اخیراً نیز، نیروهای روسیه به خارکف، دومین شهر بزرگ اوکراین که در 25 مایلی مرز روسیه قرار دارد، حمله کردند، اما تنها توانستند به حومه شهر وارد شوند. اینک پس از عقب‌نشینی از کی یف و شمال اوکراین، نیروهای روسیه عمدتاً در منطقه دونباس در شرق اوکراین مستقر شده‌اند. اگرچه روس‌ها در جنگ اوکراین پیشرفت‌هایی هم داشته‌اند، اما در برابر مقاومت اوکراینی‌ها مجبور به پرداخت هزینه‌های زیادی شده‌اند. در شرایط کنونی، تحلیلگران نظامی به این فرضیه می‌اندیشند که آیا فرسایشی شدن جنگ، ارتش روسیه را برای ادامه اجرای عملیات نظامی بزرگ ناتوان خواهد کرد؟

مقامات آمریکا شاهد هستند که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه سرسختانه به جنگ ادامه می‌دهد و چون هیچ مسیر مذاکره‌ای نیز برای کوتاه‌مدت ترسیم نمی‌شود انتظار یک جنگ فرسایشی بسیار زیاد است، چراکه هیچ‌یک از طرفین نمی‌توانند پیروزی قابل‌توجهی کسب کنند.

در حال حاضر دیگر هیچ‌کس باور نمی‌کند ارتش روسیه بتواند کی یف را تصرف کند یا دوسوم خاک اوکراین را اشغال نماید. همچنانکه اوکراینی‌ها برای ازسرگیری زندگی عادی در حال بازگشت به پایتخت خود هستند؛ بنابراین اگر جنگ به پایان برسد، کشور مستقل اوکراین همچنان در نقشه اروپا باقی خواهد ماند.

نیروهای نظامی اوکراین که با جریان فزاینده تسلیحات از سوی غرب تقویت شده‌اند، ضد حمله‌های موفقیت‌آمیز و همچنین دفاع قدرتمندی انجام داده‌اند. بااین‌حال، تبدیل دفاع به یک ضد حمله تمام‌عیار برای بیرون کردن روس‌ها از اوکراین کار چندان ساده‌ای نخواهد بود؛ و اگر این روند به تأخیر بیفتد، موضع ارتش روسیه به‌تدریج تقویت خواهد شد؛ بنابراین، یک بن‌بست نظامی طولانی‌مدت که حتی ممکن است برای ماه‌ها ادامه یابد، محتمل‌ترین سناریو به نظر می‌رسد.

در این وضعیت، مذاکره می‌تواند بهترین راه‌حل برای پایان جنگ باشد. در ماه مارس، ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، آماده سازش در مورد مسائل کلیدی بود، ازجمله آنکه، پیشنهاد داد کی یف سیاست پیوستن به سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را کنار بگذارد و بی‌طرفی را بپذیرد؛ اما همتای روسی او از ایجاد یک اوکراین بی‌طرف و شاید دستاوردهای دیگر استفاده نکرد.

با نگاهی به گذشته، به نظر می‌رسد برخی فرصت‌ها برای مسکو ازدست‌رفته‌اند. نگرش اوکراین نسبت به مذاکرات از ماه مارس سخت‌تر شده است که ناشی از اعتماد فزاینده ارتش اوکراین به توانایی‌های خود و افزایش خشم آن‌ها نسبت به برخی اقدامات نظامی روسیه، مانند تخریب بی‌رویه ماریوپل است. ضمن آنکه افزایش خشم عمومی آزادی عمل زلنسکی در مذاکرات برای بررسی امتیازات احتمالی را محدود خواهد کرد. درحالی‌که کی یف در ماه مارس حاضر به سازش درباره کی یف بود، اکنون مقامات اوکراین بر احیای کامل مرزهای اوکراین اصرار دارند؛ اما این‌که آیا کی یف در صورت طولانی شدن جنگ این موضع خود را حفظ خواهد کرد یا نه هنوز مشخص نیست.

اما اینکه جنگ اوکراین به چه سرنوشتی دچار خواهد شد قابل پیش‌بینی نیست، هرچند که زلنسکی درها را برای دیپلماسی باز گذاشته است. اگر مسکو رویکرد خود را تغییر دهد و به سمت یک مذاکره جدی حرکت کند، زلنسکی باید همه جوانب ازجمله ضرورت حفاظت از مواضع اصولی کی یف را بسنجد تا مانع از دادن امتیازات بیش‌ازاندازه به روس‌ها شود.

به نفع غرب است که کرملین در تلاش خود برای سلطه بر اوکراین و محروم کردن اوکراینی‌ها از حق تعیین سرنوشت خود شکست بخورد. این به معنای ادامه حمایت‌های غرب از اوکراینی‌ها برای دفاع از کشورشان و عقب راندن ارتش روسیه است. این همچنین به معنای تشدید تحریم‌ها برای تسریع ویرانی ناشی از تصمیم‌های فاجعه‌بار پوتین به اقتصاد روسیه است.

و در آخر اینکه، نتیجه مطلوب جنگ برای غرب این است که اوکراینی‌ها روس‌ها را وادار به عقب‌نشینی کنند یا حداقل، مسکو را مجبور به توافق با یک راه‌حل مذاکره با شرایط قابل‌قبول کی یف کنند. از همین رو، اطمینان از شکست روسیه و دستیابی اوکراین به یکی از این نتایج از اهداف اصلی غرب خواهد بود.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *