جدیدترین مطالب

تأثیرات جنگ علیه ایران بر تعهدات سرمایه‌گذاری کشورهای خلیج فارس در آمریکا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: در چارچوب برنامه سرمایه‌گذاری «اول آمریکا» که دونالد ترامپ بر آن تاکید داشته است، دولت‌های خارجی به حدود ۶ تریلیون دلار برای سرمایه‌گذاری در آمریکا و گسترش مبادلات اقتصادی با هدف حمایت از اشتغال و تولید در آمریکا متعهد شده‌اند. نزدیک به ۴ تریلیون دلار از این مبلغ در سال ۲۰۲۵ از جانب عربستان، قطر و امارات، سه عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، وعده داده شد.

معضل امنیتی ریاض و تناقضات پیمان مکه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیمان مکه که حوثی‌ها آن را به بوته آزمایش کشاندند و درخواست کمک ریاض از واشنگتن و تل‌آویو اعتبارش را زیر سوال برد، اکنون در برابر انتخابی سرنوشت‌ساز قرار گرفته است؛ آن هم در شرایطی که خطر گسترش این مناقشه از غرب آسیا به جنوب آسیا روزبه‌روز بیشتر می‌شود.»

قمار لندن با حمایت نظامی از اقدامات علیه یمن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تصمیم لندن به حمایت نظامی از عربستان در پرونده یمن، فراتر از یک مأموریت محدود هوایی، می‌تواند انگلیس را با پیامدهای حقوقی، امنیتی، اقتصادی و راهبردی گسترده‌ای مواجه کند.

تلاش چین برای رهبری حکمرانی جهانی در حوزه هوش مصنوعی

شورای راهبردی آنلاین- رصد: «پکن عزمی راسخ برای رسیدن به برتری در حوزه هوش مصنوعی دارد. مقامات چین اغلب این فناوری را به «قدرت ملی جامع» (CNP) پیوند می‌زنند؛ مفهومی که به گفته شی جین‌پینگ، باید از قدرت آمریکا فراتر رود تا هدف اصلی حزب، یعنی «احیای ملی» محقق شود. با این حال، در مقالات اخیر مقامات و پژوهشگران برجسته، بر خطرات متعدد مرتبط با هوش مصنوعی نیز به همان اندازه تمرکز شده‌است.»

راهبرد آمریکا در قبال چین: جلوگیری از وابستگی، قبل از شکل گرفتن آن

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «رقابت روزافزون آمریکا و چین در عرصه فناوری و مسابقه دو کشور برای سلطه بر حوزه‌های هوش مصنوعی، رباتیک و فناوری‌های حیاتی، چشم‌انداز جهانی موازنه قدرت و جایگاه کشورها را بازتعریف کرده است. این رقابت دیگر صرفا در مراکز داده باقی نخواهد ماند بلکه به کارخانه‌ها، انبارها، بنادر و زیرساخت‌های فیزیکی گسترده‌تر نیز سرایت کرده است. مرحله بعدی رقابت هوش مصنوعی، به سرعت تولید، ظرفیت و قابلیت اطمینان ربات‌هایی بستگی دارد که از انجام کارهای روزمره گرفته تا ایفای نقشی تعیین‌کننده در برتری نظامی، به کار گرفته خواهند شد.»

تهدیدها و فرصت‌های راهبردی هوش مصنوعی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: شتاب رقابت هوش مصنوعی، مرزهای قدرت اقتصادی، نظامی، اطلاعاتی و شناختی را درهم‌شکسته و این فناوری را به مؤلفه‌ای راهبردی در قدرت ملی تبدیل کرده است.

دیپلماسی پکن در قبال آمریکا؛ از تمدید آتش‌بس تجاری تا حفظ موازنه در غرب آسیا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر سه روزه شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن و دیدار با دونالد ترامپ در روزهای ۲۴ و ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ که با استقبال تشریفاتی در پایگاه هوایی اندروز همراه شد، بیش از آن‌که نشان‌دهنده دستاوردی گره‌گشا در روابط دو قدرت باشد، نمایشی دیپلماتیک برای مدیریت سطح تنش‌ها بود.

آیا پیشبرد «خودمختاری راهبردی» به تقویت توان دفاعی اروپا منجر خواهد شد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «امانوئل مکرون، ایده «خودمختاری راهبردی اروپا» را اخیرا با جدیت دنبال و در هر فرصتی بر ضرورت افزایش نقش‌آفرینی و توانمندی‌های اروپا تاکید کرده است. مکرون سال آینده کاخ الیزه را در حالی ترک خواهد کرد که این بحث به دیدگاه غالب در اروپا تبدیل شده است. با این حال، اینکه آیا اروپا سرانجام می‌تواند چشم‌انداز مکرون از خودمختاری راهبردی را محقق کند یا نه، هنوز مشخص نیست. اوکراین آزمون مهمی برای این امر خواهد بود.»

Loading

أحدث المقالات

تأثیرات جنگ علیه ایران بر تعهدات سرمایه‌گذاری کشورهای خلیج فارس در آمریکا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: در چارچوب برنامه سرمایه‌گذاری «اول آمریکا» که دونالد ترامپ بر آن تاکید داشته است، دولت‌های خارجی به حدود ۶ تریلیون دلار برای سرمایه‌گذاری در آمریکا و گسترش مبادلات اقتصادی با هدف حمایت از اشتغال و تولید در آمریکا متعهد شده‌اند. نزدیک به ۴ تریلیون دلار از این مبلغ در سال ۲۰۲۵ از جانب عربستان، قطر و امارات، سه عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، وعده داده شد.

معضل امنیتی ریاض و تناقضات پیمان مکه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیمان مکه که حوثی‌ها آن را به بوته آزمایش کشاندند و درخواست کمک ریاض از واشنگتن و تل‌آویو اعتبارش را زیر سوال برد، اکنون در برابر انتخابی سرنوشت‌ساز قرار گرفته است؛ آن هم در شرایطی که خطر گسترش این مناقشه از غرب آسیا به جنوب آسیا روزبه‌روز بیشتر می‌شود.»

قمار لندن با حمایت نظامی از اقدامات علیه یمن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تصمیم لندن به حمایت نظامی از عربستان در پرونده یمن، فراتر از یک مأموریت محدود هوایی، می‌تواند انگلیس را با پیامدهای حقوقی، امنیتی، اقتصادی و راهبردی گسترده‌ای مواجه کند.

تلاش چین برای رهبری حکمرانی جهانی در حوزه هوش مصنوعی

شورای راهبردی آنلاین- رصد: «پکن عزمی راسخ برای رسیدن به برتری در حوزه هوش مصنوعی دارد. مقامات چین اغلب این فناوری را به «قدرت ملی جامع» (CNP) پیوند می‌زنند؛ مفهومی که به گفته شی جین‌پینگ، باید از قدرت آمریکا فراتر رود تا هدف اصلی حزب، یعنی «احیای ملی» محقق شود. با این حال، در مقالات اخیر مقامات و پژوهشگران برجسته، بر خطرات متعدد مرتبط با هوش مصنوعی نیز به همان اندازه تمرکز شده‌است.»

راهبرد آمریکا در قبال چین: جلوگیری از وابستگی، قبل از شکل گرفتن آن

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «رقابت روزافزون آمریکا و چین در عرصه فناوری و مسابقه دو کشور برای سلطه بر حوزه‌های هوش مصنوعی، رباتیک و فناوری‌های حیاتی، چشم‌انداز جهانی موازنه قدرت و جایگاه کشورها را بازتعریف کرده است. این رقابت دیگر صرفا در مراکز داده باقی نخواهد ماند بلکه به کارخانه‌ها، انبارها، بنادر و زیرساخت‌های فیزیکی گسترده‌تر نیز سرایت کرده است. مرحله بعدی رقابت هوش مصنوعی، به سرعت تولید، ظرفیت و قابلیت اطمینان ربات‌هایی بستگی دارد که از انجام کارهای روزمره گرفته تا ایفای نقشی تعیین‌کننده در برتری نظامی، به کار گرفته خواهند شد.»

تهدیدها و فرصت‌های راهبردی هوش مصنوعی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: شتاب رقابت هوش مصنوعی، مرزهای قدرت اقتصادی، نظامی، اطلاعاتی و شناختی را درهم‌شکسته و این فناوری را به مؤلفه‌ای راهبردی در قدرت ملی تبدیل کرده است.

دیپلماسی پکن در قبال آمریکا؛ از تمدید آتش‌بس تجاری تا حفظ موازنه در غرب آسیا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر سه روزه شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن و دیدار با دونالد ترامپ در روزهای ۲۴ و ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ که با استقبال تشریفاتی در پایگاه هوایی اندروز همراه شد، بیش از آن‌که نشان‌دهنده دستاوردی گره‌گشا در روابط دو قدرت باشد، نمایشی دیپلماتیک برای مدیریت سطح تنش‌ها بود.

آیا پیشبرد «خودمختاری راهبردی» به تقویت توان دفاعی اروپا منجر خواهد شد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «امانوئل مکرون، ایده «خودمختاری راهبردی اروپا» را اخیرا با جدیت دنبال و در هر فرصتی بر ضرورت افزایش نقش‌آفرینی و توانمندی‌های اروپا تاکید کرده است. مکرون سال آینده کاخ الیزه را در حالی ترک خواهد کرد که این بحث به دیدگاه غالب در اروپا تبدیل شده است. با این حال، اینکه آیا اروپا سرانجام می‌تواند چشم‌انداز مکرون از خودمختاری راهبردی را محقق کند یا نه، هنوز مشخص نیست. اوکراین آزمون مهمی برای این امر خواهد بود.»

Loading

سه کشور اروپایی و مذاکرات هسته‌ای ایران و آمریکا

۱۴۰۴/۰۲/۱۱ | خبر تاپ, سیاسی, یادداشت

شورای راهبردی آنلاین - یادداشت مهمان: مذاکرات هسته‌ای اخیر ایران با ایالات متحده، که از طریق میانجی‌گری عمان در جریان است، بار دیگر توجه جامعه جهانی را به خود جلب کرده است. هر چند در دوره های گذشته، ایران به دلیل اختلافات و مشکلاتی که با ایالات متحده داشت، بیشتر با کشورهای اروپایی به ویژه انگلیس، فرانسه و آلمان (E3) وارد مذاکره پیرامون مسائل هسته ای می‌شد، اما در این دوره به خاطر شرایط منطقه ای و بین المللی خاص، و به ویژه به دلیل رویکرد دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، این مذاکرات تنها به ایران و آمریکا محدود شده و قدرت‌های جهانی دیگر فعلا در آن حضور ندارند.

دکتر محمد مهدی مظاهری – استاد دانشگاه

با این حال باید گفت، تروئیکای اروپایی، به‌عنوان بازیگران کلیدی در توافق هسته‌ای سال ۲۰۱۵ (برجام)، علیرغم اینکه مورد بی‌اعتنایی ترامپ قرار گرفته‌اند، می‌توانند نقش مکملی همانند چین و روسیه در شکل‌گیری فضای دیپلماتیک پیرامون مسأله هسته ای ایران و به نتیجه رسیدن مذاکرات دارند. مروری بر موضع گیری‌های اخیر آنها نشان می دهد که رویکردشان به مذاکرات جاری، ترکیبی از نگرانی، احتیاط و تلاش برای حفظ نفوذ سیاسی است. به نظر می رسد مواضع سه کشور اروپایی در قبال مذاکرات هسته‌ای اخیر ایران و آمریکا تحت تأثیر چند عامل کلیدی قرار دارد:

  1. حمایت همه جانبه از رژیم اسرائیل؛ همسو با مقامات رژیم اسرائیل که همواره می کوشند افکار عمومی جهانی را نسبت به خطر دستیابی ایران به بمب هسته ای حساس کرده و در صورت امکان، توافق جدید را به پیش زمینه ای برای پایان دهی به برنامه هسته ای ایران تبدیل کنند،تروئیکای اروپایی نیز به‌طور مداوم بر جلوگیری از دستیابی ایران به تسلیحات هسته‌ای تأکید دارد و درواقع، در مواضع خود، دغدغه ها و مطالبات رژیم اسرائیل را تکرار می‌کند.
  2. حساسیت و نگرانی نسبت به کنار گذاشته شدن از مذاکرات: خروج آمریکا از برجام در سال ۲۰۱۸ و مذاکرات غیرمستقیم کنونی بین ایران و آمریکا، نقش اروپا را به حاشیه رانده است. فرانسه به‌طور خاص از این موضوع ابراز نارضایتی کرده و تأکید دارد که هر توافقی باید منافع امنیتی اروپا را تأمین کند. آلمان، هرچند با لحنی محتاط‌تر، از مذاکرات جاری حمایت می‌کند، اما خواستار هماهنگی مذاکرات جاری با منافع خود است. انگلیس نیز، با توجه به نزدیکی سنتی به سیاست‌های آمریکا، تلاش می‌کند نقشی میانه، محتاطانه و میانجی‌گونه ایفا کند، اما همچنان نگران پیامدهای هرگونه توافقی است که کشورهای اروپایی در مراحل تدوین آن حضور ندارند.
  3. بهره گیری احتمالی از ظرفیت و اهرم مکانیسم ماشه و تحریم‌ها: E3 بارها تهدید کرده‌اند که در صورت به خطر افتادن امنیت اروپا یا شکست مذاکرات، مکانیسم ماشه را فعال خواهند کرد که منجر به بازگشت تحریم‌های سازمان ملل علیه ایران می‌شود. این تهدید، به‌ویژه از سوی فرانسه، به‌عنوان اهرم فشاری برای تأثیرگذاری بر روند مذاکرات مطرح شده است؛ هر چند به نظر می‌رسد اروپا تمایلی به فعال‌سازی این مکانیسم نداشته باشد، مگر آنکه به این نتیجه برسد که شاید تحریم‌ها بتواند حل و فصل موضوع هسته‌ای ایران را به سمت منافع آنها هدایت کند. به‌علاوه از آنجا که ایران به همه تعهدات برجامی و تکالیف پادمانی‌اش طبق مقررات آژانس بین‌المللی هسته‌ای به خوبی عمل کرده و واکنش‌هایش، بعد از خروج آمریکا از برجام و ناتوانی کشورهای اروپایی در اجرای تعهداتشان طبق برجام، کاملا قانونی و تحت نظارت آژانس بوده،تروئیکا به خوبی می‌داند که توسل به مکانیسم ماشه هیچ توجیه منطقی و قابل قبولی برای افکار عمومی جهان ندارد.
  4. نگرانی‌های منطقه‌ای و غیرهسته‌ای: با وجود اینکه مقامات ایران همواره تأکید کرده اند که مذاکرات هسته ای باید به مسائل هسته ای محدود شود، اما کشورهای اروپایی، به‌ویژه فرانسه و انگلیس، موضوعاتی مانند برنامه موشکی ایران، حمایت از محور مقاومت و ادعای همکاری نظامی ایران با روسیه در جنگ اوکراین را به‌عنوان موانع اصلی در مسیر بهبود روابط با ایران مطرح می‌کنند و تمایل دارند این مسائل نیز در کنار پرونده هسته ای ایران مطرح و حل و فصل شود که از نظر ایران غیر قابل قبول بوده و برای آمریکا نیز قابل درک است.

دونالد ترامپ برای عملیاتی کردن وعده های انتخاباتی خود و نشان دادن ژست ابرقهرمان و حلال مشکلات جهانی بودن، می‌کوشد موانع دست و پاگیر و بازدارنده را از روند توافق با ایران حذف کند و صرفا بر عدم دستیابی ایران به بمب هسته ای متمرکز شود. هر چند رئیس جمهور آمریکا نیز به شدت تحت فشار تندروهای داخلی در آمریکا و نیز لابی صهیونیستی قرار دارد.

با توجه به مراتب فوق، لازم است وزیر خارجه کشورمان ابتکار خوب خود برای توجیه سه کشور اروپایی، همانند روسیه و چین ، را هرچه بیشتر تقویت نماید تا ضمن جلب اعتماد و رفع نگرانی‌های احتمالی آنها از طریق گفتگویی شفاف، همراهی و همکاری این کشورها را برای پیشبرد بهتر مذاکرات کنونی با آمریکا و حل‌وفصل موضوع هسته‌ای پیگیری نماید.

بدیهی است با رفع نگرانی‌ها و حل‌وفصل موضوع هسته‌ای و برداشته شدن تحریم‌ها، بستر مناسبی برای گسترش همکاری‌های متنوع تجاری اقتصادی ایران با آمریکا، اروپا، چین و روسیه و دیگر کشورهای جهان و اجرای پروژه‌های گوناگون در ایران که دربردارنده منافع مشترک و متقابل ایران و این کشورها خواهد بود، فراهم می‌گردد.

از طرف دیگر، همانگونه که در هفته های گذشته انجام شد، ایران می‌تواند از طریق همکاری بیشتر با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، به‌ویژه در زمینه بازرسی‌ها و ارائه گزارش‌های دقیق‌تر، بهانه نگرانی درباره غنی‌سازی را از کشورهای اروپایی بگیرد.

جداسازی مسائل هسته‌ای از غیرهسته‌ای، راهبرد دیگری در مواجهه با کشورهای اروپایی است؛ ایران باید در مذاکرات با این کشورها تأکید کند که مسائل غیرهسته‌ای، مانند مسائل حقوق بشری یا سیاست‌های منطقه‌ای، نباید به مذاکرات هسته‌ای گره بخورد و این امر می‌تواند موضوع مذاکراتی جداگانه در آینده و در حوزه های مختلف باشد. پیشبرد این بحث می تواند به‌گونه‌ای باشد که اروپا احساس کند ایران به نگرانی‌هایش توجه دارد، بدون آنکه مذاکرات هسته‌ای متوقف شود.

تعامل با افکار عمومی اروپا گام مهم دیگری در این زمینه است؛ در شرایطی که اپوزیسیون ایرانی خارج از کشور و رسانه های آنها به شدت جوی منفی و تیره از ایران در جامعه بین المللی به نمایش گذاشته اند، مقامات دستگاه دیپلماسی باید از ابزار دیپلماسی عمومی برای بهبود تصویر کشور در عرصه جهانی و به ویژه اروپا استفاده کنند. انتشار مقالات و مصاحبه‌های مقامات ایرانی در رسانه‌های معتبر اروپایی، برگزاری نشست‌های فرهنگی و علمی مشترک و دعوت از روزنامه‌نگاران اروپایی برای بازدید از ایران می‌تواند به کاهش سوءتفاهم‌ها کمک کند.

در نهایت باید گفت؛ در مقطع فعلی برای فراهم کردن مسیر شکل گیری یک توافق هسته ای قدرتمند و اثرگذار، ایران باید با اتخاذ دیپلماسی فعال، شفاف‌سازی رویکردهای خود، تقویت روابط اقتصادی و جداسازی مدبرانه مسائل هسته‌ای از غیرهسته‌ای، همراهی این کشورها را جلب کرده و از کارشکنی آنها جلوگیری کند. در این مسیر، ایجاد تعادل بین حفظ منافع و غرور ملی و ایجاد فضای اعتماد با اروپا حیاتی است. موفقیت در این امر نه‌تنها به پیشرفت مذاکرات هسته‌ای کمک می‌کند، بلکه می‌تواند جایگاه ایران را در نظام بین‌الملل تقویت کند.

0 Comments