شورای راهبردی آنلاین-رصد: در چارچوب برنامه سرمایه‌گذاری «اول آمریکا» که دونالد ترامپ بر آن تاکید داشته است، دولت‌های خارجی به حدود ۶ تریلیون دلار برای سرمایه‌گذاری در آمریکا و گسترش مبادلات اقتصادی با هدف حمایت از اشتغال و تولید در آمریکا متعهد شده‌اند. نزدیک به ۴ تریلیون دلار از این مبلغ در سال ۲۰۲۵ از جانب عربستان، قطر و امارات، سه عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، وعده داده شد.
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «پکن عزمی راسخ برای رسیدن به برتری در حوزه هوش مصنوعی دارد. مقامات چین اغلب این فناوری را به «قدرت ملی جامع» (CNP) پیوند می‌زنند؛ مفهومی که به گفته شی جین‌پینگ، باید از قدرت آمریکا فراتر رود تا هدف اصلی حزب، یعنی «احیای ملی» محقق شود. با این حال، در مقالات اخیر مقامات و پژوهشگران برجسته، بر خطرات متعدد مرتبط با هوش مصنوعی نیز به همان اندازه تمرکز شده‌است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «رقابت روزافزون آمریکا و چین در عرصه فناوری و مسابقه دو کشور برای سلطه بر حوزه‌های هوش مصنوعی، رباتیک و فناوری‌های حیاتی، چشم‌انداز جهانی موازنه قدرت و جایگاه کشورها را بازتعریف کرده است. این رقابت دیگر صرفا در مراکز داده باقی نخواهد ماند بلکه به کارخانه‌ها، انبارها، بنادر و زیرساخت‌های فیزیکی گسترده‌تر نیز سرایت کرده است. مرحله بعدی رقابت هوش مصنوعی، به سرعت تولید، ظرفیت و قابلیت اطمینان ربات‌هایی بستگی دارد که از انجام کارهای روزمره گرفته تا ایفای نقشی تعیین‌کننده در برتری نظامی، به کار گرفته خواهند شد.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر سه روزه شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن و دیدار با دونالد ترامپ در روزهای ۲۴ و ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ که با استقبال تشریفاتی در پایگاه هوایی اندروز همراه شد، بیش از آن‌که نشان‌دهنده دستاوردی گره‌گشا در روابط دو قدرت باشد، نمایشی دیپلماتیک برای مدیریت سطح تنش‌ها بود.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «امانوئل مکرون، ایده «خودمختاری راهبردی اروپا» را اخیرا با جدیت دنبال و در هر فرصتی بر ضرورت افزایش نقش‌آفرینی و توانمندی‌های اروپا تاکید کرده است. مکرون سال آینده کاخ الیزه را در حالی ترک خواهد کرد که این بحث به دیدگاه غالب در اروپا تبدیل شده است. با این حال، اینکه آیا اروپا سرانجام می‌تواند چشم‌انداز مکرون از خودمختاری راهبردی را محقق کند یا نه، هنوز مشخص نیست. اوکراین آزمون مهمی برای این امر خواهد بود.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: در چارچوب برنامه سرمایه‌گذاری «اول آمریکا» که دونالد ترامپ بر آن تاکید داشته است، دولت‌های خارجی به حدود ۶ تریلیون دلار برای سرمایه‌گذاری در آمریکا و گسترش مبادلات اقتصادی با هدف حمایت از اشتغال و تولید در آمریکا متعهد شده‌اند. نزدیک به ۴ تریلیون دلار از این مبلغ در سال ۲۰۲۵ از جانب عربستان، قطر و امارات، سه عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، وعده داده شد.
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «پکن عزمی راسخ برای رسیدن به برتری در حوزه هوش مصنوعی دارد. مقامات چین اغلب این فناوری را به «قدرت ملی جامع» (CNP) پیوند می‌زنند؛ مفهومی که به گفته شی جین‌پینگ، باید از قدرت آمریکا فراتر رود تا هدف اصلی حزب، یعنی «احیای ملی» محقق شود. با این حال، در مقالات اخیر مقامات و پژوهشگران برجسته، بر خطرات متعدد مرتبط با هوش مصنوعی نیز به همان اندازه تمرکز شده‌است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «رقابت روزافزون آمریکا و چین در عرصه فناوری و مسابقه دو کشور برای سلطه بر حوزه‌های هوش مصنوعی، رباتیک و فناوری‌های حیاتی، چشم‌انداز جهانی موازنه قدرت و جایگاه کشورها را بازتعریف کرده است. این رقابت دیگر صرفا در مراکز داده باقی نخواهد ماند بلکه به کارخانه‌ها، انبارها، بنادر و زیرساخت‌های فیزیکی گسترده‌تر نیز سرایت کرده است. مرحله بعدی رقابت هوش مصنوعی، به سرعت تولید، ظرفیت و قابلیت اطمینان ربات‌هایی بستگی دارد که از انجام کارهای روزمره گرفته تا ایفای نقشی تعیین‌کننده در برتری نظامی، به کار گرفته خواهند شد.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر سه روزه شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن و دیدار با دونالد ترامپ در روزهای ۲۴ و ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ که با استقبال تشریفاتی در پایگاه هوایی اندروز همراه شد، بیش از آن‌که نشان‌دهنده دستاوردی گره‌گشا در روابط دو قدرت باشد، نمایشی دیپلماتیک برای مدیریت سطح تنش‌ها بود.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «امانوئل مکرون، ایده «خودمختاری راهبردی اروپا» را اخیرا با جدیت دنبال و در هر فرصتی بر ضرورت افزایش نقش‌آفرینی و توانمندی‌های اروپا تاکید کرده است. مکرون سال آینده کاخ الیزه را در حالی ترک خواهد کرد که این بحث به دیدگاه غالب در اروپا تبدیل شده است. با این حال، اینکه آیا اروپا سرانجام می‌تواند چشم‌انداز مکرون از خودمختاری راهبردی را محقق کند یا نه، هنوز مشخص نیست. اوکراین آزمون مهمی برای این امر خواهد بود.»
امین رضایی‌نژاد – کارشناس مسائل شرق آسیا
مهم‌ترین دستاوردهای بریکس را می‌توان در نهادهایی که در این باشگاه سیاسی ایجاد شده است، مشاهده کرد. بانک توسعه جدید (NDB)، ترتیبات ذخیره مشروط (CRA) و سیستم پرداخت بریکس، نهادهایی هستند که متناظر با ساختارهای سنتی اقتصاد بین‌الملل طراحی شده‌اند. برای مثال سیستم پرداخت بریکس جایگزین سوئیفت خواهد شد. همچنین ترتیبات ذخیره احتیاطی بریکس سازوکار همکاری مالی برای حمایت از اعضای گروه در چالش‌ها و بحران‌های احتمالی اقتصادی است که توسط کشورهای بریکس در سال ۲۰۱۴ ایجاد شده است و عملاً می‌تواند در آینده اهرم پرداخت وام از سوی صندوق بین‌المللی پول را به چالش بکشد. بانک توسعه جدید هم با صدور مجوز پرداخت وام به ارزهای کشورهای عضو بریکس در تلاش برای به چالش کشیدن سلطه دلار در اقتصاد بین‌الملل است. از سویی رایزنی‌ها برای تشکیل ارز مشترک به‌عنوان چهارمین فرایند آینده بریکس همچنان ادامه دارد که در صورت به ثمر نشستن، می‌تواند یک بلوک ارزی قدرتمند با یک بازار به وسعت سه‌چهارم جمعیت جهان ایجاد کند. افزایش اعضاء بریکس در هر چهار مورد، پیش‌برنده و مثبت خواهد بود و همانند دیگر ترتیبات مالی سنتی در جهان که با افزایش اعضاء قدرت می‌یابند، این ساختار نیز در آینده قدرتمندتر خواهد شد.
باید گفت که بریکس طی ۱۶ سال گذشته تا کنون، نتوانسته مناسبات پایدار و نهادینه‌شده اقتصادی، مالی و تجاری میان اعضای خود ایجاد کند که زمینه‌ساز تحول نسبی در ساختار اقتصاد بین‌المللی گردد. دلیل اصلی این موضوع را باید در ماهیت بریکس جستجو کرد. بریکس یک باشگاه سیاسی است و تشکیل آن، صرفاً واکنشی به یک‌جانبه‌گرایی ایالات متحده و استفاده افراطی این کشور از ابزار تحریم است. بریکس به‌هیچ‌عنوان نمی‌خواهد نظام اقتصادی بین‌الملل را به چالش کشیده و طرحی نو دراندازد، بلکه آمده تا صرفاً ابزارهای مورد استفاده قدرت‌های قدیمی در حوزه اقتصاد سیاسی را به نفع قدرت‌های نوظهور بلااستفاده کند. به همین دلیل بریکس توانایی بالقوه زیادی در حفظ وضع موجود داشته و جستجوی آنچه که به‌عنوان اراده سیاسی در تغییر وضع موجود در ادبیات سیاست بین‌الملل مطرح است، در این سازمان جای تردید دارد.
بااین‌وجود نمی‌توان عضویت جمهوری اسلامی در بریکس را آن‌چنان که برخی از کارشناسان بیان می‌کنند، بی‌فایده دانست، هرچند نباید به دلیل عضویت در آن رؤیابافی کرد. نباید فراموش کرد که چالش‌های جمهوری اسلامی ایران با نظام سنتی بین‌الملل در خلأ شکل نگرفته و در واکنش به ترتیبات ظالمانه علیه مردم ایران بوده است. در نتیجه حتی جمهوری اسلامی ایران هم تلاش دارد که فضای ظالمانه موجود را به نفع خود و هم‌پیمانانش تغییر دهد. بریکس دقیقاً همان باشگاهی است که علاوه بر شکل‌دهی به ساختارهای رقیب برای تعدیل ترتیبات سنتی، به محلی برای رایزنی با کشورهایی که می‌خواهند در فضایی آرام به توسعه اقتصادی خود بپردازند تبدیل شده است و این نقطه مطلوبی برای جمهوری اسلامی ایران است.
از سویی نباید فراموش کرد که ساختارهای اقتصادی در تمامی کشورهای دنیا – به جزء چند کشور مثل کره شمالی – ماهیت نئولیبرالی دارد. دولت‌های رفاه پس از دوران ریگان و تاچر در حال آب رفتن هستند و حتی چین به‌ظاهر کمونیست و روسیه‌ای که محل زایش اولین دولت کمونیستی جهان بود نیز نظریه نئولیبرالی را برای خود پذیرفته‌اند. اما باید به این نکته توجه داشت که میزان عمل به نئولیبرالیسم در کشورهای مختلف متفاوت بوده و حتی در میان کشورهای عضو اتحادیه اروپا که ارز مشترک دارند نیز اختلافاتی در این زمینه دیده می‌شود. بریکس هم از این امر مستثنی نیست. هرچند بریکس آمده تا اقتدار دولت‌ها در چارچوب مرزهای آن‌ها را حفظ و تقویت کند.
0 Comments