جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
قمار ترامپ برای پیروزی نتانیاهو

با وجود تجدید انتخابات در رژیم صهیونیستی، هنوز هیچ حزبی در این رژیم نتوانسته اکثریت را برای تشکیل کابینه از آن خود کند و برای همین باید منتظر برگزاری سومین دور انتخابات در سرزمینهای اشغالی فلسطین باشیم.
این امری بیسابقه در رژیم صهیونیستی است و نشان میدهد صهیونیستها دیگر رهبری ندارند که مورد قبولشان باشد. رقابتهای داخلی برای تصاحب قدرت، بسیار شدت یافته است به نحوی که منافع کل رژیم نادیده گرفته میشود.
برای نمونه وقتی بنی گانتس در تبلیغاتش، نتانیاهو را متهم کرد که او خطر نزدیک یعنی غزه را رها کرده و به خطر دور یعنی ایران پرداخته و این سیاست را مورد انتقاد قرار داد، بلافاصله نتانیاهو به غزه حمله کرد و با ترور رهبران جهاد اسلامی، این جنجال را راه انداخت تا این شعار و اسلحه را از گانتس بگیرد و نشان دهد که مثلا به موضوع غزه هم توجه دارد.
در چنین شرایطی، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا با حمایت از شهرکسازی صهیونیستها، خواستار این است که همه این غائلهها به نفع نتانیاهو فیصله پیدا کند. دلیلش هم این است که او و نتانیاهو و احتمالا محمد بن سلمان با هم معامله قرن را طراحی و بر سر آن توافق کردهاند.
تاکنون آمریکا اقدامات متعددی برای جذب تندروها به سمت رای دادن به نتانیاهو انجام داده است؛ از حمله به غزه و انتقال سفارت آمریکا به بیت المقدس گرفته تا تندروی و جوسازی علیه ایران، همگی در این چارچوب قابل تحلیل است.
باید توجه داشت که اروپاییها و بسیاری دیگر از کشورهای جبهه غرب، اعتقاد دارند شهرکسازیها در سرزمینهای اشغالی پس از سال 1967 غیرقانونی است. بنابراین از نگاه آنها، تندروی ترامپ در خصوص این شهرکسازیها، مورد قبول جامعه اروپایی هم نیست.
پیش از این هم شاهد راه افتادن جنبش تحریم کالاهای ساخت شهرکهای غیرقانونی رژیم صهیونیستی در کشورهای اروپایی بودیم و این واکنش مردمی گسترده در اروپا به جنایتکاری، زورگویی، قانونشکنی و بیتوجهی به قوانینی است که در سازمان ملل تصویب شده است. امکان بهرهبرداری از این نهضت امروز هم برای مقابله با تصمیم ترامپ وجود دارد.
در حال حاضر، اختلاف جدی در داخل صهیونیستها پیش آمده که اساسا روشی که پیش گرفتهاند، درست است یا خیر. در حال حاضر یهودیهایی که غیرقانونی در فلسطین مستقر شدهاند، متوجه شدهاند که همه دنیا با آنها مخالف هستند. این در حالی است که وقتی به این منطقه کوچانده میشدند، به آنها میگفتند به منطقه امنی که در حال پیشرفت است، میروید. وقتی آنها شاهد چنین مخالفتهای گستردهای از سوی جامعه جهانی باشند، با نتانیاهو همراهی نخواهند کرد و او نخواهد توانست در انتخابات پیروز شود.
رهبر معظم انقلاب در ملاقاتی که به تازگی و در روز میلاد مبارک حضرت رسول (ص) داشتند، تفسیری از طرح جمهوری اسلامی برای حل مسئله فلسطین ارائه دادند. این طرح، آینده فلسطین را با همه پرسی مردم فلسطین تعیین میکند و اکنون در مقابل طرح معامله قرن، در برابر ملتها و آزادگان جهان است و به ویژه به این خاطر که بر اصول مردم سالاری استوار است، بسیار مورد توجه قرار گرفته است.
در زمان مثلا جمال عبدالناصر وقتی صحبت میشد که اسرائیل باید نابود شود، میگفتند همه یهودیها را باید به دریا بریزند، اما رهبر معظم انقلاب به خوبی تفسیر کردند که دعوای ما با این رژیم جعلی و غیرقانونی است، نه با مردم یهود. مردم یهودی در ایران هم زندگی میکنند. فلسطینیهای یهودی که متعلق به فلسطین هستند هم در این همه پرسی شرکت میکنند. مردم اصلی فلسطین هستند که تصمیم میگیرند با این یهودیهایی که به فلسطین – که در قرآن مبارک خوانده شده – کوچانده شدهاند، چه باید بکنند.
این طرح جدیدی است و معتقدم که هر چه بگذرد در بین کشورهای اسلامی و بعد هم در بین آزادگان جهان بیشتر شناخته میشود و به عنوان طرح انساندوستانه و منطبق بر معیارهای دموکراتیک و مردم سالارانه، جایگاه بهتری در مقابل طرح معامله قرن به دست میآورد که مبتنی بر ظلم، بیعدالتی و از بین بردن حقوق فلسطینیها مانند حق تعیین سرنوشت و زندگی در سرزمین مادری و حکومت مستقل داشتن برای خود است.
0 Comments