در خلاصه‌ای از مذاکرات این نشست کارشناسی که در وب‌سایت اندیشکده «شورای آتلانتیک» منتشر شد، آمده است: روسیه همچنان تهدیدی برای آمریکا و اروپا محسوب می‌شود که باید با قدرت و اراده با آن مقابله کنند. اقدامات بدخواهانه روسیه، از جمله تهاجم تمام عیار به اوکراین، در صورت عدم کنترل، به منافع سیاسی، نظامی و اقتصادی آمریکا در اروپا، خاورمیانه و آسیا ضربه خواهد زد. دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا این فرصت را دارد که کمپین فشار موثرتری را علیه روسیه به راه بیندازد و به دنبال پایان دادن به این جنگ باشد. چنین اقدامی تلاش‌های روسیه و متحدانش را خنثی خواهد کرد.

یک راهبرد برنده مستلزم تامین امنیت اوکراین و عضویت نهایی این کشور در ناتو و اتحادیه اروپا است. اوکراین آشکارا تمایلش را برای پیوستن به مذاکرات پایان جنگ اعلام کرده است، اما مقامات ارشد دولت روسیه پیشنهادات برای مذاکرات را رد کرده‌اند. منافع آمریکا در صورتی پیش خواهد رفت که اوکراین آزاد و مستقل باقی بماند و روسیه در جنگ با شکست روبرو و از تجاوزات آن در آینده جلوگیری شود.

توصیه‌هایی که در این نشست برای دولت بعدی آمریکا ارائه شد، عبارتند از:

• آتش بس زودهنگام در خطوط مقدم فعلی می‌تواند جنگ شدید را به حالت تعلیق درآورد، اما باید شامل مقرراتی باشد که امنیت اوکراین را تامین کند. آتش بس باید توسط نیروهایی که در میدان نبرد مستقر هستند، اجرا شود. اعضای اروپایی ناتو باید با حمایت آمریکا رهبری در این زمینه را به دست بگیرند.
• تضمین‌های دفاعی یک پیش‌نیاز برای پایان دائمی جنگ خواهد بود. بهترین راه برای تضمین حاکمیت و امنیت اوکراین عضویت نهایی آن در ناتو است. پیوستن اوکراین به ناتو نباید موضوع مذاکره با روسیه باشد، بلکه باید بین آمریکا، متحدانش در ناتو و اوکراین حل و فصل شود.
• ناتو می‌تواند با استفاده از منابع، روحیه قوی برای نبرد، فناوری نظامی پیشرفته و ارتش مجرب خود از اوکراین حمایت کند. این ارتش، اگرچه قدرتمندترین ارتش اروپا در خارج از روسیه است، اما باید با حمایت خارجی تقویت شود. افزایش قابلیت‌ نیروهای نظامی اروپایی می‌تواند حمایت بیشتری را که اوکراینی‌ها برای جلوگیری از جنگ در آینده به آن نیاز دارند، فراهم کند. تسلیحات آمریکایی برای این امر ضروری خواهد بود.
• همانند آلمان غربی که در سال 1955 به ناتو ملحق شد، ضمانت دفاعی ناتو فقط برای بخشی از خاک اوکراین اعمال خواهد شد که تحت کنترل دولت اوکراین است. آمریکا باید درخواست روسیه برای بی‌طرفی اجباری و خلع سلاح اوکراین را رد کند.
• آمریکا و اروپا نباید ادعاهای روسیه در مورد خاک اوکراین را به رسمیت بشناسند و نباید هرگونه تغییر در مرزها با توسل به زور را بپذیرند. این اقدام هماهنگ با سوابق تاریخی مانند دکترین استیمسون 1932 (منچوری)، بیانیه ولز 1940 (کشورهای بالتیک) و بیانیه پمپئو در سال 2018 (کریمه) است.
• اوکراین به عنوان یکی از اعضای ناتو، متعهد خواهد شد که تمامیت ارضی خود در مرزهای شناخته شده بین‌المللی خود را با روش‌های صلح‌آمیز و دیپلماتیک احیا کند. قبل از الحاق این کشور به ناتو، متحدان اقدامات بیشتری را برای ادغام اوکراین در این ائتلاف انجام خواهند داد. این اقدامات شامل اعطای کرسی دائم به اوکراین در شورای آتلانتیک شمالی و دادن مجوز پیوستن به کمیته نظامی به یک ژنرال اوکراینی است.
• اروپا باید برای امنیت اوکراین و امنیت خود اقدامات بیشتری انجام دهد. آمریکا و اروپا باید فعالیت‌ها و سرمایه‌گذاری‌های مشترک در صنایع دفاعی خود را تقویت کنند.
• آمریکا و متحدانش برای مهار روسیه به سیاستی جدید نیاز دارند که شامل حفظ کنترل بر دارایی‌های مستقل روسیه و حفظ محدودیت‌های فناوری و احتیاط در لغو تحریم ها است. اتکا به انرژی یا سایر منابع روسیه نباید دوباره اتفاق بیفتد. متحدان باید آماده باشند تا فشار اقتصادی را تشدید و در صورت نقض شرایط آتش‌بس، روسیه را مجبور به پرداخت بهای آن کنند.
• اقداماتی که به آن اشاره شد، می‌تواند حمایت لازم را در افکار عمومی اوکراین به دست آورد. این اقدامات می‌تواند صلح را برای اروپا به ارمغان آورد، امنیت و رفاه آمریکا و متحدانش را ارتقا بخشد، متجاوزان احتمالی را متوقف کند، و رهبری جهانی آمریکا را احیا کند: این یک راهبرد موثر و برنده خواهد بود.