وب‌سایت اندیشکده آمریکایی بروکینگز در یادداشتی نوشت: مقامات آمریکا اکنون انتظار دارند جنگ فرسایشی تشدید شود، چراکه هیچ‌یک از طرفین روسی و اوکراینی قادر به پیشرفت نظامی واقعی نبوده‌اند. از همین رو، پیش‌بینی چگونگی پایان جنگ هنوز دشوار است.

نیروهای روسیه از سمت شمال، به‌ویژه از بلاروس، از جنوب و از شرق به اوکراین حمله کرده‌اند. محورهای متعدد حملات نشان می‌دهد که ارتش روسیه قصد داشته پایتخت اوکراین را به‌سرعت تصرف کند، دولت منتخب این کشور را سرنگون کند و نزدیک به دوسوم از مناطق شرقی اوکراین را به اشغال خود درآورد؛ اما نیروهای روسیه در حومه کی یف شکست خوردند و مجبور به عقب‌نشینی شدند.

اخیراً نیز، نیروهای روسیه به خارکف، دومین شهر بزرگ اوکراین که در 25 مایلی مرز روسیه قرار دارد، حمله کردند، اما تنها توانستند به حومه شهر وارد شوند. اینک پس از عقب‌نشینی از کی یف و شمال اوکراین، نیروهای روسیه عمدتاً در منطقه دونباس در شرق اوکراین مستقر شده‌اند. اگرچه روس‌ها در جنگ اوکراین پیشرفت‌هایی هم داشته‌اند، اما در برابر مقاومت اوکراینی‌ها مجبور به پرداخت هزینه‌های زیادی شده‌اند. در شرایط کنونی، تحلیلگران نظامی به این فرضیه می‌اندیشند که آیا فرسایشی شدن جنگ، ارتش روسیه را برای ادامه اجرای عملیات نظامی بزرگ ناتوان خواهد کرد؟

مقامات آمریکا شاهد هستند که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه سرسختانه به جنگ ادامه می‌دهد و چون هیچ مسیر مذاکره‌ای نیز برای کوتاه‌مدت ترسیم نمی‌شود انتظار یک جنگ فرسایشی بسیار زیاد است، چراکه هیچ‌یک از طرفین نمی‌توانند پیروزی قابل‌توجهی کسب کنند.

در حال حاضر دیگر هیچ‌کس باور نمی‌کند ارتش روسیه بتواند کی یف را تصرف کند یا دوسوم خاک اوکراین را اشغال نماید. همچنانکه اوکراینی‌ها برای ازسرگیری زندگی عادی در حال بازگشت به پایتخت خود هستند؛ بنابراین اگر جنگ به پایان برسد، کشور مستقل اوکراین همچنان در نقشه اروپا باقی خواهد ماند.

نیروهای نظامی اوکراین که با جریان فزاینده تسلیحات از سوی غرب تقویت شده‌اند، ضد حمله‌های موفقیت‌آمیز و همچنین دفاع قدرتمندی انجام داده‌اند. بااین‌حال، تبدیل دفاع به یک ضد حمله تمام‌عیار برای بیرون کردن روس‌ها از اوکراین کار چندان ساده‌ای نخواهد بود؛ و اگر این روند به تأخیر بیفتد، موضع ارتش روسیه به‌تدریج تقویت خواهد شد؛ بنابراین، یک بن‌بست نظامی طولانی‌مدت که حتی ممکن است برای ماه‌ها ادامه یابد، محتمل‌ترین سناریو به نظر می‌رسد.

در این وضعیت، مذاکره می‌تواند بهترین راه‌حل برای پایان جنگ باشد. در ماه مارس، ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، آماده سازش در مورد مسائل کلیدی بود، ازجمله آنکه، پیشنهاد داد کی یف سیاست پیوستن به سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) را کنار بگذارد و بی‌طرفی را بپذیرد؛ اما همتای روسی او از ایجاد یک اوکراین بی‌طرف و شاید دستاوردهای دیگر استفاده نکرد.

با نگاهی به گذشته، به نظر می‌رسد برخی فرصت‌ها برای مسکو ازدست‌رفته‌اند. نگرش اوکراین نسبت به مذاکرات از ماه مارس سخت‌تر شده است که ناشی از اعتماد فزاینده ارتش اوکراین به توانایی‌های خود و افزایش خشم آن‌ها نسبت به برخی اقدامات نظامی روسیه، مانند تخریب بی‌رویه ماریوپل است. ضمن آنکه افزایش خشم عمومی آزادی عمل زلنسکی در مذاکرات برای بررسی امتیازات احتمالی را محدود خواهد کرد. درحالی‌که کی یف در ماه مارس حاضر به سازش درباره کی یف بود، اکنون مقامات اوکراین بر احیای کامل مرزهای اوکراین اصرار دارند؛ اما این‌که آیا کی یف در صورت طولانی شدن جنگ این موضع خود را حفظ خواهد کرد یا نه هنوز مشخص نیست.

اما اینکه جنگ اوکراین به چه سرنوشتی دچار خواهد شد قابل پیش‌بینی نیست، هرچند که زلنسکی درها را برای دیپلماسی باز گذاشته است. اگر مسکو رویکرد خود را تغییر دهد و به سمت یک مذاکره جدی حرکت کند، زلنسکی باید همه جوانب ازجمله ضرورت حفاظت از مواضع اصولی کی یف را بسنجد تا مانع از دادن امتیازات بیش‌ازاندازه به روس‌ها شود.

به نفع غرب است که کرملین در تلاش خود برای سلطه بر اوکراین و محروم کردن اوکراینی‌ها از حق تعیین سرنوشت خود شکست بخورد. این به معنای ادامه حمایت‌های غرب از اوکراینی‌ها برای دفاع از کشورشان و عقب راندن ارتش روسیه است. این همچنین به معنای تشدید تحریم‌ها برای تسریع ویرانی ناشی از تصمیم‌های فاجعه‌بار پوتین به اقتصاد روسیه است.

و در آخر اینکه، نتیجه مطلوب جنگ برای غرب این است که اوکراینی‌ها روس‌ها را وادار به عقب‌نشینی کنند یا حداقل، مسکو را مجبور به توافق با یک راه‌حل مذاکره با شرایط قابل‌قبول کی یف کنند. از همین رو، اطمینان از شکست روسیه و دستیابی اوکراین به یکی از این نتایج از اهداف اصلی غرب خواهد بود.