جدیدترین مطالب

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

تنش‌زدایی در روابط دهلی‌نو و باکو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر وزیر امور خارجه هند به باکو، پس از تنش‌های ناشی از حمایت جمهوری آذربایجان از پاکستان، تلاشی برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع مشترک دو کشور محسوب می‌شود.

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

اجلاس سران روسیه و آفریقا؛ گسترش تعاملات با دستاوردهای محدود

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «حضور روسیه در آفریقا طی سال‌های اخیر گسترش یافته، اما همکاری‌های روسیه با آفریقا در حوزه‌هایی فراتر از امنیت همچنان از نظر دامنه و میزان پیشرفت نامتوازن و دستاوردهای اقتصادی آن محدود است. سومین اجلاس سران روسیه و آفریقا که ابتدا قرار بود در لیبی برگزار شود، روزهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر در مسکو برگزار شد. کرملین این نشست را آزمونی برای سنجش نفوذ فزاینده روسیه در قاره آفریقا می‌داند.»

Loading

أحدث المقالات

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

تنش‌زدایی در روابط دهلی‌نو و باکو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر وزیر امور خارجه هند به باکو، پس از تنش‌های ناشی از حمایت جمهوری آذربایجان از پاکستان، تلاشی برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع مشترک دو کشور محسوب می‌شود.

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

اجلاس سران روسیه و آفریقا؛ گسترش تعاملات با دستاوردهای محدود

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «حضور روسیه در آفریقا طی سال‌های اخیر گسترش یافته، اما همکاری‌های روسیه با آفریقا در حوزه‌هایی فراتر از امنیت همچنان از نظر دامنه و میزان پیشرفت نامتوازن و دستاوردهای اقتصادی آن محدود است. سومین اجلاس سران روسیه و آفریقا که ابتدا قرار بود در لیبی برگزار شود، روزهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر در مسکو برگزار شد. کرملین این نشست را آزمونی برای سنجش نفوذ فزاینده روسیه در قاره آفریقا می‌داند.»

Loading

جنگ علیه ایران، نابودگر منطق راهبردی توافقات ابراهیم

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافقات ابراهیم نمی‌توانند صلح به ارمغان بیاورند، زیرا ریشه اصلی بی‌ثباتی در خاورمیانه را نادیده می‌گیرند.»

عبدالرحیم شلبی، سفیر پیشین مصر و معاون وزیر امور خارجه، با ۳۷ سال سابقه خدمت دیپلماتیک در تحلیلی که در وب‌سایت «Responsible Statecraft» منتشر شد، نوشت: پیمان‌های ابراهیم به دنبال موفقیتی بودند که دهه‌ها مذاکره در رسیدن به آن ناکام مانده بود. این تلاش با جدا کردن مسئله عادی‌سازی روابط اعراب با اسرائیل از مسئله فلسطین، از مفهوم بنیادین ابتکار صلح عربی ۲۰۰۲ که به صراحت عادی‌سازی را به ایجاد دولت فلسطینی در مرزهای ۱۹۶۷ آن گره زده بود، عبور کرد. توافقات ابراهیم هیچ تلاشی برای بحث یا تعدیل این اصل نکردند؛ بلکه در عوض، آن را به طور کامل کنار گذاشتند.

این رویکرد آمریکایی بر پایه تبادل منافع استوار بود. امارات و بحرین تضمین‌های امنیتی‌ای را که مدت‌ها برای محافظت از خود در برابر ایران به دنبال آن بودند، به همراه چشم‌انداز همکاری نظامی و فناوری با اسرائیل به دست آوردند. مراکش نیز به رسمیت‌شناختن حاکمیتش بر صحرای غربی توسط  آمریکا را به دست آورد که خواسته دیرینه رباط را برآورده کرد. سودان نیز  به دنبال خارج شدن از فهرست حامیان تروریسم توسط واشنگتن و پایان دادن به انزوای اقتصادی و مالی بود که سالها بر این کشور سنگینی می‌کرد. هر طرفی خواسته‌های خود را داشت و واشنگتن آماده بود هزینه سیاسی تأمین آنها را بپردازد.

موضع کشورهایی که از پیوستن به این توافقات خودداری کردند نیز آموزنده بود. عربستان به یک اصل صریح پایبند ماند: بدون مسیر روشن به سوی یک دولت فلسطینی، عادی‌سازی روابط با اسرائیل ممکن نیست. این پادشاهی نمی‌توانست از این موضع عدول کند، زیرا از پیامدهایی که چنین تغییری بر جایگاهش در جهان عرب و اسلام می‌گذاشت، آگاه بود.

قطر و عمان نیز ملاحظات خاص خود را داشتند. هر دو کشور مشروعیت خود در منطقه را از توانایی خود در حفظ کانال‌های ارتباطی باز با طیف گسترده‌ای از طرف‌ها، چه آمریکا، چه ایران یا سایر قدرت‌های خاورمیانه، کسب می‌کنند. پیوستن به توافقات ابراهیم می‌توانست این مزیت ژئوپلیتیک را تضعیف کند یا حتی از بین ببرد.

کویت نیز رویکردش را بر پایه تعهد محکم قانون‌اساسی و سیاسی استوار و در چندین نوبت اعلام کرد که آخرین کشور عربی خواهد بود که با اسرائیل روابط دیپلماتیک برقرار می‌کند.

توافقات ابراهیم نه تنها مسئله فلسطین را کنار گذاشت، بلکه این پیام را نیز القا کرد که این مسئله دیگر در صدر اولویت‌های منطقه‌ای قرار ندارد. هنگامی که گروه‌های فلسطینی موج عادی‌سازی را از ابوظبی تا رباط مشاهده کردند، پیامی که دریافت کردند روشن بود: جهان عرب در حال حرکت به جلو و آرمان فلسطین در حال محو شدن است.

حملات ۷ اکتبر حماس را عمدتاً می‌توان به عنوان ردی خشن از این مسیر درک کرد. گروه‌های مسلح فلسطینی دیدند که روند رویدادها در حال کمرنگ کردن مسئله فلسطین و خارج کردن آن از دستور کار منطقه‌ای و بین‌المللی است. آنها راهی جز یک شوک عظیم برای متوقف کردن این مسیر ندیدند؛ شوکی که منطقه را تا بنیان لرزاند. در نهایت، این شوک پیامدهای فاجعه‌باری داشت که در سراسر منطقه طنین‌انداز شد و غزه سنگین‌ترین هزینه را پرداخت کرد.

اما این رویدادها حقیقتی بنیادین را آشکار ساخت: هر نظام منطقه‌ای که سعی در عبور از مسئله فلسطین داشته باشد، شکننده است و نقاط ضعف آن به سرعت نمایان می‌شود. تراژدی غزه دردناک‌ترین اثبات این واقعیت بود.

سپس جنگ ایران در سال ۲۰۲۶ و توافقات ناشی از آن رخ داد که تغییر مهمی را آشکار ساخت. اکنون روشن شده است که تضمین‌های امنیتی زیربنای توافقات ابراهیم بسیار کمتر از آنچه در ابتدا به نظر می‌رسید، مستحکم بوده و تلاش‌های پیشین برای مهار ایران در دستیابی به اهداف خود ناکام مانده است. در واقع، جنگ نشان داد که ایران به یک قدرت پیشرو در خاورمیانه تبدیل شده است که نمی‌توان آن را از هر چارچوب امنیتی در خلیج فارس حذف کرد. در پی این جنگ، این پیمان‌ها یکی از مهم‌ترین توجیهات راهبردی خود را از دست داده‌اند: این باور که چتر امنیتی آمریکا به تنهایی می‌تواند امنیت و ثبات را برای متحدانش در منطقه فراهم آورد.

فروپاشی این پایه راهبردی توافقات ابراهیم نباید باعث شگفتی شود. برای کسانی که معتقدند صلح واقعی تنها پس از حل عادلانه مسئله فلسطین حاصل می‌شود، این واقعیت دلیلی برای نگرانی نیست، بلکه یادآور آن است که بنایی که بر پایه‌ای نادرست ساخته شود، دوامی نخواهد داشت. امروز، دیگر پرسش این نیست که چه چیزی را از دست دادیم، بلکه مساله این است که چه کسی از مسیر قدیمی بهره برد.

باور بر این است که یهودیان و اعراب به ترتیب از اسحاق و اسماعیل، دو پسر اول ابراهیم هستند. فرزندان اسرائیلی اسحاق پشت میز مذاکره نشستند، در حالی که فرزندان فلسطینی اسماعیل بیرون ماندند. این فقط یک مساله جزئی در روند تدوین این پیمان‌ها نبود، بلکه یک نقص اساسی بود که از همان ابتدا آن را محکوم به شکست کرد. آنچه پس از آن دیدیم، پیامد طبیعی همین نقص بود.

امروز، یافتن یک چارچوب جدید امری ضروری شده است؛ چارچوبی که شاید بتوان آن را «توافقات پسران ابراهیم» نامید. هدف در اینجا صرفاً یک نام جدید نیست، بلکه فلسفه‌ای متفاوت است که بر یک حقیقت اساسی استوار است: هر صلحی که شایسته نام ابراهیم باشد، باید هر دو طرف، هر دو قوم، و حقوق هر دو طرف بر سرزمین و کرامت را به رسمیت بشناسد. نتیجه اینکه ایجاد یک مسیر جدی به سوی تشکیل دولتی فلسطینی، یک هدیه نیست، بلکه ستونی غیرقابل انکار است که هر صلح پایداری بر آن استوار خواهد بود.

0 Comments