جدیدترین مطالب

علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که  در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد ‌شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»

تحلیلی بر اخراج نیروهای آمریکایی از عراق و پیامدهای احتمالی آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، پایان حضور نظامی مستقیم واشنگتن در این کشور را رقم زده است؛ اما اهرم‌های مالی، سیاسی و امنیتی آمریکا همچنان می‌تواند بر آینده این کشور اثرگذار و مشکل‌آفرین باشد.

موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳

شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»

چشم‌انداز تنش‌های ایران و آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پس از ماه‌ها جنگ و فشار اقتصادی، وضعیت ایران و آمریکا میان دو منطق متعارض قرار گرفته است؛ واشنگتن بر تشدید فشار برای کسب امتیاز تأکید دارد و تهران مذاکره تحت‌فشار را نمی‌پذیرد.

دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»

فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»

Loading

أحدث المقالات

علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که  در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد ‌شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»

تحلیلی بر اخراج نیروهای آمریکایی از عراق و پیامدهای احتمالی آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: خروج نیروهای آمریکایی از عراق، پایان حضور نظامی مستقیم واشنگتن در این کشور را رقم زده است؛ اما اهرم‌های مالی، سیاسی و امنیتی آمریکا همچنان می‌تواند بر آینده این کشور اثرگذار و مشکل‌آفرین باشد.

موفقیت‌ها و چالش‌های همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳

شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولت‌ها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبه‌ای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس به‌تدریج از تعداد شرکت‌کنندگان به ارزیابی گام‌های عملی‌شده برای تعمیق همکاری‌ها تغییر یافته است.»

روسیه، آمریکا و چین: سه ضلع مثلث در عصر مناقشه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مثلث راهبردی» چارچوبی شناخته‌شده برای توصیف ماهیت نظام معاصر قدرت‌های بزرگ است که روابط میان مسکو، واشنگتن و پکن آن را شکل می‌دهد. تحولات سیاسی امروز بار دیگر مثلث قدرت‌های بزرگ را به صحنه اصلی بازمی‌گرداند.

اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران می‌گذرد و هیچ چشم‌اندازی برای پایان آن دیده نمی‌شود. موج نخست درگیری‌ها از ۲۸ فوریه تا آتش‌بس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیری‌ها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتی‌ها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هسته‌ای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شده‌اند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا به‌طور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»

چشم‌انداز تنش‌های ایران و آمریکا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پس از ماه‌ها جنگ و فشار اقتصادی، وضعیت ایران و آمریکا میان دو منطق متعارض قرار گرفته است؛ واشنگتن بر تشدید فشار برای کسب امتیاز تأکید دارد و تهران مذاکره تحت‌فشار را نمی‌پذیرد.

دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاش‌های ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشم‌انداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانه‌های بارگیری و کشتی‌های دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتی‌های غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطا‌شده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگه‌های ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را به‌عنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگ‌تری در این میانجی‌گری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»

فرصت‌های هم‌سویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «نشست‌های اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان می‌دهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاری‌ها به‌تدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرت‌های نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیه‌های سیاسی نیست، بلکه در هم‌راستا شدن پروژه‌ها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکل‌گیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار می‌شود.»

Loading

پیامدهای پیروزی احتمالی بایدن بر توافق امارات – رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – رصد: ظاهراً عادی‌سازی روابط امارات - اسرائیل می‌تواند دستاوردی برای دولت رئیس‌جمهور دونالد ترامپ تلقی شود و از منظر طرح دولت وی در خاورمیانه نیز چنین به نظر می‌رسد؛ اما مخالفت یکپارچه دموکرات‌ها با طرح‌های اشغالی اسرائیل در کرانه باختری تأثیر عمده‌ای در این محاسبات داشته و پیامدهای احتمال ریاست جمهوری جو بایدن را نیز نباید نادیده گرفت.

شیبلی تلهامی در یادداشتی که وب‌سایت اندیشکده بروکینگز آمریکا آن را منتشر کرد؛ نوشت: امارات و اسرائیل برای مدت‌ها روابط سازنده خود را ازجمله در اطلاعات، فن‌آوری، نظامی، تجاری و سیاسی گسترش داده بودند. هر دو متحد نزدیک دولت ترامپ محسوب می‌شوند و هر دو به انتخاب مجدد ترامپ علاقه‌مند هستند.

بااین‌حال، رهبران اسرائیل و امارات از نظرسنجی‌ها اطلاع داشته و می‌دانند که جو بایدن احتمالاً در انتخابات نوامبر پیروز خواهد شد. حتی احتمال دارد که دموکرات‌ها کنترل سنا را بار دیگر در اختیار بگیرند.

امارات به‌عنوان عضوی از اتحادیه عرب از طرح صلح عربی حمایت کرده است که هنوز هم موضع مشترک کشورهای عربی محسوب می‌شود؛ این طرح، روابط کامل دیپلماتیک با اسرائیل را منوط به خروج اسرائیل از سرزمین‌های اشغالی از سال 1967 کرده است.

طرح‌های اسرائیل برای اشغال بخش‌هایی از کرانه باختری دردسری بزرگ برای کشورهای عربی است. موضع اعراب در حمایت از راه‌حل دو کشور، همانند موضع آمریکا و جامعه بین‌الملل، دارای این نمود روانی است که اشغال فلسطین موقتی بوده و تا زمانی که این سرزمین‌ها به‌طور رسمی اشغال نشده‌اند گسترش شهرک‌سازی‌ها و کنترل اسرائیل قابل‌برگشت خواهد بود. این طرح‌های اشغالی اسرائیل، موضع اعراب و جامعه بین‌الملل را غیرقابل‌دفاع می‌کند و به همین خاطر، مخالفت‌ها با آن شدید است.

امارات علیرغم روابط گرم با اسرائیل، با این طرح اشغالی مخالفت کرده است. یوسف العتیبه، سفیر امارات در واشنگتن، در مقاله‌ای در یک روزنامه اسرائیل نوشته است که عادی‌سازی و اشغال قابل‌جمع نیست. این مقاله تا حدی عدول از حمایت کامل امارات از دولت ترامپ محسوب می‌شود، چراکه این طرح اشغالی بخشی از طرح خاورمیانه دولت ترامپ است. بااین‌حال، مقاله‌نویسی یک سفیر عرب در یک روزنامه اسرائیلی و تعهد به صلح، به‌عنوان یک اقدام برای عادی‌سازی قلمداد شده است.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، اکنون اقدامات اشغالی خود را متوقف کرده است که اساساً برای ماه ژوئیه پیش‌بینی‌شده بود. عمده آنچه در اسرائیل اتفاق می‌افتد، باسیاست‌های داخلی آن مرتبط است که در آن، نتانیاهو با مشکلات اتهامات حقوقی مواجه بوده و اسرائیل احتمالاً وارد انتخابات چهارم خواهد شد. از سوی دیگر، اسرائیلی‌ها همواره چشم به مهم‌ترین حامی خود یعنی آمریکا دوخته‌اند.

اگر نتانیاهو در ماه‌های آتی به اشغال بخش‌هایی از کرانه باختری اقدام کند، روابط دولت وی با دولت دموکرات احتمالی در آمریکا شروعی ناسازگار خواهد داشت. واقعیت این است که حزب دموکرات و حتی اعضای طرفدار اسرائیل در کنگره با این طرح اشغالی مخالف هستند و اعضای دموکرات منتقد اسرائیل در کنگره، قدرت انتخاباتی خود را در انتخابات مقدماتی نشان داده‌اند.

توافق با امارات به نتانیاهو امکان می‌دهد تا تعلیق طرح اشغالی خود را برای تندروها توجیه کند، هرچند که این تعلیق بیشتر به خاطر احتمال پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات آمریکا بوده تا عادی‌سازی رسمی روابط با امارات. بااین‌حال، فایده آن برای اسرائیل زیاد است، تلاش‌ها برای عادی‌سازی روابط با کشورهای عربی اساساً بر عربستان سعودی (به خاطر قدرت مالی و سیاسی این کشور) متمرکز بوده است اما امارات نیز در جایگاه بعدی قرار داشت، زیرا امارات کشوری ثروتمند و ذی‌نفوذ بوده و روزنه‌ای احتمالی برای رابطه با عربستان محسوب می‌شود. همچنین، همخوانی منافع اسرائیل با منافع امارات (که روابط تجاری گسترده‌ای با ایران دارد) در تقابل با ایران، اهرم‌های جدیدی در اختیار اسرائیل قرار می‌دهد.

تعلیق طرح اشغالی توسط اسرائیل توجیهی در اختیار امارات قرار می‌دهد تا واکنش فلسطین و دیگر کشورهای عربی را کاهش دهد و احتمالاً در مورد اقدام خود قبلاً با برخی از متحدان عربی خود به توافق رسیده است. بااین‌حال، این اقدامات برای امارات نیز دستاوردی در ارتباط با واشنگتن داشته است، ازنظر امارات، توافق با اسرائیل درواقع ارتباطی با فلسطین ندارد.

یقیناً امارات سمبل موفقیت سیاست خارجی کاخ سفید در ماه‌های پایانی کمپین انتخاباتی بوده و برای دولت ترامپ امتیازاتی به ارمغان آورده است؛ اما بسیاری از نمایندگان دموکرات کنگره نیز این اقدام را تحسین کرده‌اند. این در حالی است که امارات ازیک‌طرف متحد ترامپ تلقی شده و از طرف دیگر یکی از شرکای ائتلاف سعودی در جنگ یمن محسوب می‌شود که انتقادات شدید کنگره را برانگیخته است. اگر طبق نظرسنجی‌ها، بایدن رئیس‌جمهور بعدی شود، امارات خود را در مسیری انداخته است که ضربات دموکرات‌ها علیه خویش را کاهش می‌دهد. باید در نظر داشت که هر دو کشور امارات و اسرائیل احتمال می‌دهند که سیاست دولت بایدن در قبال ایران به سیاست اوباما نزدیک‌تر خواهد بود تا سیاست ترامپ، چیزی که سوای دیگر مسائل، مایه نگرانی هر دوی آن‌هاست.

عادی‌سازی روابط اسرائیل با اعراب در حالی اتفاق می‌افتد که هیچ پیشرفت واقعی در صلح اسرائیل- فلسطین حاصل نشده است. این امر در کنار تعلیق طرح اشغال، به‌جای پایان دادن به جنگ 53 ساله و اشغال فلسطین، ممکن است وضعیت دشواری به‌ویژه برای فلسطین به وجود آورد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *