جدیدترین مطالب

رقابت راهبردی آمریکا و چین در جنوب جهانی در عرصه فناوری

شورای راهبردی آنلاین- رصد:‌ «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»

نقش امارات در بی‌ثباتی‌ها و جنگ‌های نیابتی در شاخ آفریقا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «وضعیت به‌سرعت رو به وخامت در «شاخ آفریقا» را دیگر نمی‌توان مجموعه‌ای از درگیری‌های پراکنده و محلی دانست؛ این وضعیت به یک بحران امنیتی جهانی تبدیل شده که نیازمند توجه فوری بازیگران بین‌المللی است.»

پیمان مکه و بازتعریف گزینه‌های دفاعی منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در حالی که «پیمان دفاعی مشترک مکه» بحث‌هایی را درباره اینکه آیا پاکستان بار دیگر مجبور به ورود به جنگ در خاورمیانه می‌شود یا خیر برانگیخته، معنای واقعی آن این است که آیا این توافق در صورت حمله به یکی از شرکا، فضایی برای مانور به اسلام‌آباد می‌دهد یا خیر؟»

علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که  در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد ‌شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»

تحلیلی بر اخراج نیروهای آمریکایی از عراق و پیامدهای احتمالی آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، پایان حضور نظامی مستقیم واشنگتن در این کشور را رقم زده است؛ اما اهرم‌های مالی، سیاسی و امنیتی آمریکا همچنان می‌تواند بر آینده این کشور اثرگذار و مشکل‌آفرین باشد.

موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳

شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

Loading

أحدث المقالات

رقابت راهبردی آمریکا و چین در جنوب جهانی در عرصه فناوری

شورای راهبردی آنلاین- رصد:‌ «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»

نقش امارات در بی‌ثباتی‌ها و جنگ‌های نیابتی در شاخ آفریقا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «وضعیت به‌سرعت رو به وخامت در «شاخ آفریقا» را دیگر نمی‌توان مجموعه‌ای از درگیری‌های پراکنده و محلی دانست؛ این وضعیت به یک بحران امنیتی جهانی تبدیل شده که نیازمند توجه فوری بازیگران بین‌المللی است.»

پیمان مکه و بازتعریف گزینه‌های دفاعی منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در حالی که «پیمان دفاعی مشترک مکه» بحث‌هایی را درباره اینکه آیا پاکستان بار دیگر مجبور به ورود به جنگ در خاورمیانه می‌شود یا خیر برانگیخته، معنای واقعی آن این است که آیا این توافق در صورت حمله به یکی از شرکا، فضایی برای مانور به اسلام‌آباد می‌دهد یا خیر؟»

علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که  در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد ‌شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»

تحلیلی بر اخراج نیروهای آمریکایی از عراق و پیامدهای احتمالی آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، پایان حضور نظامی مستقیم واشنگتن در این کشور را رقم زده است؛ اما اهرم‌های مالی، سیاسی و امنیتی آمریکا همچنان می‌تواند بر آینده این کشور اثرگذار و مشکل‌آفرین باشد.

موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳

شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

Loading

سمت و سوی انتخابات ریاست جمهوری پیش رو در افغانستان

۱۳۹۸/۰۵/۱۵ | خبر تاپ, سیاسی, یادداشت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اگر پاکستان بتواند طالبان را قانع کند که پای میز مذاکره با دولت مرکزی حاضر شود یک گام مهم است. چون طالبان هنوز دولت اشرف غنی و عبدالله عبدالله را به رسمیت نمی‌شناسند و معتقد هستند که این دولت ابتدا باید کنار برود و سپس بحث انتخابات مطرح شود. پیر محمدملازهی - کارشناس مسائل افغانستان

انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۸ سومین انتخابات ریاست‌جمهوری در افغانستان است که در سال ۱۳۹۸ برگزار خواهد شد. کمیسیون انتخابات افغانستان تاریخ انتخابات ریاست‌جمهوری را ۶ مهر ۱۳۹۸ اعلام کرد. بر اساس خبرهای اعلام شده قرار بود که انتخابات ریاست‌جمهوری همزمان با انتخابات مجلس نمایندگان در حوزه ولایت غزنی و انتخابات شوراهای ولایتی افغانستان برگزار شود اما بعدها کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان اعلام کرد که فقط قادر به برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری است. در این انتخابات ۱۸ تن خود را به عنوان نامزد ثبت نام کردند.

البته هنوز تکلیف اینکه صددرصد انتخابات ریاست‌جمهوری در افغانستان برگزار می‌شود یا خیر مشخص نیست. زیرا شورای نامزدها مدعی هستند شاید اشرف‌غنی از امکانات دولتی برای حفظ قدرت خود استفاده کند و به علاوه بحث تقلب نیز مطرح است. بنابراین در حال حاضر خیلی روشن نیست که آیا انتخابات در افغانستان برگزار می‌شود یا خیر. به ویژه آنکه آمریکایی‌ها نیز تمایلی به برگزاری انتخابات ندارند.

آمریکا ابتدا می‌خواهد مسئله صلح با طالبان را یک سره کند و سپس بحث انتخابات دنبال شود.

منتها بحثی که وجود دارد این است که عمران خان پیشنهاد داده که طالبان نیز در این انتخابات نامزد داشته باشند. حال اگر طالبان حاضر شوند در انتخابات نامزد داشته باشند وضعیت به یک صورت خواهد بود و اگر حاضر نشوند ممکن است وضعیت به صورت دیگری باشد و حتی بر سر راه برگزاری انتخابات مانع ایجاد کنند.

همچنین از بین ۱۸ نامزد انتخابات افغانستان ۱۱ نفرشان اعلام کرده‌اند که در شورایی گردهم آمده‌اند تا بر اساس آن شورا یک انتخابات آزاد و منصفانه آنگونه که آنها تصور می‌کنند برگزار شود تا دولت نتواند از امکانات دولتی در جهت منافع شخص رئیس‌جمهور در انتخابات استفاده کند.

به علاوه اینکه یک اختلاف جدی بین عبدالله عبدالله و اشرف غنی وجود دارد. عبدالله عبدالله درحال حاضر حداقل روی کاغذ ۵۰ درصد قدرت را در اختیار دارد و دولت وحدت ملی بر اساس یک توافق ۵۰، ۵۰ شکل گرفته بود. آقای عبدالله نیز اکنون مدعی است که اشرف غنی غیرقانونی عمل می‌کند و فضا را به گونه‌ای پیش می‌برد که دو مرتبه بتواند قدرت را حفظ کند.

لذا اکنون این نگرانی از سوی نامزدها وجود دارد و در سطح کلی‌تر به نظر می‌رسد که بخش تامین امنیت نیز مسئله بسیار مهمی است. اگر پاکستان بتواند طالبان را قانع کند که پای میز مذاکره با دولت مرکزی حاضر شود یک گام مهم است. چون طالبان هنوز دولت اشرف غنی و عبدالله عبدالله را به رسمیت نمی‌شناسند و معتقد هستند که این دولت ابتدا باید کنار برود و سپس بحث انتخابات مطرح شود.

پیشنهاد دیگری هم مطرح شده مبنی بر اینکه یک دولت موقت در افغانستان روی کار بیاید و انتخابات برگزار کند.

پیشنهاد آمریکا نیز این است که یک دولت موقت دوساله بوجود بیاید و کل مسائل افغانستان، پاکستان و منطقه را یک باره حل و فصل کنند.

در حال حاضر وضعیت در افغانستان به این صورت است که دولت حاکم دوره‌اش خرداد ماه تمام شده اما بر اساس حکم دادگاه تا روی کار آمدن رئیس‌جمهور جدید روی کار است و حضورش خیلی قانونی نیست؛ لذا اکنون شاهد یک وزن‌کشی بین «طالبان و دولت وحدت ملی» از یک سو و «دولت وحدت ملی و نامزدهای انتخابات» از سوی دیگر هستیم. در این فضا باید ببینیم که وضعیت به چه سمتی پیش می‌رود.

درخصوص وضعیت طالبان نیز مسائل بستگی به این دارد که مذاکرات بین طالبان و زلمای خلیل‌زاد به کجا ختم شود. خلیل‌زاد اعلام کرده تا قبل از مهرماه یعنی برگزاری انتخابات به یک جمع‌بندی خواهند رسید و با طالبان توافق خواهند کرد. ظاهرا هم توافقات اولیه صورت گرفته اما اینکه طالبان حاضر شوند با دولت مرکزی وارد مذاکره شوند یا خیر بحث دیگری است. به نظر می‌رسد چون طالبان این دولت را به رسمیت‌ نمی‌شناسند منتظر برگزاری انتخابات هستند تا اگر اشرف غنی مجددا رئیس جمهور نشد با دولت بعدی وارد مذاکره شوند.

زیرا اکنون بحث سهم‌خواهی در قدرت نیز مطرح است و طالبان حداکثر قدرت را می‌خواهند در حالی که دیگر گروه‌های قومی و مذهبی مانند تاجیک‌ها و هزاره‌ها آمادگی آن را ندارند که حداکثر قدرت را به طالبان بدهند.

در این بین اگر طالبان و دولت به یک تفاهم صلح برسند به نظر می‌رسد که مسئله تقسیم قدرت را نیز حل و فصل خواهند کرد. یعنی نظام را تبدیل به یک نظام فدرال می‌کنند تا هر کدام از مناطق قومی، دولت‌های محلی خود را داشته باشند. این سناریو نسبتا واقع‌بینانه‌تر است و دراین صورت طالبان نیز می‌توانند در مناطق پشتون‌نشین دولت محلی برپا کرده و در دولت مرکزی نیز سهم داشته باشند.

اما درنهایت چون هنوز تکلیف انتخابات و صلح دولت و طالبان روشن نیست خیلی نمی‌توان روی سناریوهای آینده پیش بینی وتحلیل ارائه داد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *