جدیدترین مطالب

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

شکل‌گیری نظم جدید در روابط بین قدرت‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ روسیه و اوکراین و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، با اهداف و بازیگران متفاوتی شکل‌گرفته‌اند، اما تحولات میدانی و سیاسی نشان می‌دهد که به طور کامل از یکدیگر جدا نیستند.

پیامدهای راهبردی کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تداوم جنگ آمریکا علیه ایران، علاوه بر افزایش هزینه‌های عملیاتی، ظرفیت واقعی زرادخانه آمریکا برای ایفای هم‌زمان تعهدات امنیتی در چند جبهه را زیر سؤال برده است؛ موضوعی که بر بازدارندگی، توان تولید دفاعی و اولویت‌بندی منابع واشنگتن اثر می‌گذارد.

Loading

أحدث المقالات

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

شکل‌گیری نظم جدید در روابط بین قدرت‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ روسیه و اوکراین و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، با اهداف و بازیگران متفاوتی شکل‌گرفته‌اند، اما تحولات میدانی و سیاسی نشان می‌دهد که به طور کامل از یکدیگر جدا نیستند.

پیامدهای راهبردی کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تداوم جنگ آمریکا علیه ایران، علاوه بر افزایش هزینه‌های عملیاتی، ظرفیت واقعی زرادخانه آمریکا برای ایفای هم‌زمان تعهدات امنیتی در چند جبهه را زیر سؤال برده است؛ موضوعی که بر بازدارندگی، توان تولید دفاعی و اولویت‌بندی منابع واشنگتن اثر می‌گذارد.

Loading

سمت و سوی انتخابات ریاست جمهوری پیش رو در افغانستان

۱۳۹۸/۰۵/۱۵ | خبر تاپ, سیاسی, یادداشت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اگر پاکستان بتواند طالبان را قانع کند که پای میز مذاکره با دولت مرکزی حاضر شود یک گام مهم است. چون طالبان هنوز دولت اشرف غنی و عبدالله عبدالله را به رسمیت نمی‌شناسند و معتقد هستند که این دولت ابتدا باید کنار برود و سپس بحث انتخابات مطرح شود. پیر محمدملازهی - کارشناس مسائل افغانستان

انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۸ سومین انتخابات ریاست‌جمهوری در افغانستان است که در سال ۱۳۹۸ برگزار خواهد شد. کمیسیون انتخابات افغانستان تاریخ انتخابات ریاست‌جمهوری را ۶ مهر ۱۳۹۸ اعلام کرد. بر اساس خبرهای اعلام شده قرار بود که انتخابات ریاست‌جمهوری همزمان با انتخابات مجلس نمایندگان در حوزه ولایت غزنی و انتخابات شوراهای ولایتی افغانستان برگزار شود اما بعدها کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان اعلام کرد که فقط قادر به برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری است. در این انتخابات ۱۸ تن خود را به عنوان نامزد ثبت نام کردند.

البته هنوز تکلیف اینکه صددرصد انتخابات ریاست‌جمهوری در افغانستان برگزار می‌شود یا خیر مشخص نیست. زیرا شورای نامزدها مدعی هستند شاید اشرف‌غنی از امکانات دولتی برای حفظ قدرت خود استفاده کند و به علاوه بحث تقلب نیز مطرح است. بنابراین در حال حاضر خیلی روشن نیست که آیا انتخابات در افغانستان برگزار می‌شود یا خیر. به ویژه آنکه آمریکایی‌ها نیز تمایلی به برگزاری انتخابات ندارند.

آمریکا ابتدا می‌خواهد مسئله صلح با طالبان را یک سره کند و سپس بحث انتخابات دنبال شود.

منتها بحثی که وجود دارد این است که عمران خان پیشنهاد داده که طالبان نیز در این انتخابات نامزد داشته باشند. حال اگر طالبان حاضر شوند در انتخابات نامزد داشته باشند وضعیت به یک صورت خواهد بود و اگر حاضر نشوند ممکن است وضعیت به صورت دیگری باشد و حتی بر سر راه برگزاری انتخابات مانع ایجاد کنند.

همچنین از بین ۱۸ نامزد انتخابات افغانستان ۱۱ نفرشان اعلام کرده‌اند که در شورایی گردهم آمده‌اند تا بر اساس آن شورا یک انتخابات آزاد و منصفانه آنگونه که آنها تصور می‌کنند برگزار شود تا دولت نتواند از امکانات دولتی در جهت منافع شخص رئیس‌جمهور در انتخابات استفاده کند.

به علاوه اینکه یک اختلاف جدی بین عبدالله عبدالله و اشرف غنی وجود دارد. عبدالله عبدالله درحال حاضر حداقل روی کاغذ ۵۰ درصد قدرت را در اختیار دارد و دولت وحدت ملی بر اساس یک توافق ۵۰، ۵۰ شکل گرفته بود. آقای عبدالله نیز اکنون مدعی است که اشرف غنی غیرقانونی عمل می‌کند و فضا را به گونه‌ای پیش می‌برد که دو مرتبه بتواند قدرت را حفظ کند.

لذا اکنون این نگرانی از سوی نامزدها وجود دارد و در سطح کلی‌تر به نظر می‌رسد که بخش تامین امنیت نیز مسئله بسیار مهمی است. اگر پاکستان بتواند طالبان را قانع کند که پای میز مذاکره با دولت مرکزی حاضر شود یک گام مهم است. چون طالبان هنوز دولت اشرف غنی و عبدالله عبدالله را به رسمیت نمی‌شناسند و معتقد هستند که این دولت ابتدا باید کنار برود و سپس بحث انتخابات مطرح شود.

پیشنهاد دیگری هم مطرح شده مبنی بر اینکه یک دولت موقت در افغانستان روی کار بیاید و انتخابات برگزار کند.

پیشنهاد آمریکا نیز این است که یک دولت موقت دوساله بوجود بیاید و کل مسائل افغانستان، پاکستان و منطقه را یک باره حل و فصل کنند.

در حال حاضر وضعیت در افغانستان به این صورت است که دولت حاکم دوره‌اش خرداد ماه تمام شده اما بر اساس حکم دادگاه تا روی کار آمدن رئیس‌جمهور جدید روی کار است و حضورش خیلی قانونی نیست؛ لذا اکنون شاهد یک وزن‌کشی بین «طالبان و دولت وحدت ملی» از یک سو و «دولت وحدت ملی و نامزدهای انتخابات» از سوی دیگر هستیم. در این فضا باید ببینیم که وضعیت به چه سمتی پیش می‌رود.

درخصوص وضعیت طالبان نیز مسائل بستگی به این دارد که مذاکرات بین طالبان و زلمای خلیل‌زاد به کجا ختم شود. خلیل‌زاد اعلام کرده تا قبل از مهرماه یعنی برگزاری انتخابات به یک جمع‌بندی خواهند رسید و با طالبان توافق خواهند کرد. ظاهرا هم توافقات اولیه صورت گرفته اما اینکه طالبان حاضر شوند با دولت مرکزی وارد مذاکره شوند یا خیر بحث دیگری است. به نظر می‌رسد چون طالبان این دولت را به رسمیت‌ نمی‌شناسند منتظر برگزاری انتخابات هستند تا اگر اشرف غنی مجددا رئیس جمهور نشد با دولت بعدی وارد مذاکره شوند.

زیرا اکنون بحث سهم‌خواهی در قدرت نیز مطرح است و طالبان حداکثر قدرت را می‌خواهند در حالی که دیگر گروه‌های قومی و مذهبی مانند تاجیک‌ها و هزاره‌ها آمادگی آن را ندارند که حداکثر قدرت را به طالبان بدهند.

در این بین اگر طالبان و دولت به یک تفاهم صلح برسند به نظر می‌رسد که مسئله تقسیم قدرت را نیز حل و فصل خواهند کرد. یعنی نظام را تبدیل به یک نظام فدرال می‌کنند تا هر کدام از مناطق قومی، دولت‌های محلی خود را داشته باشند. این سناریو نسبتا واقع‌بینانه‌تر است و دراین صورت طالبان نیز می‌توانند در مناطق پشتون‌نشین دولت محلی برپا کرده و در دولت مرکزی نیز سهم داشته باشند.

اما درنهایت چون هنوز تکلیف انتخابات و صلح دولت و طالبان روشن نیست خیلی نمی‌توان روی سناریوهای آینده پیش بینی وتحلیل ارائه داد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *