جدیدترین مطالب

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

شکل‌گیری نظم جدید در روابط بین قدرت‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ روسیه و اوکراین و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، با اهداف و بازیگران متفاوتی شکل‌گرفته‌اند، اما تحولات میدانی و سیاسی نشان می‌دهد که به طور کامل از یکدیگر جدا نیستند.

Loading

أحدث المقالات

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

شکل‌گیری نظم جدید در روابط بین قدرت‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ روسیه و اوکراین و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، با اهداف و بازیگران متفاوتی شکل‌گرفته‌اند، اما تحولات میدانی و سیاسی نشان می‌دهد که به طور کامل از یکدیگر جدا نیستند.

Loading

باج‌خواهی از لبنان و حزب‌الله با ابزار شورای امنیت

۱۳۹۹/۰۳/۰۵ | خبر تاپ, سیاسی, یادداشت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بیانیه شورای امنیت برای خلع سلاح حزب‌الله لبنان، هم‌زمان با گفتگوی لبنان با صندوق بین‌المللی پول صادر شده و گویا شورای امنیت با فشار آمریکایی- غربی می‌خواهد وارد مرحله‌ای از مراحل باج‌گیری ‌شود تا میان حمایت مالی و اقتصادی و خلع سلاح حزب‌الله ارتباط برقرار کند. حسن هانی‌زاده - کارشناس مسائل خاورمیانه

شورای امنیت سازمان ملل متحد اخیراً با تأکید بر لزوم اجرای قطعنامه ۱۵۵۹ خواستار خلع سلاح همه گروه‌های مسلح لبنان ازجمله حزب‌الله شد. طبیعی است که اقدام شورای امنیت سازمان ملل، تحت‌فشار آمریکا و لابی صهیونیستی و برخی دولت‌های مرتجع عرب صورت گرفته است. این بیانیه شورای امنیت در حقیقت دخالت آشکار در مسائل داخلی لبنان و نقض صریح حاکمیت ملی این کشور تلقی می‌شود؛ زیرا حزب‌الله یک سازمان نظامی- سیاسی است و بخش مهمی از پیکره نظام لبنان به شمار می‌رود. همچنان که حزب‌الله دارای اکثریت کرسی‌های مجلس لبنان بوده و بخشی از بدنه دولت لبنان، وابسته به این جریان است.

از سوی دیگر حزب‌الله در طول 37 سال گذشته هرگز دست به عملیاتی خارج از مرزهای لبنان علیه منافع هیچ کشوری نزده و اساساً آیین‌نامه داخلی لبنان بر ضرورت حفظ امنیت مرزهای این کشور در برابر تجاوزات رژیم صهیونیستی صراحت دارد. قرار دادن حزب‌الله در فهرست سازمان‌های تروریستی، زمینه‌سازی آمریکا، غرب و نهادهای بین‌المللی برای افزایش سطح ماجراجویی رژیم صهیونیستی تلقی می‌شود؛ زیرا به دلیل ساختار ضعیف نظامی لبنان، حزب‌الله بار سنگین دفاع از مرزهای این کشور را به عهده دارد و طی سال‌های گذشته شهدای زیادی را برای حفظ امنیت لبنان تقدیم کرده است.

ازاین‌رو شورای امنیت با هدف تضعیف ساختار نظامی و امنیتی لبنان، حزب‌الله را به‌عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کرده و خواستار خلع سلاح این نهاد درون ساختاری لبنان شده است. این امر بیانگر آن است که یک توطئه سازمان‌یافته بین‌المللی برای ضربه زدن به محور مقاومت در حال شکل‌گیری است. همچنین با توجه به شرایط رژیم صهیونیستی در داخل به دلیل ناکامی احزاب صهیونیستی برای تشکیل یک کابینه ائتلافی، می‌توان تصمیم اخیر شورای امنیت برای خلع سلاح حزب‌الله را در چارچوب تقویت سیاسی احزاب افراطی رژیم صهیونیستی تلقی کرد.

به‌هرحال تصمیم شورای امنیت فاقد ارزش قانونی است؛ زیرا این امر ارتباطی به شورای امنیت ندارد و دولت لبنان است که باید تشخیص دهد سلاح در دست حزب‌الله باقی بماند یا خیر.

تنها اقدامی که شورای امنیت می‌تواند انجام دهد این است که در‌ آینده لبنان را تحت فصل هفت منشور سازمان ملل قرار دهد که این امر نیز با توجه به شرایط منطقه و خطراتی که برای امنیت جهانی به همراه خواهد داشت، بسیار بعید به نظر می‌رسد؛ لذا این تصمیم شورای امنیت تنها جنبه اعتباری و حیثیتی دارد و به لحاظ قانونی و اجرایی فاقد ارزش است.

دراین‌بین طبیعی است که حزب‌الله تحت هیچ شرایطی به دلیل وجود خطری مانند رژیم صهیونیستی، سلاح خود را تحویل نخواهد داد و حتی اگر لبنان تحت فصل هفت منشور سازمان ملل قرار بگیرد نیز این جریان تن به خلع سلاح نمی‌دهد؛ زیرا در صورت تسلیم سلاح حزب‌الله، مرحله بعدی محاکمه سران این جریان خواهد بود. این در حالی است که اکنون سران رژیم صهیونیستی به دلیل ارتکاب جنایات جنگی باید محاکمه شوند. این مسائل بیانگر نگاه جانب‌دارانه سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی نسبت به موضوعات مختلف در جهان است.

دراین‌بین نکته جالب‌توجه این است که این بیانیه شورای امنیت هم‌زمان با گفتگوی لبنان با صندوق بین‌المللی پول منتشر شده و گویا شورای امنیت با فشار آمریکایی- غربی می‌خواهد وارد مرحله‌ای از مراحل باج‌گیری ‌شود تا میان حمایت مالی و اقتصادی و خلع سلاح حزب‌الله ارتباط برقرار کند.

درواقع می‌توان گفت به‌نوعی صندوق بین‌المللی پول پرداخت وام به لبنان را منوط به خلع سلاح حزب‌الله کرده است. این در حالی است که بر اساس توافق طائف قرار شده بود کشورهای غربی، آمریکا و عربستان برای تقویت زیرساخت‌های اقتصادی، سالانه کمک‌های مالی در اختیار دولت بیروت قرار بدهند. این کمک مالی اخیراً قطع شده و ازآنجاکه لبنان منبع درآمد زیادی ندارد با بحران اقتصادی مواجه شد. این شرایط پیش‌آمده یکی از ابزارهای باج‌خواهی غرب، لابی صهیونیستی و عربستان برای حذف حزب‌الله از ساختار سیاسی و نظامی لبنان به شمار می‌رود.

همچنین ظاهراً شورای امنیت در جلسه خود اعلام کرده که اجرای کامل قطعنامه شماره ۱۵۵۹ شورای امنیت صادره در سال ۲۰۰۴ میلادی که خواهان خلع سلاح همه گروه‌های مسلح در لبنان و انحصار استفاده از سلاح فقط برای ارتش لبنان است، بسیار دارای اهمیت است؛ به‌گونه‌ای که هیچ اسلحه‌ای نباید در دست هیچ قدرتی غیر از دولت این کشور باشد. در این جلسه ذکر شده که نیروهای مسلح فقط نیروهای قانونی در لبنان هستند که بر اساس قانون اساسی این کشور و توافقنامه طایف (صادرشده در سال ۱۹۸۹) برای جلوگیری از درگیری‌های داخلی این کشور اجازه فعالیت دارند.

اما باید توجه داشت که بر اساس قطعنامه 1559 جریان‌هایی مانند قواة لبنانیه و دروزی‌ها اگر سلاح‌شان را تحویل دادند به این دلیل بود که سلاح‌ آن‌ها در داخل استفاده می‌شد؛ این در حالی است که حزب‌الله سلاح خود را تنها برای حفظ مرزهای لبنان در مقابل تجاوزات خارجی یعنی رژیم اسرائیل به کار می‌گیرد و تا به امروز با وجود تلاش‌های صورت گرفته حزب‌الله خلع سلاح نشده است.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *