جدیدترین مطالب
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
أحدث المقالات
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
برگزیت و سرنوشت نامعلوم E3

وبسایت اندیشکده انگلیسی چتم هاوس در یادداشتی نوشت: کشورهای E3 دارای اهداف و منافع مشترک زیادی هستند. بااینحال، اختلافات در میان آنها، بهویژه در رویکرد امنیتی و دفاعی بین آلمان ازیکطرف و فرانسه و انگلیس از طرف دیگر نیز زیاد است. این موضوع، میزان بلندپروازی E3 در مسائل امنیتی را محدود ساخته است بهطوریکه تعیین حوزههایی که همکاری در آنها بیشترین سود را برای هر سه کشور به ارمغان بیاورد، یک چالش محسوب میشود. بااینحال، با توجه به وضعیت پیچیده روابط آلمان – فرانسه و فقدان توافق کلی میان آنها در بسیاری از مسائل راهبردی، هر دو کشور از حضور انگلیس در E3 سود میبرند.
با خروج انگلیس از اتحادیه اروپا، همکاری E3 در بستر سیاسی و راهبردی متفاوتی انجام خواهد شد. اگرچه فرانسه و آلمان همچنان از این مکانیسم حمایت کرده و همکاری در آن تابهحال از فرایند برگزیت مصون مانده است، اما روابط سیاسی امنیتی و خارجی آتی بین انگلیس و اتحادیه اروپا بر میزان و ماهیت همکاری E3 اثرگذار خواهد بود. پاریس و برلین در مورد تأثیر کوتاهمدت مذاکرات احتمالاً نامساعد برگزیت نگران هستند. این خطر وجود دارد که برگزیت سخت، آسیبی دوطرفه بر قالب E3 وارد سازد؛ زیرا همکاری E3 ازنظر داخلی و ازنظر دیگر اعضای اتحادیه اروپا در تناقض با اختلافنظرهای مربوط به برگزیت بوده و پیام سیاسی درستی نخواهد داشت. اساساً، اگر رویکردها یا اهداف سیاست خارجی انگلیس در دهه آتی با اهداف فرانسه، آلمان و اتحادیه اروپا زاویه داشته باشد، اعتبار و تناسب E3 به تحلیل خواهد رفت. ازاینرو، فرانسه و آلمان باید ضرورت همکاری با انگلیس در دوره پسابرگزیت را درک کرده و E3 را بستر امنیتی مضاعفی در کنار اتحادیه اروپا و ناتو تلقی کنند. در بلندمدت، سودمندی همکاری E3 به وضعیت روابط فرا آتلانتیک و تحولات سیاستهای امنیتی، خارجی و دفاعی اتحادیه اروپا بستگی خواهد داشت.
«بررسی سیاست هماهنگ امنیتی، خارجی و دفاعی» انگلیس، فرصتی برای تأمل در آینده E3 و اولویتبخشی به توسعه همکاری E3 در اختیار میگذارد. دولت انگلیس باید E3 را بهعنوان پلتفرمی برای همکاری دیپلماتیکی انعطافپذیر در نظر گرفته و توجه خود را به حل مجموعه جدیدی از چالشهای منطقهای، موضوعی و چندجانبه معطوف سازد.
انگلیس در «بررسی سیاست هماهنگ امنیتی، دفاعی و خارجی»، باید در تعامل نزدیک با فرانسه و آلمان بوده و E3 را بهعنوان یک مؤلفه دیپلماتیکی کلیدی در روابط این کشور با متحدان نزدیک اروپایی خود و در پیگیری اهداف مشترک امنیت بینالمللی قلمداد کند، مؤلفهای که از پتانسیل رشد و تکامل در آینده برخوردار است. حداقل، حفظ مکانیسم انعطافپذیر E3 با منابع کم، بهعنوان پلتفرمی برای مباحث سیاسی و واکنش به بحران و بهعنوان مکانیسمی برای اعلام موضع انگلیس در کنار شرکای اصلی اروپایی و برای مشارکت در مواضع سیاسی اروپا و نفوذ در آن و همچنین، بهعنوان ارتباط غیررسمی با بحثهای راهبردی کلی اتحادیه اروپا، برای انگلیس منافع آشکاری خواهد داشت.
فرانسه و آلمان E3 را ابزار بین دولتی ارزشمندی برای هماهنگسازی مواضع سیاسی اروپا در مسائل امنیتی بینالمللی قلمداد میکنند. ازاینرو، این دو کشور بهاحتمالزیاد از تداوم تعامل E3 حمایت خواهند کرد، اما میزان این تعامل و شکل و چهارچوب زمانی آن بهواسطه چندین عامل ازجمله روابط انگلیس- اتحادیه اروپا، تکامل سیاست امنیتی و خارجی اتحادیه اروپا و وضعیت روابط فرا آتلانتیک شکل خواهد گرفت. برلین و پاریس ترجیح میدهند تا E3 را در کنار اتحادیه اروپا قرار داده و از قالب EU-E3 استفاده کنند. این امر، برداشت منفی از E3 بهعنوان مکانیسمی برای دور زدن اتحادیه اروپا را برطرف کرده و همهی دیگر اعضای اتحادیه اروپا را متحد نگهداشته و همزمان، لایهای مضاعف به دیپلماسی انگلیس در اروپا و روابط درون ناتو میافزاید.
E3 باید بهعنوان مکانیسمی انعطافپذیر و بهعنوان پلتفرم همکاری دیپلماتیکی قابل تعدیل حفظ شود که میتواند مجموعه جدیدی از چالشهای منطقهای، موضوعی و چندجانبه را حلوفصل کند. برای گسترش E3 و جذب عضو، درخواست از دیگر شرکای دیپلماتیکی بهصورت موارد جداگانه مناسبتر است.
تبدیل E3 به یکنهاد، منافع مشخص چندانی نداشته و ممکن است به انعطافپذیری این قالب آسیب بزند. بااینحال، احتمال دارد که همکاری E3 شدیداً از تحولات گستره اروپا و بستر امنیتی فرا آتلانتیک تأثیر بپذیرد. توسعه E3 مستلزم آن است که انگلیس درراه پیش رو با فرانسه و آلمان اتفاقنظر ایجاد کرده و اراده سیاسی خود را در این مکانیسم سرمایهگذاری کند.
در سال 2020 فرصتی برای انگلیس فراهم است تا در مورد نقش E3 درزمینهٔ بررسی سیاست هماهنگ خارجی، امنیتی و دفاعی، تأمل کند. در بحبوحه بحثهای کلی در مورد جایگاه E3 در جهان پس از برگزیت و پیشنهادها در مورد تکامل معماری امنیتی و دیپلماتیکی اروپا، انگلیس باید چشماندازی روشن برای آینده مکانیسم E3 ترسیم کرده و در این زمینه با فرانسه و آلمان همراه باشد.
0 Comments