جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
چشمانداز همکاریهای نظامی – امنیتی ایران و جمهوری آذربایجان

مهدی خورسند در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی درباره اهمیت و ابعاد نقشه راه همکاری دفاعی امنیتی ایران و جمهوری آذربایجان گفت: «روابط ایران و جمهوری آذربایجان عمری به درازای استقلال این کشور از اتحاد جماهیر شوروی دارد و ایران جزو اولین کشورهایی بود که استقلال آن را به رسمیت شناخت.»
خورسند در ادامه توضیح داد: «تاریخ روابط و البته قرابتهای ایدئولوژیک و ژئوپلیتیک دو کشور سبب شده است تا منافع امنیتی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی فراوانی برای دو طرف در روابط فیمابین قابل تعریف باشد.»
به گفته این کارشناس، اوج این رابطه را در جنگ دو کشور جمهوری آذربایجان و ارمنستان در موضوع قره باغ میتوان دید که در سالهای 1991 و 1992 بین دو طرف درگرفت و ایران به گواه مواضع نظامیان کشورمان، کمکهای مستشاری بسیار زیادی به باکو داشت و همین قضیه سبب شد جمهوری آذربایجان شکست سنگینی متحمل نشود.
خورسند با بیان اینکه در طول 30 سال گذشته روابط دو کشور تحت الشعاع متغیرهای مداخلهگری چون رژیم صهیونیستی و کشورهای غربی قرار گرفته است، گفت: «این مسائل سبب شده که جمهوری آذربایجان همواره در روابط خود با جمهوری اسلامی ایران در سوءتفاهمات امنیتی باشد. متاسفانه بعضا ادعاهایی مطرح است که زمینه تعرض به جغرافیای ایران از خاک جمهوری آذربایجان فراهم شده و سبب تعمیق سوءتفاهمها بین دو طرف شده است.»
وی افزود: «اما بعد از مواضع صریح و شفاف ایران در جنگ قرهباغ 2020 که مجددا از جمهوری آذربایجان و آزادسازی سرزمینهای اشغالی قرهباغ حمایت شد، باکو تلاش دارد مسیر تخاصم خود را به کمترین سطح ممکن برساند؛ اما همچنان روابط دو کشور بعضا تحتالشعاع عوامل و متغیرهای خارجی و مداخلهگر چون رژیم صهیونیستی میباشد.»
این کارشناس مسائل اوراسیا درباره اهمیت همکاری نظامی امنیتی تهران و باکو توضیح داد: «جمهوری آذربایجان به دلیل موقعیت خاص ژئوپلیتیکی و در تنش بودن با ارمنستان و جدا افتادن منطقه نخجوان از سرزمین اصلی در طول 30 سال استقلال خود همواره با دغدغههای امنیتی روبرو بوده و علیرغم این که ایران دست دوستی و برادری خود در توسعه روابط امنیتی و اقتصادی را به سمت باکو دراز کرده، اما همواره این دست دوستی با بیتدبیری طرف مقابل مواجه شده است.»
وی افزود: «ولی در یکی دو سال گذشته به دلیل تغییر معادلات منطقهای و تمرکز ایران و توجه بیشتر تهران به مرزهای شمال غربی خود و تاکید رهبر معظم انقلاب بر لزوم عدم تغییر مرزهای منطقه در قفقاز جنوبی، جمهوری آذربایجان متوجه میزان نفوذ و تاثیرگذاری جمهوری اسلامی ایران شده و به این درک رسیده که اگر منافع ایران در این منطقه مورد تهدید قرار گیرد، هرگز ایران این مسئله را نخواهد پذیرفت و منافع باکو که از ژئوپلیتیک سستی رنج میبرد و همواره تحت تهدیدات ژئوپلتیکی است، ایجاب میکند که با همسایه بزرگتر یعنی ایران تعاملات جدیتری داشته باشد.»
به گفته این کارشناس، همین مسئله مهم سبب شده که در انتهای سال 2021 و در سال 2022 شاهد تغییر رویکرد در باکو نسبت به تعامل با جمهوری اسلامی ایران باشیم و همین موضوع نیز باعث شد که شاهد افزایش همکاریها به خصوص در زمینه نظامی بین دو کشور باشیم.
خورسند در خصوص سابقه همکاریهای نظامی دو کشور نیز گفت: «اولین تجربه همکاری دو کشور در حوزه نظامی به جنگ خونین باکو و ایروان در قضیه قره باغ در سال 1991 بازمیگردد که پس از درخواست رسمی جمهوری آذربایجان، ایران به باکو کمک مستشاری کرد و از آن زمان تقریبا این همکاریها در سطوح مختلف و با فرازوفرود جریان داشته است.»
کارشناس مسائل اوراسیا درباره آینده روابط آذربایجان و ایران نیز توضیح داد: «ذکر این نکته بسیار مهم است که جمهوری آذربایجان به دلیل معطوف شدن نگاه تهران به توسعه روابط با همسایگان، تامین رفاه و پیشرفت خود را در جلب نظر همسایه بزرگتر یعنی ایران میبیند؛ بنابراین به دلیل نوع تعاملات اقتصادی تعریف شده بین ایران و جمهوری آذربایجان در آینده شاهد توسعه همکاریهای اقتصادی و دستیابی به همکاریهای قویتر در زمینههای امنیتی، اجتماعی و سیاسی بین دو طرف خواهیم بود.»
0 Comments