از سال ۲۰۱۵ که دیوید کامرون، نخست وزیر پیشین از حزب محافظه‌کار، موضوع به همه پرسی گذاشتن خروج از اتحادیه اروپا را مطرح کرد،‌ انگلستان وارد یک فضای سیاسی جدید متفاوت از سال‌های قبل شد. رای اکثریت مردم انگلستان به خروج از اتحادیه اروپا در سال ۲۰۱۶ باعث شد دیوید کامرون طرفدار باقی ماندن در اتحادیه اروپا جای خود را به ترزا می بدهد. ترزا می در دوران سه ساله حکومتش کوشید خروج آرام و کم تنشی را از اتحادیه اروپا مدیریت کند. اما جریان طرفدار خروج سخت از اتحادیه اروپا به رهبری بوریس جانسون باعث شدند تا تلاش‌های ترزا می در خصوص خروج نرم از اتحادیه اروپا تحقق پیدا نکند و ترزا می نیز در سال ۲۰۱۹ جای خود را به بوریس جانسون داد.

بوریس جانسون اگرچه موفق شد به توافقی با بروکسل برای خروج از اتحادیه اروپا دست پیدا کند اما این توافق چالش‌های جدی را در روابط با اتحادیه اروپا پس از خروج انگلیس از این اتحادیه ایجاد کرد. بحران کرونا، سپس پیامدهای حمله روسیه به اوکراین و رسوایی‌های سیاسی‌ای که جانسون از خود به جای گذاشت شکاف عمیقی در حزب محافظه‌کار ایجاد کرد. نظرسنجی‌ها نشان می‌داد که بوریس جانسون و حزب وی در شرایط سختی قرار دارند و ادامه نخست‌وزیری جانسون می‌توانست شکست سختی را برای این حزب در انتخابات آتی به همراه داشته باشد. جانسون با ثبت رکوردهای جدیدی در حکمرانی در عرصه سیاسی انگلستان مجبور به کناره‌گیری از مقام نخست وزیری شد و رقابت سختی میان نامزدهای جانشینی جانسون در حزب محافظه‌کار شکل گرفت. در نهایت این لیز تراس بود که توانست ۱۰ رقیب خود را در رقابت‌های درون حزبی کنار بزند و چند روز ‍پیش از مرگ ملکه الیزابت به نخست‌وزیری انتخاب شود.

لیز تراس در رقابت‌های درون حزبی برای رسیدن به مقام نخست‌وزیری وعده‌های بسیاری داد که یکی از مهمترین آنها کاهش مالیات‌ها بود. اما پس از اینکه تراس موفق به جلب حمایت اکثریت اعضای حزب محافظه‌کار شد با مخالفان سرسختی در پیگیری وعده‌هایش مواجه گردید.

کاهش ۴۵ میلیارد دلاری مالیات‌ّها برای تامین کمک به اقشار ضعیف انگلستان در شرایطی که این کشور با تورم کم سابقه‌ای در ۴ دهه گذشته مواجه است باعث شد برخی نگران این موضوع شوند که وعده‌های خانم تراس کسری بودجه زیادی را به دولت لندن تحمیل کند. لذا اکثریت اعضای محافظه‌کار با برنامه‌های تراس مخالفت کردند. در نتیجه این مخالفت‌ها، خانم تراس مجبور به کنار گذاشتن یکی از یاران وفادارش از وزارت دارایی انگلستان شد و جرمی هانت، منتقدترین سیاستمدار محافظه‌کار را به عنوان جانشین وزیر دارایی مستعفی انتخاب کرد. اما انتخاب جرمی هانت نیز نتوانست موقعیت شکننده خانم تراس را تثبیت کند و او با صداهای مخالف برای استعفا از مقامش مواجه شد. تراس می‌دانست که با این مخالفت‌ها امکان تحقق برنامه‌های اقتصادی خود را ندارد و با ثبت کوتاه‌ترین عمر یک نخست‌وزیر در تاریخ انگلستان از مقامش استعفا داد.

با کناره‌گیری خانم تراس از مقام نخست‌وزیری، رقابت‌های درون حزبی برای انتخاب جانشین وی آغاز شده است و این رقابت‌ها شکاف داخل حزب محافظه‌کار را بیشتر خواهد کرد. همچنین هر کسی جانشین تراس شود با چالش‌های سختی در جهت کاهش تورم، مدیریت بحران انرژی، جلب رضایت مردم و اعتصاب و تظاهرات‌های گسترده‌ای مواجه خواهد بود. آقای کی‌یر استارمر، رهبر حزب کارگر اعلام کرده است «شرایط انگلستان به صورتی است که حزب محافظه‌کار توان اداره کشور را ندارد و چاره‌ای جز برگزاری انتخابات زودهنگام نیست.» این در حالی است که اگر انتخابات زودهنگام برگزار شود با توجه به نتایج نظرسنجی‌ها، شکست حزب محافظه‌کار قطعی خواهد بود. فاصله حزب محافظه‌کار با حزب کارگر در نظرسنجی‌ها بیش از ۲۰ درصد است. پیش از این در روزهای پایانی نخست‌وزیری بوریس جانسون، محافظه‌کاران مخالف وی اعلام کرده بودند که تلاش‌شان برای برکناری جانسون فقط با این هدف است که حزب محافظه‌کار با فاصله کمی از حزب کارگر شکست بخورد و اعتبار این حزب با شکست سنگین در انتخابات آتی آسیب نبیند.