جدیدترین مطالب

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»

چشم‌انداز تنش‌های ایران و آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پس از ماه‌ها جنگ و فشار اقتصادی، وضعیت ایران و آمریکا میان دو منطق متعارض قرار گرفته است؛ واشنگتن بر تشدید فشار برای کسب امتیاز تأکید دارد و تهران مذاکره تحت‌فشار را نمی‌پذیرد.

دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»

فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»

فرجام تنش‌زدایی هند و چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفت‌وگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راه‌حلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفت‌وگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، و شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین رسید.»

دکترین «بازدارندگی شناختی – فناورانه» در برابر ائتلاف جنگ نرم غرب و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گسترش هوش مصنوعی و عملیات نفوذ، میدان درگیری را از فضای فیزیکی به محیط ادراکی و الگوریتمی کشانده و بازدارندگی شناختی را به ضرورتی راهبردی تبدیل کرده است.

Loading

أحدث المقالات

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»

چشم‌انداز تنش‌های ایران و آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پس از ماه‌ها جنگ و فشار اقتصادی، وضعیت ایران و آمریکا میان دو منطق متعارض قرار گرفته است؛ واشنگتن بر تشدید فشار برای کسب امتیاز تأکید دارد و تهران مذاکره تحت‌فشار را نمی‌پذیرد.

دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»

فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»

فرجام تنش‌زدایی هند و چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفت‌وگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راه‌حلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفت‌وگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخست‌وزیر هند، و شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین رسید.»

دکترین «بازدارندگی شناختی – فناورانه» در برابر ائتلاف جنگ نرم غرب و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گسترش هوش مصنوعی و عملیات نفوذ، میدان درگیری را از فضای فیزیکی به محیط ادراکی و الگوریتمی کشانده و بازدارندگی شناختی را به ضرورتی راهبردی تبدیل کرده است.

Loading

اهداف رژیم اسرائیل از ارتکاب جنایت جنگی با حمله به نیروهای حافظ صلح در جنوب لبنان

۱۴۰۳/۰۷/۲۷ | خبر تاپ, سیاسی, گفتگو

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس حقوق بین‌الملل گفت: در صورت تشدید درگیری‌ها میان رژیم اسرائیل و حزب‌الله لبنان، به احتمال زیاد کشورهایی که اتباعشان در بین نیروهای صلح (یونیفل) هستند به سازمان ملل فشار می‌آورند که آنها را از منطقه خارج کند.

مهدی ذاکریان در در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی درباره حمله به نیروهای یونیفل در لبنان از سوی رژیم اسرائیل و اینکه ممکن است این حملات مصداق جنایت جنگی تعریف شود؟ گفت: این حملات مصداق جنایت جنگی است. اگر نیروهای حافظ صلح سازمان ملل مصونیت نداشته باشند، نتیجه‌اش این می‌شود که انسانیت و کرامت انسانی در خطر می‌افتد و این یعنی یک جنایت جنگی رخ داده و در این رابطه هیچ تردیدی وجود ندارد.

وی با اشاره به استدلال رژیم اسرائیل برای توجیه حملاتش در جنوب لبنان و هدف قرار دادن نیروهای حافظ صلح سازمان ملل اظهار داشت: مقامات رژیم اسرائیلی‌ها با مطرح کردن این بهانه که بقا و امنیت‌شان در خطر است، این حملات را به نوعی در قالب دفاع مشروع توجیه می‌کنند. آنها مدعی هستند که پشت نیروهای یونیفل، نیروهای حزب الله پناه گرفته‌اند.

این کارشناس حقوق بین‌الملل تصریح کرد: رژیم اسرائیل حملات اخیر به جنوب لبنان را که در بین آنها نیروهای یونیفل نیز هدف قرار گرفتند را با دو هدف انجام می‌دهد؛ اول، دستیابی به موقعیت برتر استراتژیک که برای رسیدن به این هدف تا نسل‌کشی و نقض قوانین بشردوستانه بین‌المللی هم پیش می‌رود و دیگری نشان دادن اراده‌اش به دنیا و منطقه که در حفظ موقعیت و برتری خود با کسی شوخی ندارد. رژیم اسرائیل در حملات خود به نیروهای یونیفل این دو هدف را همزمان دنبال کرده است.

ذاکریان درباره درخواست رژیم اسرائیل از سازمان ملل برای بیرون کشیدن نیروهای حافظ صلح از جنوب لبنان اظهار داشت: اینها نیروهایی هستند که از سوی شورای امنیت مسئولیت دارند و رژیم اسرائیل نمی‌تواند دستور خروج آنها را درخواست کند و فوری این درخواست اجرا شود، مگر اینکه شورای امنیت سازمان ملل تحت نظر و رای دبیرکل سازمان ملل و بر پایه قطعنامه شورای امنیت این کار را انجام دهد، در غیر این صورت انجام چنین درخواستی امکان‌پذیر نیست.

وی در پاسخ به اینکه چنانچه جان صلح‌بانان از سوی رژیم اسرائیل در خطر جدی قرار گیرد، احتمال خروج این نیروها وجود دارد؟ گفت: با بیشتر و جدی شدن خطر برای نیروهای یونیفل، آنها به احتمال زیاد به دستور سازمان ملل از منطقه خارج خواهند شد، چراکه این افراد تبعه کشورهایی هستند که شاید خواستار خروج اتباعشان از منطقه توسط سازمان ملل شوند. قطعا در صورت تشدید درگیری، کشورهایی که اتباعشان در بین نیروهای صلح هستند به سازمان ملل فشار می‌آورند که آنها را از منطقه خارج کند.

این استاد دانشگاه درباره اقدام شورای امنیت و مجمع عمومی برای تنبیه رژیم اسرائیل به دلیل حمله به نیروهای حافظ صلح اظهار داشت: سازمان ملل کارگزار دولت‌های عضو است و موقعیت سازمان ملل به طور مستقل محلی از اعراب ندارد. این کشورهای عضو هستند که باید خواستار تنبیه و توبیخ رژیم اسرائیل شوند، اگر کشورها تصمیم بگیرند که مانع اقدامات این رژیم شوند سازمان ملل آن را اجرا می کند، اما مساله اینجاست که آمریکا و برخی از دولت‌های اروپایی خواستار چنین موضوعی نیستند.

وی ادامه داد: اگر موضوع حمله رژیم اسرائیل به نیروهای یونیفل در شورای امنیت مطرح شود، آمریکا آن را وتو خواهد کرد، حتی اگر در بین نیروهای یونیفل اتباع خودشان نیز حضور داشته باشند.

ذاکریان درباره تشدید درگیری‌ها در منطقه به‌ویژه جنگ میان حزب‌الله و رژیم اسرائیل اظهار داشت: اگرچه مبارزه با اشغال‌گری و تعرض رژیم صهیونیستی از سوی جبهه مقاومت مهم است، اما شیوه عملیات و چگونگی اجرای آن مهم‌تر است که به سمتی نرود که اشغال‌گر در موقعیت برتر نسبت به جبهه مقاومت و مردم در منطقه قرار گیرد.

لازم به ذکر است که نیروهایی موقت سازمان ملل در لبنان،  یونیفیل (UNIFIL)، گروهی از نظامیان حافظ صلح سازمان ملل هستند که بر اساس تصمیم شورای امنیت سازمان ملل و صدور قطعنامه ۴۲۵ شورای امنیت و همچنین قطعنامه ۴۲۶ این سازمان در مارس ۱۹۷۸ به این منطقه اعزام شدند تا عقب‌نشینی رژیم اسرائیل از لبنان را تایید کرده، صلح و آشتی را به منطقه بازگردانند و به دولت لبنان کمک کنند تا نفوذ خود را در منطقه افزایش دهد. اولین گروه از سربازان یونیفل در ۲۳ مارس ۱۹۷۸ وارد منطقه شدند. اعزام این نیروها بخشی از عملیات حافظ صلح سازمان ملل در منطقه بود.

ذرواقع، یونیفل به ایجاد ثبات و آرامش در مناطق درگیر بین رژیم اسرائیل و لبنان کمک می‌کند و سعی دارد تا از بروز دوباره درگیری‌ها جلوگیری کند. هم‌چنین کمک به دولت لبنان در اعمال حاکمیت در جنوب لبنان و همکاری با دولت لبنان برای بازگرداندن کنترل و حاکمیت بر مناطق جنوبی کشور از دیگر اهداف این نهاد سازمان ملل است.

با گذشت زمان و به‌ویژه پس از جنگ ۳۳ روزه میان رژیم اسرائیل و حزب‌الله در سال ۲۰۰۶، مأموریت یونیفل گسترش یافت. قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت سازمان ملل که پس از این جنگ به تصویب رسید، مأموریت یونیفل را به روز کرد. بر اساس قطعنامه مذکور یونیفل به همکاری نزدیک با ارتش لبنان مشغول است تا اطمینان حاصل کند که آتش‌بس بین رژیم اسرائیل و حزب‌الله رعایت می‌شود. هم‌چنین یونیفل تلاش می‌کند تا منطقه‌ای خالی از نیروهای مسلح غیرقانونی در جنوب لبنان ایجاد کند، به‌ویژه در نزدیکی مرز با سرزمین‌های اشغالی.

یونیفل در ارائه کمک‌های بشردوستانه به جوامع محلی در جنوب لبنان نیر نقش دارد.

یونیفل متشکل از ۱۰ هزار نیروی صلح‌بان از کشورهای مختلف جهان است و در عملیات‌ مختلفی از جمله مین‌روبی، گشت‌زنی و کنترل مرزها شرکت دارند. همچنین یونیفل در تلاش است تا اعتمادسازی بین طرف‌های مختلف درگیر در منطقه را تقویت کند.

یونیفل در طول چند دهه حضور در منطقه  با چالش‌های زیادی روبرو بوده است، با این حال، همچنان به عنوان یکی از مهم‌ترین نیروهای حافظ صلح در منطقه شناخته می‌شود و نقش کلیدی در جلوگیری از تشدید تنش‌ها در مرزهای جنوبی لبنان و فلسطین اشغالی ایفا می‌کند.

ارتش رژیم صهیونیستی بامداد جمعه (20 مهر)، یک پست دیده‌بانی متعلق به یونیفل را در “ناقوره” هدف قرار داد که باعث زخمی شدن ۲ صلح‌بان سریلانکایی شد. حمله مشابه دیگری نیز روز پنج‌شنبه (۱۹ مهر) به زخمی شدن دو صلح‌بان دیگر منجر شده بود.

«بنیامین نتانیاهو»، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی در بیانیه‌ای خطاب به «آنتونیو گوترش» دبیرکل سازمان ملل متحد گفت: «زمان آن فرا رسیده است که یونیفل را خارج کنید.»

پیش از این نیز شورای امنیت با تاکید بر حمایت خود از یونیفل اعلام کرده بود: «نیروهای حافظ صلح و اماکن سازمان ملل هرگز نباید هدف حمله قرار گیرند.» شورای امنیت همچنین خواستار اجرای کامل قطعنامه ۱۷۰۱ خود شد که در سال ۲۰۰۶ با هدف حفظ صلح در مرز لبنان و سرزمین‌های اشغالی فلسطین به تصویب رسید. این شورا «نیاز به اقدامات عملی بیشتر برای دستیابی به این نتیجه را تشخیص داد»، اما جزئیات اجرایی کردن این موضوع را ارائه نکرد.

ژان پیر لاکروا، رئیس ماموریت حافظ صلح سازمان ملل نیز در این رابطه اعلام کرد که «با وجود درخواست‌هایی که از سوی نیروهای اسرائیلی برای تخلیه مواضع در مجاورت خط آبی صورت گرفته است، تصمیم گرفته شد که یونیفیل در حال حاضر در تمام قرارگاه‌های خود باقی بماند.»

اتحادیه اروپا نیز حملات به نیروهای حافظ صلح ملل متحد در لبنان را محکوم کرده و این اتهام رژیم اسرائیل را که سازمان ملل متحد این نیروها را برای ممانعت از عملیات علیه حزب‌الله در منطقه حفظ می‌کند، رد کرد.

هم‌چنین چهار کشور اروپایی ایتالیا، آلمان، انگلیس و فرانسه در بیانیه‌ای مشترک، خواستار توقف حملات نیروهای رژیم صهیونیستی به نیروهای حافظ صلح سازمان ملل مستقر در لبنان (یونیفل) شدند.

«استفان دوجاریک»، سخنگوی «آنتونیو گوترش» نیز در این رابطه گفت: دبیرکل سازمان ملل حملات رژیم صهیونیستی به پست‌های دیده‌بانی نیروهای صلح بان این سازمان در جنوب لبنان در روزهای گذشته که چندین تن از این نیروها را مجروح ساخت، محکوم و تاکید کرده که این حملات ممکن است مصداق ارتکاب “جنایت جنگی” باشند.

0 Comments