جدیدترین مطالب
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
أحدث المقالات
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
تحلیلی بر تغییر ماهیت ائتلاف‌ها در نظام بین‌الملل
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: دولت‌ها به‌عنوان اصلی‌ترین بازیگران نظام بین‌الملل درصدد حفظ بقا، دستیابی به امنیت و یا تامین منافع و انباشت قدرت هستند. در محیط پرهرج و مرج نظام بین‌الملل برحسب تهدیدات، منازعات و یا با هدف تامین منافع و نفوذ، دولت‌ها به اتحاد، صف‌آرایی و ائتلاف «با» یا «علیه» دیگر دولت‌ها اقدام می‌کنند.
عابد اکبری-کارشناس مسائل بین‌الملل
با شکل‌گیری نظام دوقطبی و متعاقب آن با آغاز جنگ سرد میان دو ابرقدرت ایالات‌متحده و اتحاد جماهیر شوروی، اتحادها حول مسائل امنیتی و نظامی می‌چرخیدند. از همین‌رو، دولت‌ها به‌منظور حفظ بقا و دستیابی به امنیت با یکی از دو ابرقدرت در محیط بین‌الملل و یا با دیگر دولت‌های منطقهای وابسته به آنها متحد می‌شدند؛ بنابراین در این برهه دولت‌ها به‌منظور حفظ امنیت وجودی به اتحادهای رسمی و غیررسمی می‌پیوستند که هدف این اتحادها، همکاری‌های امنیتی – نظامی علیه دولت‌هایی بود که بیشترین تهدیدها را به سمت دولت‌های متحد نشانه می‌گرفتند.
با فروپاشی اتحاد شوروی و پایان جنگ سرد تهدیدات و فرصت‌های متعددی پدیدار شدند که جایگاه دولت‌ها در نظام بین‌الملل را تغییر دادند. چنانکه برحسب اولویت‌های دولت‌ها، همکاری و منازعات بیشماری میان آنها شکل می‌گیرد. بنابراین از آنجایی که صف‌آرایی‌ها در عصر کنونی حول مسائل مختلفی چون امنیتی – سیاسی، اقتصادی و ایدئولوژیک شکل می‌گیرند و از انعطاف بیشتر و التزام کمتری برخوردارند، ماهیت ائتلاف ها و اتحادها نیز بیش از پیش دچار تغییر شده اند. به عنوان مثال، سفر اخیر نفتالی بنت به روسیه و دیدار وی با پوتین را می توان در چارچوب ائتلاف‌های موقتی در محیط بین المللی کنونی مورد توجه قرار داد که براساس اولویت‌ها و اهداف روسیه و رژیم صهیونیستی در محیط منطقهای و نظام بین‌الملل شکل گرفته اند.
روسیه به‌عنوان قدرتی بزرگ در نظام بین‌الملل که در وهله نخست دغدغه بقا و امنیت وجودی ندارد درصدد شکل دادن به صف‌آرایی‌های متعدد و متنوعی است که 1. منافع روسیه را تأمین کند؛ 2. موجبات نفوذ مسکو در محیط پیرامونی‌اش و نظام بین‌الملل را فراهم آورد و 3. به‌طورکلی جایگاه روسیه را در نظام بین‌الملل ارتقا دهد؛ درنتیجه به نظر نمی‌رسد مسکو خود را ملزم و پایبند به اتحادی طولانی‌مدت در منطقه غرب آسیا نماید.
برخلاف روسیه، اولین و مهم‌ترین هدف رژیم صهیونیستی از همکاری با دولت‌ها حفظ بقا و کسب امنیت وجودی در منطقه غرب آسیا در برابر دولت‌هایی چون ایران و محور مقاومت است که رژیم صهیونیستی را رژیمی جعلی می‌دانند؛ بنابراین نقش روسیه به‌عنوان دولتی که در بسیاری از موارد به صف‌آرایی با تهران مبادرت کرده است (چون صف‌آرایی تهران – مسکو در بحران سوریه و همکاری در پرونده هسته‌ای ایران) برای رژیم صهیونیستی حائز اهمیت است. هدف تل‌آویو مانع‌شدن از نزدیکی بیشتر ایران و روسیه در منطقه است. ضمن آنکه بیش از هر زمان دیگری تهران – مسکو منافعی مشترک در منطقه آسیای مرکزی دارند؛ این در حالی است که متحد اصلی رژیم صهیونیستی، ایالات‌متحده، به‌تازگی افغانستان را ترک گفته است و طالبان بر سرکار آمدند که خود تبعاتی برای آن رژیم دارد؛ چراکه خروج ایالات‌متحده از افغانستان به معنای جسور شدن مخالفان واشنگتن در محیط منطقهای است.
در این میان باید اشاره شود هدف روسیه از روابط و همکاری با رژیم صهیونیستی کسب منافع و افزایش نفوذش است. به‌طوری‌که مسکو از یکسو به‌واسطه سکوت یا چراغ سبز نشان دادن به حملات رژیم صهیونیستی علیه منافع ایران در سوریه، قدرت گرفتن بیش‌ازپیش تهران در سوریه را کنترل می‌کند که به‌نوعی بیانگر سیاست ایجاد موازنه میان ایران – رژیم صهیونیستی است و از سوی دیگر حفظ روابط برجسته و صف‌آرایی با مهم‌ترین متحد غرب در منطقه غرب آسیا، به نفوذ و پرستیژ روسیه در منطقه و نظام بین‌الملل کمک می‌کند.
در مجموع، با تغییر شرایط منطقهای و بین‌المللی و به تبع آن، تغییر فرصت‌ها و تهدیدات دولت‌ها، روابط آنها بویژه در چارچوب ائتلاف‌ها و اتحادها دچار دگرگونی می‌شود، همچنانکه تغییر اولویت‌های منطقهای و بین‌المللی روسیه و رژیم‌صهیونیستی در آینده، می‌تواند آنها را به یکدیگر نزدیک یا از هم دور کند.
👌