جدیدترین مطالب
نگاهی به روابط دفاعی اتحادیه اروپا-آمریکا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط امنیتی و دفاعی اتحادیه اروپا و آمریکا از دیرباز نقشی محوری در امنیت اروپا داشته است. واشنگتن از طریق ناتو، قابلیت‌های نظامی کلیدی و تضمین‌های امنیتی، به‌ویژه در زمینه اطلاعات، نظارت و شناسایی (ISR)، فرماندهی و کنترل، سوخت‌رسانی هوایی، ترابری راهبردی هوایی و حملات دوربرد، در اختیار اروپا قرار داده است.»
اصلاح نظم جهانی با تقویت نقش کشورهای جنوب
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تحولات در نظم جهانی، فرصت‌ها و چالش‌هایی را برای کشورهای جنوب جهان ایجاد می‌کند. نهادهایی که برای مدیریت روابط بین‌الملل در رابطه با امور مالی، امنیت، تجارت و دیپلماسی پس از جنگ جهانی دوم توسعه یافتند، هنوز هم کارآمد و مرتبط هستند اما ساختارهای اساسی آنها دیگر با توزیع جدید قدرت سازگار نیستند. با این حال، طی دو دهه گذشته، بسیاری از کشورها در آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و خاورمیانه از نظر اقتصادی قدرتمندتر شده‌اند، نفوذ بیشتری در روابط بین‌الملل کسب کرده‌اند و می‌توانند شبکه‌های جدیدی از همکاری ایجاد کنند. این تحولات فرصتی را برای ایجاد نهادهایی با نمایندگی بیشتر و موثرتر از آنچه امروز هستند، ایجاد می‌کند. با این حال، این امر مستلزم همکاری، غلبه بر خطوط تقسیم داخلی و حمایت از کشورهای کم‌درآمد است.»
أحدث المقالات
نگاهی به روابط دفاعی اتحادیه اروپا-آمریکا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط امنیتی و دفاعی اتحادیه اروپا و آمریکا از دیرباز نقشی محوری در امنیت اروپا داشته است. واشنگتن از طریق ناتو، قابلیت‌های نظامی کلیدی و تضمین‌های امنیتی، به‌ویژه در زمینه اطلاعات، نظارت و شناسایی (ISR)، فرماندهی و کنترل، سوخت‌رسانی هوایی، ترابری راهبردی هوایی و حملات دوربرد، در اختیار اروپا قرار داده است.»
اصلاح نظم جهانی با تقویت نقش کشورهای جنوب
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تحولات در نظم جهانی، فرصت‌ها و چالش‌هایی را برای کشورهای جنوب جهان ایجاد می‌کند. نهادهایی که برای مدیریت روابط بین‌الملل در رابطه با امور مالی، امنیت، تجارت و دیپلماسی پس از جنگ جهانی دوم توسعه یافتند، هنوز هم کارآمد و مرتبط هستند اما ساختارهای اساسی آنها دیگر با توزیع جدید قدرت سازگار نیستند. با این حال، طی دو دهه گذشته، بسیاری از کشورها در آفریقا، آسیا، آمریکای لاتین و خاورمیانه از نظر اقتصادی قدرتمندتر شده‌اند، نفوذ بیشتری در روابط بین‌الملل کسب کرده‌اند و می‌توانند شبکه‌های جدیدی از همکاری ایجاد کنند. این تحولات فرصتی را برای ایجاد نهادهایی با نمایندگی بیشتر و موثرتر از آنچه امروز هستند، ایجاد می‌کند. با این حال، این امر مستلزم همکاری، غلبه بر خطوط تقسیم داخلی و حمایت از کشورهای کم‌درآمد است.»
دکتر سعدالله زارعی در سمینار هویت های نوظهور و امنیت منطقه ای در غرب آسیا بررسی کرد
محور مقاومت و هویت نوظهور
شورای راهبردی آنلاین: ریاست موسسه مطالعات اندیشه سازان نور گفت: مسئله منطقه ما این نیست که یک قدرت جدید تحت نام «مقاومت» و با معرفی «ایران» شکل گرفته است. مسئله منطقه ما این است که این قدرت جدید نه در بستر و نه در چارچوب مفاهیم و نه در کارکرد قدرت‌های پیشین نیست.
آنچه در پی می آید، چکیده مقاله دکتر سعدالله زارعی است که در کارگروه سوم سمینار هویت های نوظهور و امنیت منطقه ای در غرب آسیا ارائه شد:
پیش از پیروزی انقلاب اسلامی، منطقه حد فاصل دریای عمان تا دریای مدیترانه به عنوان منطقه کانون تحولات سیاسی و فرهنگی و انرژی بین آمریکا و شوروی تقسیم شده بود و در این بین سهم آمریکا به خصوص در حوزه انرژی از شوروی بیشتر بود؛ کما اینکه تعدد پایگاه‌های نظامی آمریکا در این منطقه و انتقاد پیمان نظامی «سنتو» موقعیت ویژه‌ای به آمریکا داده بود و شاید بتوان با اندکی مسامحه گفت منطقه مورد اشاره در حد فاصل جنگ جهانی دوم تا پیروزی انقلاب اسلامی یعنی در حد فاصل 1324 تا 1357 در سیطره نظامی، سیاسی و اقتصادی آمریکا قرار داشت.
پیروزی انقلاب اسلامی در «ایران» هویت منطقه را تحت تأثیر جدی خود قرار داد و اینک 4 دهه پس از آن می‌توان گفت در این منطقه، شوروی و جایگرین او یعنی «فدراسیون روسیه» و ایالات متحده آمریکا، «جایگاه محوری» خود را از دست داده در بسیاری از کشورهای این حوزه فاقد توان تأثیرگذاری هستند و هم‌اینک به جای آنها قدرت‌های منطقه‌ای ایفای نقش می‌کنند که به طور خاص باید به ایران اشاره کرد. امروز ایران جایگاه مستحکمی در منطقه دارد. بر این اساس «جرج فریدمن» در جریان کنفرانسی در قزاقستان تصریح کرد: ایران جایگاه مستحکمی در منطقه دارد و هیچ چیز نمی‌تواند تغییری در آن ایجاد کند. این موقعیت البته علاوه بر آنکه بر بنیان توانمندی‌های ذاتی، ژئوپلیتیکی و ژئوفرهنگی ایران استوار است به جبهه‌ای که ایران کانون آن شناخته می‌شود وابسته است.
کشوری که در کانون تعدادی از کشورهای همگرا قرار می‌گیرد دارای ثبات در داخل و توانمند در ایفای مسئولیت‌های برون‌مرزی‌اش به حساب می‌آید؛ چه اینکه وقتی کشوری با تعدادی از کشورهای همگرا، یک «بلوک» تشکیل می‌دهد می‌تواند بسیاری از نیازمندی‌های داخلی را خود تأمین نماید و در بستر تحولات بین‌المللی به طور طبیعی و حذف‌ناپذیر ایفای نقش نماید.
مسئله منطقه ما این نیست که یک قدرت جدید تحت نام «مقاومت» و با معرفی «ایران» شکل گرفته است. مسئله منطقه ما این است که این قدرت جدید نه در بستر و نه در چارچوب مفاهیم و نه در کارکرد قدرت‌های پیشین نیست. قدرت‌های پیشین ذیل عنوان «هژمونی» یا قدرت اجبار تعریف می‌شوند و مشروعیت اقدامات به ذات قدرت اجبارگر بازمی‌گردد اما در اینجا قدرت مقاومت براساس نیاز کشورها و دولت‌هایی که به آن می‌پیوندند و براساس تأمین آن نیاز صورت می‌گیرد. در این جا تحمیل و اجبار معنای ندارد و توافق و تفاهم بر مبنای کمک به طرف ضعیف‌تر در کانون توجه است و از این رو چنین قدرتی از مانایی بیشتری برخوردار است.
0 Comments