جدیدترین مطالب

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

أحدث المقالات

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

نقش حزب‌الله در حل‌و‌فصل بحران میدان گازی کاریش

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اخیرا لبنان و رژیم‌صهیونیستی بر سر تعیین مرزهای دریایی و بهره‌برداری از «میدان گازی کاریش» در دریای مدیترانه که در سال‌های گذشته محل مناقشه و اختلاف دو طرف بود، به توافق دست یافتند. قرار است به‌زودی توافق نهایی آن نیز امضا شود. برسام محمدی – کارشناس مسائل منطقه

تا پیش از این، رژیم‌صهیونیستی بدون توجه به حقوق مسلم لبنان در میدان گازی کاریش به‌دنبال مالکیت مطلق و بهره‌برداری یک‌جانبه از منابع اقتصادی و انرژی آن بود.

میدان گازی کاریش به وسعت 1430 کیلومتر مربع، در 100 کیلومتری سرزمین‌های اشغالی و 70 کیلومتری بندر حیفا و در آب‌های شرق مدیترانه قرار دارد. کاریش در بلوک شماره 8 قرار دارد که تنها 7 کیلومتر با بلوک 9 که متعلق به لبنان است فاصله دارد. براساس برآوردهای موجود حجم ذخایر گاز طبیعی در این میدان بین 1.5 تا 2 تریلیون فوت مکعب است.

مناقشه بین لبنان و رژیم‌صهیونیستی بر سر میدان گازی کاریش به زمان کشف آن یعنی سال 2011 برمی‌گردد؛ زمانی‌که لبنان مختصات مرزهای دریایی جنوبی خود را که 860 کیلومتر مربع تخمین زده می‌شد، به سازمان ملل اعلام کرد. لبنان بعدها اعلام کرد در نقشه‌ای که مشخص‌کننده حدود مرزهای دریایی بود، اشتباهی رخ داده، در نتیجه خواستار افزوده شدن ۱۴۳۰ کیلومتر مربع دیگر که بخش‌هایی از میدان کاریش را نیز در بر می‌گرفت، به محدوده مرزهای دریایی خود شد. اما درخواست لبنان مورد موافقت صهیونیست‌ها قرار نگرفت، بنابراین در سال‌های گذشته این موضوع عملاً به یکی از مناقشه‌های جدی بین دو طرف تبدیل شده بود.

در طول این مدت آمریکا پیشنهاد تقسیم منطقه مورد مناقشه و اعطای ۴۹۰ کیلومتر مربع به لبنان و ۳۷۰ کیلومتر مربع به رژیم‌صهیونیستی را ارائه کرد که مورد پذیرش لبنان قرار نمی‌گرفت.

اخیرا، این مناقشه در پی ایفای نقش جدی سید حسن نصرالله، حل‌وفصل شد. براساس توافق به‌دست‌آمده، رژیم‌صهیونیستی حق بهره‌برداری از میدان گازی کاریش را حفظ خواهد کرد. در مقابل لبنان هم از حقوق کامل بهره‌برداری و اکتشاف میادین موسوم به «قانا» یا «صیدا»  که بخش‌هایی از آن در آب‌های سرزمینی فلسطین اشغالی قرار دارد برخوردار خواهد شد. این توافق در داخل رژیم‌صهیونیستی از سوی گروه‌هایی به شدت مورد انتقاد و مخالفت قرار گرفت، چرا که آن را به‌معنای «واگذاری بخش‌هایی از فلسطین اشغالی» به لبنان می‌دانند.

«آموس یادلین»، رئیس سابق دستگاه اطلاعات رژیم‌صهیونیستی در اظهاراتی تصریح کرده است: «فرض نزدیک به واقعیت این است که سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله لبنان به هر آنچه می‌خواست، رسیده و به همین دلیل او احساس رضایت دارد».

نتانیاهو نیز در سخنانی عنوان داشته است: «یائیر لاپید نخست‌وزیر کنونی به صورت شرم‌آوری تسلیم تهدیدات سید حسن نصرالله شد.‌ای شهروندان اسرائیل، لاپید زمین دارای حاکمیتی را به همراه میدان گازی بزرگی که متعلق به شماست به حزب‌الله می‌دهد… لاپید اختیار این را ندارد که اراضی دارای حاکمیت را به یک کشور دشمن تحویل بدهد».

جزئیاتی که تاکنون از توافق منتشر شده و همچنین واکنش‌های داخلی در فلسطین اشغالی نشان می‌دهد که لبنان در مناقشه طولانی‌مدت خود بارژیم صهیونیستی، به یک توافق «تاریخی» دست یافته است.

با توجه به اینکه لبنان از سال 2019 در یک وضعیت نابسامان سیاسی، اقتصادی و امنیتی به‌سر می‌برد و در مناقشه تعیین مرزهای دریایی نیز از هر نظر در موضع ضعف قرار داشته و همه چیز به نفع رژیم‌صهیونیستی بود، بنابراین «هشدارهای قاطع» سید حسن نصرالله، نقش بسیار مؤثری در حل‌و‌فصل منقاقشه مذکور داشت.

از خرداد ماه که رژیم‌صهیونیستی درصدد بود تا به‌صورت یکجانه منابع گازی مشترک در دریای مدیترانه را استخراج کند، دبیرکل حزب‌الله چندین بار هشدار داده بود تا زمانی که منافع لبنان تأمین نشود، اجازه نخواهد تا صهیونیست‌ها هم از این منابع استفاده کند. نصرالله در پیامی که از طریق آمریکا به تل‌آویو منتقل شد، «تهدید» کرده بود کشتی‌های صهیونیستی را که به قصد استخراج گازی وارد آب‌های مورد مناقشه شوند را هدف قرار خواهد داد.

بنابراین، بدون «تدابیر سنجیده و هوشمندانه» سید حسن نصرالله و همچنین قدرت‌نمایی و صف‌آرایی نظامی اخیر حزب‌الله در مقابل رژیم‌صهیونیستی که با ارسال پهپادهای شناسایی بر روی تاسیسات گازی رژیم صهیوینستی در کاریش همراه بود، امکان توافق به‌وجود آمده که یک «پیروزی بزرگ» و «تعیین‌کننده» برای لبنان محسوب می‌شود، غیرممکن بود.

در حقیقت هشدارهای نصرالله در دفاع از منافع لبنان در ماه‌های اخیر موجب گسترش وحشت فراگیر در سرزمین‌های اشغالی شده بود. این مسئله باعث شد تا مقامات و رسانه‌های صهیونیستی ضمن اعتراف به اینکه نصرالله به و‌عده‌هایش عمل خواهد کرد، ناگزیر به «عقب‌نشینی» از مواضع قبلی و تن دادن به خواسته‌های لبنان شدند و در نهایت نیز صهیونیست‌ها اعتراف کردند که حزب‌الله پیروز شد.

پیروزی اخیر لبنان بر رژیم‌صهیونیستی در این مناقشه، به لطف «مقاومت» و سلاح‌های حزب‌الله لبنان به‌دست‌آمد. این موضوع نشان می‌دهد اصرار آمریکا، اروپا و برخی رژیم‌های مرتجع عربی در منطقه مبنی بر «خلع سلاح» حزب‌الله که حتی در داخل لبنان نیز برخی آن را طرح می‌کنند، مسئله بسیار خطرناکی است که می‌تواند ضمن تضعیف لبنان در مقابل رژیم‌صهیونیستی، امنیت و منافع ملی و تمامیت ارضی و ارکان وجودی این کشور را با تهدیدهای حیاتی مواجه سازد.

قدرت‌نمایی و قاطعیت سید حسن نصرالله در عبور موفق و تاریخی لبنان از بحران به‌وجود‌آمده و عقب راندن تل‌آویو از مواضع قبلی خود، نه تنها موجب «ارتقاء جایگاه مقاومت» و حزب‌الله در داخل لبنان و منطقه می‌شود، بلکه باعث اثبات کارایی «رویکرد و گفتمان مقاومت» در قبال رژیم‌صهیونیستی خواهد شد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *