جدیدترین مطالب

ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن

شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیش‌بینی می‌کند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهت‌هایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانی‌های امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعال‌تر کردن این سازوکار است.

تاب‌آوری راهبردی ایران در برابر تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی و بازآرایی معادلات در منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سیاستگذاران کشورهای حاشیه خلیج(فارس) در محافل خصوصی به این نتیجه رسیده اند که ایران با وجود تمام خساراتی که در جنگ با آمریکا و اسرائیل متحمل شده، این جنگ را از نظر راهبردی نباخته است.»

مواد خام کمیاب به‌مثابه سلاح ژئواقتصادی؛ راهبرد چین و چالش‌های پیش‌روی اروپا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «کاهش شدید صادرات مواد خام کمیاب از سوی چین به تقریباً همه کشورها در سال ۲۰۲۵، موقعیت اروپا، آمریکا و دیگر کشورها را در روابطشان با پکن به‌شدت تضعیف کرده است. این مواد، پایه صنایع غیرنظامی و دفاعی محسوب می‌شوند و تولید تجهیزات پزشکی، شبکه‌های انرژی، سامانه‌های تسلیحاتی و بسیاری از کالاهای ضروری به آنها وابسته است.»

بلاتکلیفی جهان جنوب در رهبری برای حکمرانی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: با توجه به گسترش اعضای بریکس و افزایش تردید در مورد نهادهای تحت رهبری غرب، بار دیگر در محافل سیاستگذاری، اندیشکده‌ها و مناظرات دانشگاهی پرسشی آشنا مطرح شده است: چه کسی باید رهبری جهان جنوب را بر عهده گیرد؟ این پرسش با ورود نظم لیبرال بین‌المللی به یکی از عمیق‌ترین بحران‌های دهه‌های اخیر، فوریت یافته است. بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید فشار بر نهادهای چندجانبه‌ای را که در پی سال‌ها چندپارگی ژئوپلیتیک تضعیف شده‌اند، تشدید کرده است. تحلیلگران به‌طور فزاینده‌ای هشدار می‌دهند که الگوی حکمرانی پس از جنگ سرد در حال فرسایش است؛ از فلج شدن مذاکرات اقلیمی جهانی گرفته تا احیای یکجانبه‌گرایی تجاری و کاهش اعتماد به نهادهای تحت رهبری غرب. اگر قدرت‌های سنتی غربی در حال عقب‌نشینی از نهادهایی هستند که خودشان ساخته‌اند، پس چه کسی جای آنها را خواهد گرفت؟

هدف ترکیه از رونمایی موشک جدید قاره‌پیما و کاربرد آن؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «اگر قرار باشد تنها یک رویداد نمایانگر دنیای جدیدی باشد که با فروپاشی تدریجی «نظم بین‌المللی لیبرال» و تغییر موازنه قدرت جهانی در حال شکل‌گیری است — نظمی که بر قدرت نظامی آمریکا، اتحادهای غربی و تجارت آزاد مبتنی بر قواعد استوار بود — آن رویداد نه تنش‌های مربوط به تنگه هرمز است و نه انتشار اسناد جنجالی دولت آمریکا درباره سفینه‌های فضایی؛ بلکه رونمایی ترکیه از یک موشک بالستیک قاره‌پیما در نمایشگاه دفاعی و هوافضای SAHA 2026 در استانبول است.

Loading

أحدث المقالات

ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن

شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیش‌بینی می‌کند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهت‌هایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانی‌های امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعال‌تر کردن این سازوکار است.

تاب‌آوری راهبردی ایران در برابر تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی و بازآرایی معادلات در منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سیاستگذاران کشورهای حاشیه خلیج(فارس) در محافل خصوصی به این نتیجه رسیده اند که ایران با وجود تمام خساراتی که در جنگ با آمریکا و اسرائیل متحمل شده، این جنگ را از نظر راهبردی نباخته است.»

مواد خام کمیاب به‌مثابه سلاح ژئواقتصادی؛ راهبرد چین و چالش‌های پیش‌روی اروپا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «کاهش شدید صادرات مواد خام کمیاب از سوی چین به تقریباً همه کشورها در سال ۲۰۲۵، موقعیت اروپا، آمریکا و دیگر کشورها را در روابطشان با پکن به‌شدت تضعیف کرده است. این مواد، پایه صنایع غیرنظامی و دفاعی محسوب می‌شوند و تولید تجهیزات پزشکی، شبکه‌های انرژی، سامانه‌های تسلیحاتی و بسیاری از کالاهای ضروری به آنها وابسته است.»

بلاتکلیفی جهان جنوب در رهبری برای حکمرانی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: با توجه به گسترش اعضای بریکس و افزایش تردید در مورد نهادهای تحت رهبری غرب، بار دیگر در محافل سیاستگذاری، اندیشکده‌ها و مناظرات دانشگاهی پرسشی آشنا مطرح شده است: چه کسی باید رهبری جهان جنوب را بر عهده گیرد؟ این پرسش با ورود نظم لیبرال بین‌المللی به یکی از عمیق‌ترین بحران‌های دهه‌های اخیر، فوریت یافته است. بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید فشار بر نهادهای چندجانبه‌ای را که در پی سال‌ها چندپارگی ژئوپلیتیک تضعیف شده‌اند، تشدید کرده است. تحلیلگران به‌طور فزاینده‌ای هشدار می‌دهند که الگوی حکمرانی پس از جنگ سرد در حال فرسایش است؛ از فلج شدن مذاکرات اقلیمی جهانی گرفته تا احیای یکجانبه‌گرایی تجاری و کاهش اعتماد به نهادهای تحت رهبری غرب. اگر قدرت‌های سنتی غربی در حال عقب‌نشینی از نهادهایی هستند که خودشان ساخته‌اند، پس چه کسی جای آنها را خواهد گرفت؟

هدف ترکیه از رونمایی موشک جدید قاره‌پیما و کاربرد آن؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «اگر قرار باشد تنها یک رویداد نمایانگر دنیای جدیدی باشد که با فروپاشی تدریجی «نظم بین‌المللی لیبرال» و تغییر موازنه قدرت جهانی در حال شکل‌گیری است — نظمی که بر قدرت نظامی آمریکا، اتحادهای غربی و تجارت آزاد مبتنی بر قواعد استوار بود — آن رویداد نه تنش‌های مربوط به تنگه هرمز است و نه انتشار اسناد جنجالی دولت آمریکا درباره سفینه‌های فضایی؛ بلکه رونمایی ترکیه از یک موشک بالستیک قاره‌پیما در نمایشگاه دفاعی و هوافضای SAHA 2026 در استانبول است.

Loading

ترامپ: نفت سوریه متعلق به آمریکاست؟!

۱۳۹۸/۰۸/۱۸ | خبر تاپ, رصد, سیاسی

شوراي راهبردي آنلاين – رصد: ترامپ با طرح ادعای تصاحب نفت سوریه هم بر پیچیدگی مسئله آمريکا در اين حوزه افزوده و هم تعداد نیروها را در این کشور افزایش داده است. اين در حالی است که پیش از این نیز دو بار اعلام کرده به ماموریت آمریکا در سوریه پایان می‌دهد و نیروهاي آمريکايي به زودی به خانه برمی‌گردند.

لورن دی یونگ شولمن در یادداشتی که مرکز امنیت نوین آمریکا منتشر ساخت، نوشت: تمدید ماموریت نیروهای آمریکا در 10 میدان نفتی همسو و مطابق نظر پنتاگون است که متحدان ترامپ در کنگره حامی و پشتیبان این نظر هستند.

ارتش آمریکا اعلام داشت که یک واحد نظامی با تجهیزات زرهی شامل خودروهای زره‌پوش جنگی در منطقه دیرالزور حضور دارد. ارتش آمریکا اعلام نکرد چه تعداد سرباز آمریکایی به نیروهای این کشور در شرق سوریه اضافه شدند، اما مقامات آمریکایی اعلام داشته‌اند که تعداد نهایی این نیروها 500 نفر شامل 200 نفر از سربازانی است که قبل از اعلام طرح ترامپ برای عقب‌نشینی از سوریه در آنجا مستقر بوده‌اند.

ترامپ توضیحات مختلفی در خصوص نقش ارتش آمریکا در شرق سوریه ارائه کرده است. در 25 اکتبر 2019، اعلام داشت که ما امنیت نفت سوریه را تضمین کرده‌ایم و تعداد اندکی از نیروهای ما در منطقه مد نظر در سوریه باقی خواهند ماند.

رئیس جمهور آمریکا سه روز بعد اعلام داشت که نفت سوریه متعلق به آمریکا است و ما نفت سوریه را حفظ می‌کنیم و این را به خاطر داشته باشید. من همواره گفته‌ام که نفت را حفظ کنید. ما می‌خواهیم نفت سوریه را حفظ کنیم و این امر به معنای درآمد 45 میلیون دلاری در ماه است؛ لذا نفت سوریه را حفظ کنید.

از آن زمان تاکنون مقامات کاخ سفید نسبت به تشریح نیت ترامپ مبنی‌بر حفظ نفت سوریه و ارزش تقریبی اعلام شده، امتناع کرده‌اند.

سوریه از 2011 درگیر جنگی مخرب شده است. براساس اعلام جیم کرین، کارشناس انرژی در دانشگاه رایس آمریکا از آن زمان تاکنون تولید نفت این کشور از 400 هزار بشکه در روز به 80 هزار بشکه در روز کاهش یافته است.

روسیه خشم خود را نسبت به ادعای مالکیت ترامپ بر نفت سوریه ابراز داشت و آن را راهزنی دولتی برشمرد. ژنرال ایگور کوناشنکوف، سخنگوی وزارت دفاع روسیه اعلام داشت که چنگ انداختن بر نفت سوریه توسط آمریکا نشان دهنده دروغ بودن ادعاهای واشنگتن برای مبارزه با تروریسم است.

سال‌هاست که آمریکایی‌ها می‌گویند هدف از مداخلات نظامی آن‌ها در سراسر جهان برای برقراری و تقویت نظم و امنیت است و نه تصاحب منابع و سرزمین سایر کشورها. ادعاهای اخیر ترامپ در ارتباط با تصاحب نفت سوریه نشان دهنده دروغ بودن ادعاهای یادشده است.

استفن ولادک، استاد حقوق امنیت ملی در دانشگاه تگزاس در آستین در خصوص ادعای مالکیت ترامپ بر نفت سوریه چنین بیان داشت: دولت ترامپ نمی‌تواند استدلال حقوقی قوی برای تصاحب نفت سوریه و ادعای مالکیت بر منابع نفتی این کشور ارائه کند.

فراتر از مسئله حقوقی در ارتباط با تصاحب نفت سوریه توسط دولت ترامپ، تحلیلگران مسائل خاورمیانه بر این نظر هستند که ماموریت نیروهای آمریکایی در سوریه مملو از خطر است. باید تاکید کرد که ماموریت نیروهای آمریکایی در سوریه همانند باروت است و خطرات زیادی را به همراه دارد.

سربازان و نیروهای آمریکایی در حالی به ماموریت سوریه اعزام شده‌اند که مجوز حقوقی شکننده و حداقلی برای این ماموریت وجود دارد، چراکه ترامپ به عنوان فرمانده کل قوا ممکن است هر لحظه نظر خود را تغییر دهد، همانگونه که در گذشته بارها نظرات خود را تغییر داده است.

بعلاوه، با تصاحب نفت سوریه و چنگ انداختن بر منابع یک کشور خارجی در خاورمیانه، بسیاری به این نیت آمریکا مظنون هستند.

ترامپ همچنین اعلام داشته است که وی از یک شرکت آمریکایی می‌خواهد تا وارد شرق سوریه شود و در میدان نفتی این کشور برای اعاده تولید حداکثری سرمایه‌گذاری کند. بدون تردید این قبیل اظهارات و چنین اقداماتی مسئله‌دار است.

جاسون بورداف، مدیر مرکز سیاست انرژی در دانشگاه کلمبیا در ارتباط با تلاش دولت ترامپ جهت ترغیب یک شرکت آمریکایی برای سرمایه‌گذاری در میدان نفتی سوریه گفت: منابع نفتی نسبتاً اندک در شرق سوریه، خطر بروز درگیری و موانع حقوقی برای سرمایه‌گذاری در منابع نفتی این کشور ناشی از تحریم‌های آمریکا، شرایط را غیرمحتمل می‌سازد و شرکت‌های  نفتی آمریکا از حیث تجاری آن را برای سرمایه‌گذاری مناسب و جذاب نخواهند یافت.

مایکل وبر، استاد منابع انرژی در دانشگاه تگزاس در آستین در این ارتباط چنین می‌گوید: سرمایه‌گذاری در منابع نفتی سوریه مستلزم برقراری امنیت است و شرایط امروز سوریه چنین اجازه‌ای به شرکت‌های آمریکایی جهت سرمایه‌گذاری نمی‌دهد.

در سال 2015 و 2016، ارتش آمریکا عملیات هوایی در سوریه انجام داد که مشابه عملیات واشنگتن علیه تاسیسات نفتی رومانی در جریان جنگ جهانی دوم بود. کاترین زیمرمن، کارشناس مسائل ضدتروریسم در موسسه امریکن اینترپرایز در این خصوص گفت: آمریکا به دنبال مبارزه با جنگجویان و گروه‌های افراطی نیست، بلکه به دنبال پول است. ممانعت از دسترسی گروه‌های افراطی همچون داعش به منابع نفتی سوریه دستمایه‌ای است که آمریکا برای توجیه مبارزه با این گروه‌ها بدان نیاز دارد.

مارک اسپر، وزیر دفاع آمریکا در خصوص ماموریت این کشور در دیرالزور گفت: هدف این است که مانع تلاش ارتش سوریه و روسیه برای اثبات این امر شویم که شرق رود فرات چالشی برای نیروهای آمریکایی است. وی همچنین افزود: مقامات آمریکایی با مقامات روسیه تماس برقرار کرده‌اند تا از تجمع نیروهای روسیه و سوریه در طرف دیگر منطقه فرات سوال کنند. این تجمع نیرو می‌تواند بیانگر تقابل بالقوه باشد.

ترامپ به شخصه به درگیری بالقوه بر سر منابع نفتی سوریه اذعان داشته و چنین اعلام کرد: ما سربازان آمریکایی را برای حفظ نفت در شرق سوریه باقی می‌گذاریم. ممکن است بر سر نفت بجنگیم که این یک امر معمول است.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *