جدیدترین مطالب

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

Loading

أحدث المقالات

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

Loading

بین اوراسیا و هند-آرام: ژئوپلیتیک جدید هند

۱۳۹۶/۱۰/۲۷ | موضوعات

شورای راهبردی آنلاین- ترجمه: دهلی‌نو به عنوان ضعیف‌ترین قدرت‌ بزرگ، باید به منظور بهبود موقعیت خود در نظم جهانی به تعامل با قدرت‌های قاره‌ای و دریایی ادامه دهد.

راج موهان تحلیلگر  باشگاه والدی می نویسد تصمیم هند برای پیوستن به گفت‌وگوهای از سرگرفته شده امنیتی چهارجانبه با آمریکا، ژاپن و استرالیا در حاشیه اجلاس سران شرق آسیا در نوامبر 2017،  تعجب بسیاری را از نظر سیاسی در سراسر جهان برانگیخته است.‌ آیا هند در حال ‌ترک سنت عدم همبستگی خود و چرخش به سوی آمریکا و غرب است؟‌ آیا دهلی توسط ساختار ژئوپلیتیک جدید رئیس جمهور دونالد‌ ترامپ، هند-آرام، وسوسه شده است؟

این ‌ترس‌ها در مورد هند کاملا نابجاست. دهلی قصد ندارد سیاست خارجی مستقل خود را رها کند. اما هند، مانند هر کشور دیگری، به تغییرات ساختاری در توزیع قدرت در اطراف خود پاسخ می‌دهد. به یاد بیاورید که دهلی پس از نزدیک شدن روابط چین و آمریکا، معاهده صلح و دوستی با مسکو را در سال 1971 امضا کرد.

هند پس از پایان جنگ سرد، در صدد برآمد تا در برابر دنیای تک-قطبی مانع ‌ایجاد کند. تهدید واشنگتن برای به‌عقب برگرداندن برنامه هسته‌ای هند و بحث در مورد دخالت در اختلاف دهلی با اسلام آباد بر سر جامو و کشمیر به‌این معنی است که دهلی دلایل خوبی برای پیوستن به ائتلاف اوراسیا به رهبری مسکو و با پشتیبانی پکن دارد.

از آن به بعد اتفاقات زیادی برای هند رخ داده است تا در رویکرد خود در برابر تعادل قدرت در منطقه تجدید نظر کند. اگر در دهه 1990 به نظر می‌رسید چالش اصلی خارجی برای هند از سوی آمریکا است، اجتناب از‌این واقعیت وجود ندارد که ‌این چالش اکنون از سوی چین صورت می‌گیرد.

تقریبا یک دهه روابط هند با چین به‌طور پیوسته رو به وخامت گذاشته است. ‌این وخامت در روابط را سه عامل شکل می‌بخشد: سیاست مصرانه پکن در رابطه با مرز طولانی و مورد مناقشه با دهلی، افزایش اصطکاک منطقه‌ای ناشی از رقابت برای نفوذ در منطقه مشترک آسیا-اقیانوس‌آرام و اقیانوس هند، و حس ملموسی که چین‌ از ترقی هند در صحنه جهانی جلوگیری می‌کند.

برخلاف کاهش اعتماد متقابل بین دهلی و پکن، روابط هند با آمریکا در دهه گذشته پیوسته بهبود یافته است. تضاد بین رویکردهای واشنگتن و پکن نسبت به دهلی دیگر نمی‌تواند پنهان شود.

در جبهه بین‌المللی، واشنگتن از ادعای هند برای حضور دائمی‌ در شورای امنیت سازمان ملل متحد حمایت می‌کند و از ورود هند به “گروه تامین‌کنندگان هسته‌ای” پشتیبانی کرده است. چین با هر دو مخالف است.

در جبهه منطقه‌ای، چین تمایل به انتقاد از پاکستان ندارد، چه رسد به‌اینکه فشار وارد کند تا حمایت از‌تروریسم مرزی در هند را متوقف سازد. واشنگتن، پس از چندین دهه عدم مخالفت با پاکستان، به یک شریک پرآوازه برای هند در مقابله با افراط‌گرایی مذهبی خشونت‌آمیز در پاکستان، تبدیل شده است. به طور گسترده‌تر، دهلی طرح قدرت پکن در جنوب آسیا و اقیانوس هند را به عنوان تضعیف منافع منطقه‌ای خود تلقی می‌کند. از سوی دیگر، واشنگتن آماده است تا از هند برای رهبری منطقه‌ای حمایت کند.

در جبهه دوجانبه، مرز بین هند و چین با توجه به‌این که “ارتش آزادیبخش خلق” رویکرد تهاجمی‌تری نسبت به گشت مرزی اتخاذ می‌کند و تهاجم‌های مکرر به قلمرو مورد ادعای هند به عمل می‌آورد، پرتنش شده است. امید دهلی برای کاهش تنش مرزی، دستیابی به آشتی منطقه‌ای و توسعه همکاری بین‌المللی در واقع حاصل نشده است.

واقع‌گرایان دهلی می‌دانند که چین به عنوان قدرت بزرگتر ممکن است احساس کند مجبور به رفتار خوب با هند نیست. حقیقت ‌اینکه تولید ناخالص داخلی چین در حال حاضر پنج برابر بیشتر و هزینه دفاعی آن چهار برابر بیشتر از هند است. اضمحلال تقارنی که زمانی بین دو غول آسیایی وجود داشت، به‌این معنی است که دهلی برای رفع شکاف فزاینده استراتژیکی باید شرکای خارجی پیدا کند.

با توجه به نزدیک‌تر شدن روسیه به چین، دیگر به نظر نمی‌رسد مسکو در موقعیتی باشد که به توازن دهلی با پکن کمک کند. بنابراین، هند به‌هیچ وجه گزینه‌ای به‌جز روی آوردن به آمریکا و ژاپن برای‌ ایجاد تعادل در آسیا ندارد.‌ این بدان معنا نیست که هند به یک شریک زیردست آمریکا تبدیل خواهد شد. دهلی زیرکانه آگاه است که واشنگتن و توکیو مجبورند تعامل با پکن را حفظ کنند. هند همچنین آگاه است که هم چین و هم روسیه مشتاق هستند تا جایگاه مخصوص به خود را با امریکا‌ ایجاد کنند.

این پویایی در میان قدرتهای بزرگ بخش مهمی از زندگی در دنیای چند قطبی ما است. دهلی به عنوان ضعیف‌ترین قدرت بزرگ، و تنها با هدف بهبود وزنه خود در نظم جهانی می‌خواهد به تعامل با قدرت‌های قاره‌ای و همچنین دریایی ادامه دهد. به توجه به تبدیل شدن هند به بخشی از رقابت‌های جدید ژئوپولیتیکی در اوراسیا و هند-آرام و صرفه‌جویی‌های آمریکا، هیچ جایگاهی در دهلی برای نازک-طبعی وجود ندارد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *