جدیدترین مطالب

تثبیت آرام و تدریجی حضور اقتصادی روسیه در مصر

شورای راهبردی آنلاین-رصد: روسیه در حال تثبیت آرام حضور اقتصادی خود در مصر از طریق اجرای پروژه‌های بلندمدتی مانند منطقه صنعتی ویژه روسیه در کانال سوئز و نیروگاه هسته‌ای الضبعه است؛ پروژه‌هایی که در کنار منافع اقتصادی، می‌توانند به مسکو اهرم نفوذ بیشتری در روابط با قاهره بدهند.

آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هاله‌ای از ابهام

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحث‌برانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان می‌گوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ می‌گوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

Loading

أحدث المقالات

تثبیت آرام و تدریجی حضور اقتصادی روسیه در مصر

شورای راهبردی آنلاین-رصد: روسیه در حال تثبیت آرام حضور اقتصادی خود در مصر از طریق اجرای پروژه‌های بلندمدتی مانند منطقه صنعتی ویژه روسیه در کانال سوئز و نیروگاه هسته‌ای الضبعه است؛ پروژه‌هایی که در کنار منافع اقتصادی، می‌توانند به مسکو اهرم نفوذ بیشتری در روابط با قاهره بدهند.

آینده پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در هاله‌ای از ابهام

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحث‌برانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان می‌گوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ می‌گوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

Loading

پشت پرده حضور ناو آمریکایی در خلیج فارس

۱۳۹۷/۱۰/۰۸ | دیدگاه, گفتگو

شورای راهبردی آنلاین - گفتگو: یک کارشناس مسائل بین الملل تاکید کرد: در شرایطی که آمریکایی‌ها صحبت از خروج از سوریه و کاهش نیروهای نظامی‌شان در افغانستان کرده‌اند، ابهام زیادی درباره آینده متحدان و یا به تعبیر دیگر وابستگان ایالات متحده آمریکا در منطقه پیش آمده است. لذا حضور ناو هواپیمابر آمریکا در خلیج فارس می‌تواند این نکته را مطرح کند که خروج نظامی آمریکا از سوریه به معنای کاهش حمایت واشنگتن از کشوری مانند عربستان و یا رژیم صهیونیستی در منطقه نیست.

همزمان با برگزاری مرحله نهایی رزمایش پیامبر اعظم (ص) در منطقه عمومی خلیج فارس که از ۲۴ آذر ماه آغاز شد، ناو هواپیمابر آمریکایی یو اس اس جان سی استنیس نیز وارد  منطقه خلیج فارس شد؛ اقدامی که واکنش مقامات نظامی کشورمان را در پی داشت. سعدالله زارعی، کارشناس مسائل بین الملل در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی به بررسی ابعاد و زوایای گوناگون این موضوع پرداخته است.

متن کامل این گفتگو را در پی می‌خوانید.

پرسش: ارزیابی شما از حضور ناو هواپیمابر آمریکایی در منطقه خلیج فارس چیست؟

در ابتدا توجه داشته باشید که مسئله حضور ناوهای آمریکایی در خلیج فارس، امر تازه‌ای نیست؛  یعنی از سال ۱۳۶۷ ناوهای آمریکایی در خلیج فارس حضور دارند.

در سال ۱۳۶۹ زمان جنگ دوم خلیج فارس این حضور تشدید شد و حداقل از سال ۱۳۶۹ تا به امروز یعنی طی سه دهه گذشته ناوهای آمریکا در این منطقه حضور داشتند و تعداد آنها نیز همواره بین ۶۰ تا ۷۰ ناو بوده است.

منتها در شرایطی که آمریکایی‌ها صحبت از خروج از سوریه و کاهش نیروهای نظامی‌شان در افغانستان کرده‌اند، ابهام زیادی درباره آینده متحدان و یا به تعبیر دیگر وابستگان ایالات متحده آمریکا در منطقه پیش آمده است. لذا حضور ناو هواپیمابر آمریکا در خلیج فارس می‌تواند این نکته را مطرح کند که خروج نظامی آمریکا از سوریه به معنای کاهش حمایت واشنگتن از کشوری مانند عربستان و یا رژیم صهیونیستی در منطقه نیست. در واقع، به نظر می‌رسد آمریکا با این اقدام یک پیام کوتاه مدت با بردکوتاه مدت را به برخی متحدان خود ارسال کرده است.

پرسش: ممکن است حضور ناو آمریکایی با تحریک برخی از دشمنان منطقه ای ایران صورت گرفته باشد؟

بعید نیست که چنین حضوری به درخواست سعودی‌ها و یا اسرائیلی‌ها انجام گرفته باشد. زیرا همانطور که اشاره شد تل‌آویو و ریاض نسبت به خروج نیروهای آمریکایی در منطقه بسیار نگران هستند و ترس از نقش‌آفرینی بیشتر ایران را دارند. بنابراین دور از انتظار نیست که آنها با هدف واهی فشار بر ایران چنین درخواستی را از واشنگتن مطرح کرده باشند.

درواقع به دنبال تصمیم خروج نیروهای آمریکایی از سوریه در خصوص ادامه حمایت‌های نظامی آمریکا از عربستان سعودی و رژیم اسرائیل تردیدهایی شکل گرفته بود اما حضور ناو آمریکایی در نزدیکی آب‌های ایران می‌تواند التیامی بر این مسئله باشد و این جو را تاحدودی خنثی کند.

پرسش: آیا آمریکا با چنین اقدامی می‌تواند علیه ایران فضاسازی انجام دهد؟

من بازتاب گسترده‌ای در این رابطه ندیده‌ام و احتمال می‌‌دهم که این مسئله نتواند پس از این نیز خیلی گستره رسانه‌ای پیدا کند. شاید هدف آمریکا فضاسازی علیه ایران باشد به خصوص که این کشور با خروج از برجام نتوانست به اهداف ضدایرانی خود دست پیدا کند و امروز نیز خود را در منطقه ناکام می‌بیند ولی به هر حال این اقدام نمی‌تواند اثرگذاری بر سیاست‌های ایران و یا نقش‌آفرینی جمهوری اسلامی در منطقه داشته باشد.

پرسش: واکنش مقامات نظامی ایران و هشدارهای صورت گرفته را چطور ارزیابی می‌کنید؟

اساسا اینگونه اقدامات و حضور نظامی آمریکا در آب‌های خلیج فارس، برای جمهوری اسلامی ایران یک امر غیرقابل قبول است و از همین رو هر گونه تحرک آمریکایی‌ها را در این منطقه به نوعی تضعیف وضعیت امنیتی کشورهای حاشیه خلیج فارس قلمداد می‌کنیم. این سیاست، سیاست سنتی جمهوری اسلامی ایران در ارتباط با حضور ناوهای نظامی خارجی در این آب‌راه است و به همین دلیل نیز مقامات نظامی و امنیتی کشور در خصوص حضور ناو آمریکایی هشدارهای صریحی به طرف مقابل دادند.

پرسش: در دهه‌های گذشته حضور ناوهای هواپیمابر آمریکایی در خلیج فارس به امری دائمی بدل شده بود، اما امسال پس از آنکه ناو «یو. اس. اس تئودور روزولت» منطقه را ترک کرد، واشنگتن ناو جایگزینی به خلیج فارس اعزام نکرد. پنتاگون این اقدام را بخشی از برنامه خود برای افزایش انعطاف‌پذیری و پیش‌بینی ناپذیری نیروی دریایی توصیف کرد.  با این تفاسیر فکر می‌کنید حضور این ناو تا چه زمانی ادامه پیدا کند؟

بر اساس آنچه که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری این کشور درباره خروج نیروهایشان از سوریه اعلام کرده مبنی بر بی‌فایده بودن این حضور و هزینه‌های اقتصادی آن، علی القاعده آمریکا حضور نظامی در خلیج فارس را نیز با همین سیاست دنبال می‌کند و از این قاعده مستثنی نیست. یعنی این حضور، حضوری بی‌اثر و پرهزینه برای آمریکا است و به نظر می‌رسد این کشور در نهایت ناگزیر می‌شود همان سیاستی که برای سوریه اعلام کرد دررابطه با این منطقه نیز در پیش بگیرد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *