حمید خوش آیند – کارشناس مسائل منطقه

پاسخ موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی ایران علیه رژیم صهیونیستی، یک اقدام مشروع، بازدارنده، تنبیهی و لازم بود که به خاطر عملیات‌های تروریستی چند ماه اخیر این رژیم علیه مستشاران ایرانی در سوریه انجام شد و تکرار دوباره آن هم مشروط به ماجراجویی دوباره صهیونیست‌ها علیه مواضع و منافع کشورمان است. جمهوری اسلامی ایران هرگز به‌دنبال گسترش تنش در منطقه نیست و هیچ نیازی هم به تأمین و صیانت از منافع و امنیت ملی خود از راه تنش ندارد.

اینکه مقامات صهیونیستی و آمریکایی این اقدام قانونی را به‌عنوان اقدامی تنش‌زا معرفی می‌کنند، عمدتاً «فرافکنی» و در جهت تحقق «اهداف شخصی» نتانیاهو پیرامون جنگ غزه است که عملاً از «ابعاد شخصی» به نفع او برخوردار شده است.

برآوردهای میدانی و گزارش‌های محافل داخلی رژیم صهیونیستی نشان می‌دهد «ماشین کشتار» این رژیم در جنگ غزه، عملاً زمین‌گیر شده است. شکست در این جنگ که از همان هفته‌های نخست قابل پیش‌بینی بود، هزینه‌های زیادی برای رژیم صهیونیستی به‌دنبال داشته است، به‌طوری‌که علاوه‌بر بحران‌های داخلی در عرصه‌های گوناگون، افکار عمومی داخلی را نیز در مقابل نتانیاهو و کابینه جنگ قرار داده است.

چالش‌هایی که از ناحیه کشتار مردم غزه برای کابینه جنگ و شخص نتانیاهو ایجاد شده است و در صحبت‌های سران رژیم صهیونیستی دیده می‌شود، جنبه حیثیتی ‌و راهبردی دارد.

برای همین بلندترین صدایی که امروز در داخل سرزمین‌های اشغالی و از سوی ساکنان صهیونیستی شنیده می‌شود، «برکناری نتانیاهو از قدرت» است، درهمین راستا نیز صهونیست‌های ساکن فلسطین اشغالی در اعتراض به وضعیت موجود همچنان به تجمعات خود در نقاط مختلف از جمله مقابل مقر اقامت نتانیاهو و ساختمان کابینه جنگ ادامه می‌دهند و خواستار برکناری نتانیاهو از قدرت و برگزاری انتخابات زودهنگام هستند.

در این میان، اقدام تنبیهی ایران نه تنها جامعه اسرائیل را به همگرایی با نتانیاهو سوق نداده، بلکه در نقطه مقابل باعث تشدید اعتراضات علیه نتانیاهو شده است. به عنوان مثال، جنبش موسوم به «آزادی سرزمین‌مان» که یکی از برگزارکنندگان تظاهرات روزهای اخیر در تل‌آویو است اخیرا با صدور بیانیه‌ای بر اهمیت تجمع اعتراض‌آمیز تأکید نموده و خاطرنشان کرده است که «نتانیاهو و بن گویر به شکل سازمان یافته‌ای امنیت اسرائیل را به خطر انداخته و ما را به سوی پرتگاه نابودی پیش می‌برند».

در هر صورت، امروز غزه صحنه شکست میدانی، نظامی و اطلاعاتی رژیم صهیونیستی است. در همین حال، سند روشن نسل‌کشی گسترده، نقض تمام اصول شناخته شده بشری، عبور از همه خط قرمزهای حقوق بین‌الملل و عدم پایبندی به هرگونه اصول اخلاقی، سیاسی و … است که باعث تمرکز جامعه جهانی بر آن شده است.

تمرکز افکار عمومی بر جنگ غزه سه پیامد مهم داشته است؛ نخست، تحولات فلسطین و غزه را در کانون توجه جهانیان قرار داده است. دوم، به فشارهای داخلی و خارجی علیه کابینه جنگی نتانیاهو برای پایان دادن به جنگ و برکناری از قدرت شدت بخشیده است. سوم، باعث احتیاط بیشتر شرکای منطقه‌ای و غربی رژیم صهیونیستی در حمایت از سیاست‌های جنگ‌طلبانه آن شده است.

نتانیاهو جنگ غزه را به یک مسأله شخصی تبدیل کرده است. از نظر نتانیاهو تنها یک چیز می‌تواند باعث نجات سیاسی‌اش از باتلاق غزه شود و آن «به حاشیه راندن» غزه از متن رخدادها و تحولات منطقه‌ای و بین‌المللی است. چنانکه در پی پاسخ موشکی جمهوری اسلامی ایران، نتانیاهو و عناصر افراطی وابسته به او در داخل سرزمین‌های اشغالی به‌دنبال «برجسته‌سازی» مسائل دیگر از جمله تنش با ایران به‌عنوان مسأله اول منطقه و جهان هستند.

این در حالی است که بخش عمده‌ای از مشکلات امروز منطقه و چالش‌ها و تنش‌هایی که در ابعاد نظامی و امنیتی ایجاد شده، ناشی از جنگ رژیم صهیونیستی علیه غزه است. کشتار بیش از 33 هزار فلسطینی و نابودی زیرساخت‌های خدماتی، درمانی، مذهبی، آموزشی و … در غزه به قدری «دردناک» است که هیچ چیزی نمی‌تواند آن را در حاشیه قرار دهد.

کابینه نتانیاهو با سازوکارهای دیپلماتیک و … به‌دنبال «فضاسازی» سیاسی و رسانه‌ای علیه پاسخ موشکی ایران و «تصویرسازی وارونه» از این اقدام و «مظلوم‌نمایی» خود است تا افکار عمومی را از آنچه در غزه می‌گذرد منحرف کند و با تشدید «تهدیدسازی» از ایران، صهیونیست‌ها و اپوزیسیون داخلی را در پشت خود قرار دهد؛ اما این «ترفند» با وجود «مسأله بزرگی» به نام غزه، راه به جایی نمی‌برد.