جدیدترین مطالب

آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هاله‌ای از ابهام

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحث‌برانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان می‌گوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ می‌گوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

أحدث المقالات

آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هاله‌ای از ابهام

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحث‌برانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان می‌گوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ می‌گوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

اولویت‌های سیاست خارجی روسیه در سال 2021

شورای راهبردی آنلاین – رصد: برای همه واضح است که سال جدید میلادی برای همه کشورهای جهان شاید به‌سختی سال 2020 نباشد، اما قطعاً چالش‌برانگیز خواهد بود.

وب‌سایت شورای امور بین‌الملل روسیه در تحلیلی نوشت: کارشناسان تلاش می‌کنند با ارائه فهرستی از مخاطرات و چالش‌های پیش روی بشر به‌طورکلی و کشورهای جداگانه به‌طور خاص، گوی سبقت را از هم بربایند.

مسلماً روسیه هم مستثنا نیست. ایده روسیه به‌عنوان «جزیره ثبات در اقیانوس تحولات» دیگر قدیمی شده و چالش‌ها و مخاطرات، مسکو را دور نخواهد زد، بلکه نیازمند واکنش کافی رهبران این کشور خواهد بود.

به‌طور طبیعی، مقامات این کشور باید تحولات اجتماعی و اقتصادی داخلی را مدنظر قرار دهند، اما سیاست خارجی نیز به سهم خود با آزمایش‌ها و چالش‌ها مواجه خواهد بود. در اینجا به بررسی فهرستی از اولویت‌های ملی روسیه می‌پردازیم.

  1. تمدید استارت نو. بدون این پیمان، کنترل تسلیحات راهبردی بین روسیه و آمریکا فرومی‌پاشد. جو بایدن، رئیس‌جمهور منتخب آمریکا، پیشاپیش از تمایل خود به تمدید این پیمان بدون مفاد الحاقی خبر داده است.
  2. ممنوعیت موقتی استقرار موشک‌های کوتاه برد و میان برد در اروپا. اگرچه دیگر نمی‌توان پیمان آی ان اف را زنده کرد، اما پایبندی به مفاد آن توسط روسیه و غرب هدفی کاملاً واقع‌گرایانه است. مسکو تمایل دارد که سامانه‌های مناقشه آمیز 9М729 روسیه نیز مشمول این پیمان شود به شرطی که غرب نگرانی‌های روسیه در مورد سامانه‌های سپر دفاع موشکی بالستیک با سامانه‌های عمود پرتاب مارک-14 مستقر در پایگاه‌های ناتو در اروپا را لحاظ کند.
  3. نشست پی-5. اوایل 2020 روسیه خواستار نشست پنج عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل شده بود. این نشست به دلایل مختلف هنوز برگزار نشده است، اما چنین پیشنهادی کاملاً بجاست. بحث‌های این نشست می‌تواند اصول جدید ثبات راهبردی را پوشش دهد و زمینه‌ساز تلاش‌های بیشتر برای بهبود اداره جهانی باشد.
  4. احیای فعالیت‌های شورای ناتو-روسیه از بعد همکاری نظامی. از آوریل 2014، ناتو همکاری نظامی با روسیه را به حالت تعلیق درآورده است. بااین‌حال، بسیاری از منتقدان معتقدند که تعلیق همکاری‌ها لزوماً نباید به قطع کامل ارتباطات منجر شود. به نظر می‌رسد که شرایط برای ازسرگیری همکاری بین ارتش‌های هر دو طرف از طریق این شورا در غرب فراهم شده است.
  5. مشارکت روسیه در «توافق سبز» اتحادیه اروپا. سال آتی می‌تواند گشایشی در همکاری بین مسکو و بروکسل در مسائل مختلفی نظیر تغییرات اقلیمی و حفاظت از محیط‌زیست به ارمغان بیاورد. طرح‌های «توافق سبز» می‌تواند مایه تعامل هرچه بیشتر روسیه-اروپا شود.
  6. گذار سیاسی بلاروس. هر نوع تغییر در رژیم سیاسی بلاروس مسلماً به مردم بلاروس مربوط است. بااین‌حال، موضع روسیه می‌تواند تغییرات سیاسی در بلاروس را کند یا تند سازد. تداوم حمایت از وضع موجود مخاطرات سیاسی زیادی برای روسیه در پی خواهد داشت.
  7. جلوگیری از تنش در دنباس. متأسفانه حل‌وفصل جنگ در شرق اکراین در سال 2020 پیشرفت چندانی نداشته است و معلوم نیست که شرایط در سال آتی تغییر کند؛ بنابراین، حفظ دستاوردها (ثبات در جبهه‌ها، پایبندی به آتش‌بس و تداوم تبادل اسرا و افراد زندانی) حائز اهمیت است.
  8. جلوگیری از درگیری مسلحانه جدید در ناگورنو-قره باغ. روسیه می‌تواند افتخار پایان خصومت‌های مسلحانه در ناگورنو- قره‌باغ در سال 2020 را از آن خود سازد؛ اما خصومت‌های بالقوه در این منطقه همچنان بالاست، وضعیت ناگورنو- قره‌باغ مشخص نیست و نارضایتی طرفین جنگ از مسکو محتمل است. در سال 2021، اولین گام‌ها برای حل‌وفصل سیاسی این بحران باید برداشته شود و روسیه هم باید این فرایند را پیش برده و به‌عنوان یک تسهیل‌کننده خارجی عمل کند.
  9. گسترش دستور کار شورای قطب شمال. بهار 2021، روسیه ریاست شورای قطب شمال را به مدت دو سال به دست خواهد گرفت. این امر فرصتی در اختیار خواهد گذاشت تا اولاً از رویارویی سیاسی جهانی در این سازمان بین شرق و غرب جلوگیری شود و ثانیاً دستور کار این شورا ازلحاظ توسعه اجتماعی و اقتصادی این منطقه و بهبود کیفیت زندگی مردم آن گسترش یابد.
  10. تکمیل نورد استریم 2. اجرای این طرح در سال 2021 پیروزی سیاست خارجی مهمی برای روسیه بوده و بیانگر توانایی اتحادیه اروپا برای مقابله با تهدید تحریم‌های آمریکاست.
  1. حفظ مکانیسم اوپک-پلاس. تداوم همکاری بین عربستان و روسیه در سال آتی برای حفظ ثبات نسبی بازار نفت حول بشکه‌ای 50 دلار ضروری است که برای بخش انرژی روسیه نیز مطلوب خواهد بود.
  2. تنوع‌بخشی به همکاری اقتصادی با چین. در سال 2020، روسیه توانست از کاهش شدید تجارت خود با چین جلوگیری کند؛ اما ساختار این تجارت هنوز قدیمی بوده و نیازمند تنوع سازی است.
  3. آغاز اصلاحات سیاسی و اقتصادی در سوریه. قرار است انتخابات ریاست جمهوری در سوریه در سال 2021 برگزار شود. این انتخابات تصویری از تحولات این کشور در هفت سال گذشته ترسیم خواهد کرد. پس‌ازاین انتخابات، روسیه فرصتی در اختیار خواهد داشت تا از نفوذ خود در دمشق برای بهبود اقتصادی سوریه، ایجاد سیستم سیاسی فراگیر، تقویت فعالیت‌های کمیته قانون اساسی سوریه و غیره، استفاده کند.
  4. جلوگیری از بحران در روابط ترکیه-روسیه. آنکارا برای مسکو همچنان شریک مهمی محسوب می‌شود. مواضع آن‌ها در بسیاری از مسائل مهم ازجمله در سوریه، لیبی و شرق مدیترانه با هم زاویه دارد. موفقیت روسیه در این حوزه‌ها مستلزم حفظ روابط گرم با ترکیه و هم‌زمان، عدم واگذاری امتیازات بیش‌ازحد به رئیس‌جمهور ترکیه است.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *