شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
فدریکا موگرینی، رئیس سیاست خارجی اتحادیه اروپا، بعد از برگزاری دیدار وزیران در قالب کشورهای گروه ١+٥ میان چین، فرانسه، آلمان، روسیه، بریتانیای کبیر، امریکا و ایران به صراحت، اعلام کرد که تمامی طرفین اجرای کامل توافق هسته ای و نبود کمترین نقضی را پذیرفته اند. موگرینی اعلام کرد که برنامه جامع اقدامات مشترک (برجام) در راستای اجرای اهداف اعلام شده است و «ضرورتی برای بازبینی جزئیات این توافق نیست». به گفته او، مسائل خارج از چارچوب این توافق، باید «در قالب ها و اجلاس های گوناگون حل و فصل شوند».
رکس تیلرسون، وزیر امور خارجه امریکا، نیز در نشست وزیران شرکت داشت و اعلام کرد که ایران «از نقطه نظر فنی، شرایط توافق هسته ای را اجرا می کند»، اما دونالد ترامپ مانند سابق، در رابطه با اجرای این توافق و دقت در اجرای مفاد آن نگرانی هایی دارد.
دیدار در سطح وزیران در روز ٢٠ ماه سپتامبر، در چارچوب مجمع عمومی سازمان ملل متحد برگزار شد. در روز ١٩ ماه سپتامبر، دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریکا، در سخنرانی خود، توافق هسته ای با ایران را یکی از «بدترین توافق های یک جانبه» و «ننگی برای امریکا» خواند. ترامپ اشاره ای نکرد که آیا او در روز ١٥ اکتبر، در برابر کنگره این توافق را تائید خواهد کرد یا خیر، اما گفت که واشنگتن نمی تواند این توافق را که «می تواند تامین کننده پوششی باشد برای توسعه احتمالی برنامه هسته ای ایران»، اجرا کند. چندی بعد، در روز ٢٠ ماه سپتامبر، ترامپ به خبرنگاران خبر داد که در خصوص چگونگی برخورد خود با این توافق به قراری رسیده است، اما نگفت که قرار وی دقیقا چیست. اگرچه، عدم تائید باعث لغو توافق هسته ای برجام نمی شود، اما کنگره را از امکان اجرای مجدد تحریم ها که به سرعت و در چارچوب توافق هسته ای لغو شده بودند، برخوردار می کند. با توجه به تفسیرهای پیشین ترامپ، واضح است که او به رغم حمایت بین المللی و رعایت مفاد توافق هسته ای توسط ایران که مقامات رسمی امریکا نیز آن را تصریح کرده اند، نمی خواهد این توافق را تائید کند.
یک روز بعد از سخنرانی ترامپ، ژنرال جان هیتن، فرمانده نیروهای استراتژیک امریکا، گفت که ایران از چارچوب محدودیت های برجام خارج می شود. هیتن در سخنرانی روز ٢٠ ماه سپتامبر خود در انستیتوی هادسون، در رابطه با برنامه های موشک های بالستیک ایران ابراز نگرانی کرد که مشمول مفاد توافق هسته ای نمی شود، اما قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد که این توافق را تصویب کرده است، این قبیل برنامه ها را محدود می کند.
یاران واشنگتن در مذاکرات مجمع عمومی سازمان ملل متحد خواستار اجرای کامل توافق هسته ای شده اند. امانوئل ماکرون، رئیس جمهور فرانسه، در جریان سخنرانی خود در روز ١٩ ماه سپتامبر، همراه با استدلال های جدی به نفع حفظ توافق هسته ای، خاطر نشان کرد که این توافق «برای حفظ صلح ضروری است» و «عدم اجرای توافق هسته ای با ایران، قرار بی مسئولانه ای خواهد بود».
در همان روز، امانوئل ماکرون در مصاحبه ای با شبکه تلویزیونی «سی ان ان» گفت که برای ترامپ، خروج از توافق هسته ای «اشتباه بزرگی» خواهد بود و وعده داد که رئیس جمهور امریکا را در خصوص ضرورت همکاری مشترک با هدف همگون سازی توافق هسته ای برای حل و فصل مسائلی نظیر، برنامه طراحی موشک های بالستیک متقاعد کند.
ترزا می، نخست وزیر بریتانیای کبیر، نیز در دیدار دو جانبه خود با ترامپ در روز ٢٠ ماه سپتامبر، به مساله پیرامون توافق هسته ای اشاره کرده و «بر پایبندی قاطعانه بریتانیای کبیر به توافق هسته ای» و اهمیت مهم و حیاتی این توافق برای امنیت منطقه تاکید کرد.
حمایت بین المللی از این توافق، عامل مهم برای [آقای] حسن روحانی بوده است. رئیس جمهور ایران در سخنرانی خود در سازمان ملل متحد مورخ ٢٠ ماه سپتامبر، گفت که با توجه به ماهیت چند جانبه توافق هسته ای و تصویب آن از سوی شورای امنیت، «این توافق به جامعه بین المللی تعلق دارد». رئیس جمهور ایران در ادامه، افزود که این توافق می تواند «الگوی جدیدی باشد برای همکاری و تعامل های جهانی بر پایه جذب سازنده و متقابل طرفین». [آقای] روحانی خاطر نشان کرد که ایران «نخستین کشور نقض کننده توافق هسته ای نخواهد بود، اما در برابر نقض آن از سوی هر یک از طرفین قاطعانه واکنش نشان خواهد داد». وی اعلام کرد که اگر این توافق «از سوی تازه واردان ناهنجار به عرصه سیاست جهانی نابود شود»، «بسیار تاسف بار خواهد بود».
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، نیز با اعلام این که سیاست اسرائیل در قبال توافق هسته ای در «اصلاح و یا فسخ آن» خلاصه می شود، انتقادات ترامپ را تکرار کرد. در روز ١٠ ماه سپتامبر، او خبر داد که بازبینی و اصلاح توافق هسته ای به معنای بررسی تاسیسات نظامی و «حذف مفاد پیرامون مدت زمان اجرای برخی مفاد این توافقنامه» می باشد.
رکس تیلرسون، وزیر امور خارجه امریکا، نیز خاطر نشان کرده که مفاد دارای تاریخ زمان عملکرد، «مانع از پیشرفت می شوند». در روز ٢٠ سپتامبر، او اعلام کرد که اگر واشنگتن از توافق هسته ای با ایران جانبداری کند، در آن صورت این مفاد باید تغییر کنند. برخی از محدودیت ها بعد از ٢٥ – ١٠ سال آینده پایان می یابند، اما برخی از محدودیت هایی که به عنوان موانعی برای ساخت سلاح هسته ای می باشند، ماهیت دائمی دارند. هر گونه تلاشی در راستای توسعه این محدودیت ها مستلزم تثبیت و حمایت از این توافق است و نه، فسخ و تلاش برای بازبینی آن با هدف دستیابی به توافق جدید
0 Comments